Nieuws/Wat U Zegt

Deelnemers: ingreep maagband bij tieners stap te ver

Dik kind beter begeleiden

Foto 123rf

In het Maastricht UMC is in de laatste 4 jaar bij 20 tieners met ernstig overgewicht een maagband geplaatst. In de rest van Nederland kan dat alleen bij volwassenen. De meeste stellingdeelnemers vinden deze ingreep bij kinderen te ver gaan.

Foto 123rf

Hoewel de maagband ervoor zorgt dat zwaarlijvige kinderen minder trek hebben en flink afvallen, ziet de meerderheid liever dat zij goed worden begeleid bij hun afvalstrijd door een team van medische hulpverleners. Psychologen, diëtisten en fysiotherapeuten moeten niet alleen deze te dikke tieners begeleiden, maar ook de omgeving.

Als betrokkenheid van de ouder(s) uitblijft, dan is ’uithuisplaatsing misschien wel een goed idee’, oppert iemand. Een ander meent dat ’ouders gestraft moeten worden’ omdat zij hun kind(eren) te vaak gemaksvoedsel oftewel junkfood voorschotelen. „Het is symptoombestrijding, de bron moet aangepakt”, luidt de analyse van weer een ander. Deze vervolgt het betoog met de aanbevelingen: „Weer schoolgym invoeren, ouders echt goed voorlichten en ze ook praktisch hulp bieden met recepten, misschien wel gezonde schoollunch invoeren. En tegenover ouders bikkelhard zijn over de consequenties als zij in gebreke blijven.”

Ook anderen komen met adviezen over ’meer bewegen, water drinken in plaats van frisdrank en gezonde voeding’.

Maar het gevecht tegen de kilo’s is zwaar, weten sommigen uit eerste hand. „Ik heb zelf een maagband en weet wat voor een strijd het elke dag is. Ik denk dat een tiener hier niet tegen bestand is. Je moet nadenken over elke hap die je eet en je heel bewust zijn van de grenzen van je lichaam.” Dat wordt bevestigd door een andere ’kenner’: „Ik weet uit eigen ervaring, dat je als je zo dik wordt, er sprake is van emotie-eten. Psychologische begeleiding in combinatie met een diëtiste werkt veel beter. Afleren van de zoete en vette smaak is van belang. Als de kilo’s eraf vliegen, zal dit het negatief zelfbeeld zeer ten goede komen en het doorzettingsvermogen om de kilo’s er daadwerkelijk af te krijgen versterken. Ik ben mijn hele jeugd dik geweest; het pesten zorgde weer voor andere emoties. Op mijn 19e heb ik het knopje omgezet en ben 57 kilo afgevallen.”

Geld kan soms een rol spelen bij de voedselkeuze. Zo schrijft iemand: „ik heb zelf heel weinig inkomen, probeer dan maar eens je kind iedere dag gezond voedsel en fruit te geven. Patat, pizza, het kan vaak niet anders.”

Toch vinden de meesten dat gezond voedsel niet duur hoeft te zijn. Voorlichting hierover is belangrijk en moet misschien al op school beginnen, menen de meesten.

En om obesitas als aandoening succesvol te kunnen bestrijden, heeft ook de voedingsindustrie een belangrijke taak. De (verborgen) suikers en vetten in veel producten zit menigeen dwars. Daar is nog een wereld te winnen. Zo meent een deelnemer: „De overheid moet de voedselindustrie strikte regels opleggen inzake het gebruik van suikers, vetten en zout in voeding.” Het mooiste zou zijn als de branche de verantwoordelijkheid zelf oppakt.

Hoewel de meerderheid in eerste instantie tegen een maagband bij dikke kinderen is, zijn er velen die dit als laatste redmiddel willen toestaan. Maar ook dan moet deze ingreep een onderdeel zijn van een compleet medisch traject met diverse deskundigen.

René van Zwieten