41983
Binnenland

Actrice kruipt in de huid van legendarische vedette

Ellen Pieters: ’Ik had dezelfde angsten als Adèle’

— In een Amsterdams verzorgingstehuis wacht ADÈLE BLOEMENDAAL (84) - ernstig ziek en verzwakt - op het einde, maar in het theater straalt haar alter ego! In de musical ’De Grote Drie’ kruipt ELLEN PIETERS in de huid van de legendarische comédienne. Een voorproefje tijdens het MUSICAL AWARDS GALA smaakte duidelijk naar méér!

Ellen Pieters is onovertroffen in haar rol als Adèle Bloemendaal. „Ik heb haar altijd al bewonderd.”

Ellen Pieters is onovertroffen in haar rol als Adèle Bloemendaal. „Ik heb haar altijd al bewonderd.”

Ellen Pieters is onovertroffen in haar rol als Adèle Bloemendaal. „Ik heb haar altijd al bewonderd.”

Ellen Pieters is onovertroffen in haar rol als Adèle Bloemendaal. „Ik heb haar altijd al bewonderd.”

Het is ongelofelijk: ELLEN PIETERS tuit haar lippen, mompelt een paar woorden, en daar stáát ADÈLE BLOEMENDAAL! Haar optreden, donderdag live tijdens het musicalgala met Lou, er ligt een lijster in de la was het verrassende hoogtepunt van dit jaarlijkse feestje voor vakbroeders.

Hetzelfde rechtopstaande kapsel, dezelfde zwoele blik, dezelfde omfloerste stem en natuurlijk: dat pronte voorkomen!

De legendarische, deze week 84 jaar geworden, cabaretière zal zelf niet van haar alter ego kunnen genieten. Daarvoor hebben de beroertes die Adèle in de loop der jaren troffen te veel schade aangericht.

Hilarisch

Maar Ellen (52) brengt het leven in haar terug in de hilarische, nieuwe musical De Grote Drie met Ellen Pieters als La Bloemendaal, HANNEKE DRENTH als JASPERINA DE JONG en FRÉDÉRIQUE SLUYTERMAN VAN LOO als CONNY STUART. In werkelijkheid stonden ze nooit gezamenlijk op het toneel, maar in deze nieuwe productie van producent HANS CORNELISSEN doen ze dat avond aan avond.

Slagen de grande dames erin één show te maken? Werkt dat wel? Kan de een de achtergrondzangeres zijn bij de ander? Wie krijgt het grootste applaus?

Ellen legt uit: „Het ontspruit allemaal uit Adèle’s hoofd. Zij krijgt een soort visioen en wil haar eigen leven toetsen. Prachtige liedjes zing ik, zoals De vleselijke woning, maar er zit ook een compilatie van haar carnavalssuccessen in. Het leuke aan Adèle was dat extreme. Ze zong nummers van BRECHT, maar ook onzin dingen als Wat heb je gedaan, Daan?. Ik hóór het haar gewoon zeggen: ’Zeg, ik moet toch géld verdienen?

De Amsterdamse actrice, bekend van Kopspijkers, Op hoop van zegen en De Zangeres vindt het fantastisch om na MARY SERVAES nu Adèle te mogen spelen.

„Het is zo’n intrigerende vrouw! Toen ik auditie deed voor de Kleinkunstacademie zong ik al een nummer van haar. Ik heb Adèle altijd bewonderd. Ze is ook altijd één van mijn lievelingsartiesten geweest. Ik had al platen van haar toen ik veertien was, Adèle’s Keus heb ik grijsgedraaid.”

Ze lacht met de bulderende lach van Adèle (’Die is van mezelf hoor, heb ik even mazzel’): „De ster zijn, hè? Dat kon ze écht. Maar ze heeft ook een beetje dat volkse, dat heb ik ook ergens aan mijn broek hangen, en aan de andere kant dat intellectuele. Ze leest veel, dat doe ik ook.”

Het leven van het supertalent Pieters zou zich zelf lenen voor een musical. Pas op haar achtentwintigste hoorde ze dat ze een buitenechtelijk kind was en dat haar vader niet haar échte vader was. Dat was een meneer die ze al haar hele leven kende. Haar moeder had het tot aan haar dood toe verzwegen.

Op haar negenendertigste kreeg ze baarmoederhalskanker. Ze werd twee keer geopereerd, kreeg vier chemokuren en een maand lang elke dag bestralingen. Bovendien kon ze geen kinderen meer krijgen.

Je vond het destijds jammer geen kinderen te hebben gekregen.

„Dat speelt niet meer. Ook niet bij mijn man (acteur HAN OLDIGS, red.). Als je kijkt naar wat andere mensen moeten doormaken in dit leven, wat ben ik dan een spekkoper. Adèle heeft haar portie ook gehad. Hartritmestoornissen, hersenbloedingen, tia’s, een huis dat afbrandde, een man die haar bedroog... Ze was soms hard en egocentrisch, maar kon ook lief en kwetsbaar zijn. Dat vond ik nou zo interessant om te onderzoeken: waar zaten haar angsten?”

„Frans Mulder, een goede vriend van haar, zei: ’Adèle harnaste zichzelf. Als ze een nieuwe productie ging doen, zette ze zichzelf op een streng dieet of nam een facelift.’ Het was bijna een soort ten oorlog trekken.”

„Ze moet wel vreselijk bang zijn geweest. Misschien was het bestaansangst, net als bij mij. Iedere keer maar weer moeten overwinnen, net zolang tot je denkt: ’Ik mag er best zijn.”’

Faalangst?

„Natúúrlijk. Ik ben niet goed genoeg, dát is faalangst. En dan maar weer aan jezelf moeten bewijzen, dat je dat wél bent. Dat had Adèle dus ook en dat vind ik rete-interessant aan haar.”

Je bent een meester in het nadoen van bekende personen. In Kopspijkers en Spijkers met koppen behoorden KONINGIN MÁXIMA, HEDY D’ANCONA en RITA VERDONK tot de dankbare onderwerpen.

„Bij Adèle was het een zoektocht naar hoe ze is. Je staat tenslotte twee uur met haar op het toneel. Máxima en Rita waren toch als karikaturen bedoeld. Je pikt een aspect van iemand, vergroot dat uit en geeft er een draai aan. Je zet die persoon een beetje scherper neer.”

„Van Rita Verdonk heb ik best wel een gemene vrouw gemaakt: niet links, niet rechts, maar recht door zee. En dat zei ik dan heel pinnig. Met Máxima was het wel grappig. Ik moest haar al nadoen, terwijl niemand haar nog had horen spreken. Ik heb toen een soort Spaans accent bedacht en, verdomd, het klopte ook nog. Maar dat was dus puur toeval.”

Bij Adèle nam je geen risico?

„Ik kende haar repertoire al uit mijn hoofd. Verder heb ik documentaires gezien, videobanden en zelfs de originele, rode stola mogen lenen van haar goede vriend ERIC BEEKES. En ik heb de nodige gesprekken gevoerd met Frans Mulder. Daar kwam een helder beeld uit.”

Het doet Ellen pijn dat er voor Adèle geen kans op herstel is en haar dagen lijken geteld: „Maar wat houdt ze vol, hè? Ongelooflijk, 84, wat is ze taai!”

Barbara Plugge