Nieuws
431054
Nieuws

Lezers: "Visa zijn bron van ellende"

Visum-ellende

Straks geen visumplicht meer voor de Turken? Dan ook de visa voor Turkije afschaffen, daarover bent u het allen roerend eens. Visa zijn sowieso een bron van veel stress en ellende, zo lees ik in de vele reacties op mijn oproep van vorige week.

Wel laten velen weten die twintig euro voor een Turks visum een ‘schijntje’ te vinden, vergeleken bij wat andere landen soms durven te vragen. En India spant de kroon waar het gaat om ingewikkelde administratie. Zo hoor ik van verschillende kanten dat je zelfs een recent bankafschrift met daarop een minimum saldo van 3000 euro moet inleveren. Maar daarover later meer.

Ook ik heb heel wat moeizame uurtjes doorgebracht op visa-afdelingen van ambassades en consulaten. Bergen pasfoto’s, allerhande vreemde vragen over het beroep van je vader en formulieren in drievoud, en dan wel ingevuld met een ZWARTE pen! In blokletters natuurlijk! Waarna er fors afgerekend diende te worden. Wel ben ik altijd blij met die mooie kleurige visa-stickers in het paspoort, maar dat zal wel erg kinderachtig zijn.

Op de bonnefooi

Eén keer is mij regelrecht een visum geweigerd. In 2004 moest ik voor deze krant naar Syrië, om verslag te doen van een kinderontvoering. Op de toenmalige, ietwat stoffige vertegenwoordiging werd minzaam mijn paspoort in ontvangst genomen. Ik zou er nog wel van horen. Dertig telefoontjes en drie maanden later ben ik het maar weer gaan ophalen. Het kwam uit precies dezelfde la als waar het toen was ingestopt en ik wed dat het er nooit uit is geweest.

Avontuurlijke collega’s ter redactie vonden dat ik dan maar op de bonnefooi moest gaan. ‘Gewoon even regelen bij de grens’, of ‘anders zoek je een gids om je zonder visum het land in te krijgen’. Ja hoor jongens, de groeten met jullie Kuifje-verhalen.

Dan over het gegeven dat Nederlanders straks mogelijk wel een visum voor Turkije moeten kopen terwijl Turken, als de plannen tenminste allemaal doorgang vinden, zo naar Europa kunnen reizen. “Slaat nergens op,” reageert Hanneke Valentijn. “Snel regelen. Maar ja onze regering is het liefste jongetje van de klas dus dat zal wel niet gebeuren.” Geert Buurman vindt het normaal dat afschaffing voor beide zijden moet gelden: “Dus als dat al niet in de onderhandelingen is meegenomen, zou dat alsnog moeten gebeuren. Bovenaan de lijst!”

Melkkoe

Tineke Zuidema en Huub Slokker memoreren beiden dat het voor alle Europese landen verschillend is wat zij voor een Turks visum moeten betalen: “Bij ons is het twintig euro, maar in Duitsland betalen ze niets,” laat Tineke weten. Leo van Loon moest in 2000, na een evacuatie van het Griekse eiland Samos vanwege bosbranden, toch een visum kopen in Kusadasi. “En dat voor een verblijf van ongeveer drie uur, want het vliegtuig stond al klaar.”

“Weet u wat qua visa een melkkoe is? Een cruisevakantie langs diverse landen in Afrika en Azië,” reageert Erik van Eijk. Tijdens een cruise van Kaapstad naar Singapore was hij in totaal vierhonderd dollar (!) kwijt aan visa. “De prijs varieert per land van 50 tot 100 dollar per persoon, terwijl je in de meeste havens maar één dag blijft.”

Volgens Van Eijk en heel veel andere lezers maakt India het wel heel erg bont met de eisen voor het visum (70 euro). Het hemd word je van het lijf gevraagd: wat zijn de geboortedata en geboorteplaatsen van je ouders bij voorbeeld. Ook dient de nota van de reis worden bijgevoegd, het ticket en een recent bankafschrift waarop minimaal 3000 euro moet staan (ze zijn waarschijnlijk bang dat je anders het visum niet kunt betalen).

Scannen

Bovendien moeten er een gezichtsscan en een scan van vingerafdrukken worden gemaakt. “En als later blijkt dat er onjuiste gegevens op het ingewikkelde aanvraagformulier staan, moet de hele procedure weer opnieuw, inclusief kosten,” verzucht Van Eijk. Een lezeres die niet met haar naam in de krant wil omdat ze vreest voor Indiase wraak (…) noemt het zelfs de ‘visummafia’. “Terreur, arrogantie en machtswellust. Je moet een reis geboekt hebben want anders krijg je geen visum, maar als het te laat is dan moet je nieuw ticket kopen.”

En waar ik hierboven schreef dat  het best kek staat in je paspoort, al die kleurige visa; daar kun je ook de nodige last van ondervinden. Er zijn nu eenmaal vele landen die het bestaansrecht van andere staten niet accepteren. Met een Israël-stempel kun je bij sommige grenzen rekenen op bonje. Ellis Doele werd vorig jaar door de Amerikaanse douane enorm doorgezaagd over haar bezoeken aan Rwanda en Mozambique. “Binnenkort reis ik weer naar dat laatste land af maar daarna ga ik een nieuw paspoort aanschaffen om van die visa verlost te worden.”

Zakenreizigers

Zakenreizigers kunnen om die reden overigens een tweede paspoort aanvragen. De eisen voor aanvraag zijn wel strikt, zo moet er een verklaring van de werkgever worden overhandigd.

Dan tot slot nog even een lekker gruwelverhaal. Van H. de Rooij, die met vrienden vier maanden in Thailand ging overwinteren. “We kregen een drie maanden visum dat we volgens de ambassade eenmaal ter plekke met een maand konden verlengen. Dat bleek, na drie uur wachten bij immigratie,  slechts een week te zijn.”  Zodat de hele vriendengroep naar Laos moest vliegen voor een nieuw visum. Geen wonder dat De Rooij Thailand niet meer als ‘land van de glimlach’ beschouwt.