Nieuws/Binnenland
413878
Binnenland

Limburgse paardenhandelaar Jan S. spreekt voor het eerst na mislukte moordaanslag

'Liquidatiepoging was klungelwerk'

Het busje van de beschoten paardenhandelaar wordt onderzocht.

Het busje van de beschoten paardenhandelaar wordt onderzocht.

„Plotseling hoorde ik pistoolschoten: 'bam, bam, bam'. Mijn zoontje dook weg, ik voelde meteen fikse pijn...”

Het busje van de beschoten paardenhandelaar wordt onderzocht.

Het busje van de beschoten paardenhandelaar wordt onderzocht.

De Limburgse zakenman Jan S. (57) was begin maart doelwit van een liquidatiepoging waarbij hij zwaargewond raakte. De paardenhandelaar moet nog steeds vrezen voor zijn leven en staat daarom onder strenge politiebeveiliging. De Telegraaf sprak met hem op een geheime locatie.

S. zat in het verleden enige tijd vast vanwege betrokkenheid bij de moord op aannemer Ronald Noteboren uit Schinnen. Uiteindelijk werd die zaak geseponeerd. Ook is hij veroordeeld in een megafraudekwestie. Hij leeft op dit moment als in een soort kooi. Zijn er te veel mensen in de buurt van waar hij verblijft, dan zal de beschoten Limburger zijn kamer niet verlaten.

Hoewel beveiligers permanent een oogje in het zeil houden, lijkt hem dat beter. Het gevaar ligt nog immer op de loer. „Ik wil mijn gezin niet nog eens in gevaar brengen. Die onrust van wat wij meegemaakt hebben, spookt nog elke dag door mijn hoofd”, zegt S. terwijl hij met een pijnlijk gezicht naar zijn gehavende, met ijzeren braces ondersteunde benen kijkt.

Keiharde knallen

Het is dinsdagavond 1 maart even na half negen als Jan S. met zijn vrouw Mandy en kind op de terugweg is van een familie-uitje. „We waren naar de bioscoop in Sittard geweest omdat mijn zoontje die dag jarig was.” Nietsvermoedend rijdt het drietal richting hun woonplaats Stevensweert, als het in Ohe en Laak faliekant misgaat. Een gewapende man staat hen op te wachten en begint uit het niets te vuren.

„Juist op het moment dat ik mijn stuur naar rechts draaide, werd er vanaf de andere kant geschoten. Zeven keer in totaal, hoorde ik achteraf van de recherche. Keiharde knallen, alsof er vuurwerk werd afgeschoten.” Een kogel doorboort de auto en de benen van S. ,,Ik voelde direct dat ik geraakt was. Mijn vrouw heb ik naast me naar beneden geduwd en tegen mijn zoontje op de achterbank heb ik geroepen dat hij plat moest gaan liggen. Het was secondewerk. Ik heb nog in de achteruitkijkspiegel gekeken, maar zag niemand staan.”

Terwijl het bloed uit de schotwonden gutst, duwt Jan S. met zijn laatste krachten op het gaspedaal. „Zo rolde mijn busje het dorp in. Het enige wat ik dacht was: mijn gezin moet niks overkomen. Ik was op dat moment totaal niet met mijzelf bezig. Angst kende ik zeker, ik handelde in reflexen. Mandy heeft daarna meteen 112 gebeld.” Terwijl de speurders op de plaats delict (sporen)onderzoek doen, gaat S. nog diezelfde nacht in het ziekenhuis van Roermond onder het mes. Zijn revalidatie zal nog maanden gaan duren.

Moordplan

Vragen rijzen. Wie zit achter deze liquidatiepoging? Betrokken uit bovengenoemde moord- en fraudezaak zijn het niet, zegt S. „Voor de fraudezaak ben ik veroordeeld en inmiddels in hoger beroep gegaan. Met de moord op Noteboren heb ik absoluut niks te maken. Ronald was zelfs een vriend van mij, zijn verschrikkelijke dood heeft me erg aangegrepen.”

Vlak na de operatie krijgt S. al meteen bezoek van de Limburgse recherche. Nog enigszins versuft door de morfine legt hij een eerste verklaring af. „Het besef dat wij met zijn drietjes een regelrechte moordaanslag hebben overleefd, kwam pas toen ik echt weer echt bij mijn positieven was.”

Een Team Grootschalig Onderzoek (TGO) van de politie treft onder meer een goed verborgen peilbaken, een GPS-zender waarmee je auto's kunt traceren, onder het beschoten Mercedesbusje van S. aan. Er was dus sprake van een voorbereid moordplan. S.: ,,Daar schrok ik wel van. Ik werd blijkbaar al een heel tijdje gevolgd.”

Toen de 27-jarige verdachte R. B. uit Susteren, de verkoper van het bewuste peilbaken, werd gearresteerd in deze zaak, viel voor S. een groot aantal puzzelstukjes in elkaar. „Toen wist ik in welke richting we moesten denken. Er is iemand kennelijk toch bang voor mij. Ik heb wel een sterk vermoeden wie achter deze aanslag zit. Niet die R. B., maar iemand anders. Meer ga ik daar nu niet over zeggen, dan kan ik namelijk het onderzoek van de recherche schaden.”

Klungelwek

S. staat sinds de liquidatiepoging samen met zijn advocaat Sjoerd van Berge Henegouwen in nauw contact met de opsporingsdiensten. ,,Het OM heeft me ook voorgesteld om in een getuigenbeschermingsprogramma te gaan zitten. Ik ken veel mensen uit de criminele wereld en van de verschillende motorbendes in Limburg. Bandidos-president Harrie Ramakers is bijvoorbeeld een van mijn beste vrienden. Ik proefde dat justitie mij probeerde binnen te halen om meer over hen te vertellen. Maar dáár werk ik niet aan mee. Ik ga niemand verraden.”

S. beseft heel goed dat hij geluk heeft gehad. „Zeker ook omdat de liquidatiepoging klungelwerk is geweest. Er zijn fouten gemaakt. Wie schiet er nou zeven keer op een auto en treft maar een keer doel? Dan ben je geen geoefende schutter. Boos ben ik echter niet, want dan kan ik niet meer helder nadenken. Natuurlijk wil ik dat de dader zal boeten voor wat hij gedaan heeft. Wat hier gebeurd is, rechtvaardigt helemaal niks. Maar ik zal zelf niet aan vergelding doen, daar is de politie voor. Laat de persoon die dit op zijn geweten heeft, nog maar even zweten. Die vinden ze wel.”