Nieuws

Dagboek van een minnares

Waarom denk je dat hij vreemdgaat?

Met een blik vol verwijten keek ze me aan. “Nou, laat maar horen dan. Alhoewel ik hier verdomd weinig zin in heb”, barstte ze los. Ik kon het haar niet kwalijk nemen, maar ik wilde niet weggaan zonder haar een keer gesproken te hebben...

Ze was tenslotte mijn enige zus. En we waren zo verschrikkelijk close. Maar sinds ze van mijn getrouwde minnaar wist, was er van onze hechte band weinig meer over.

Ik had met haar in onze favoriete kroeg afgesproken. Daar waar we zo vaak nachtenlang hadden doorgehaald, waar we lief en leed met elkaar hadden gedeeld, waar we oneindig vaak tranen met tuiten hadden gelachen.

Nu was het tijd dat ik van haar hoorde wat er precies in haar leven had afgespeeld, dat ik haar wilde laten weten dat ze altijd bij mij terecht kon met haar verdriet. Want verdrietig was ze. Ze was afgevallen en het leek of ze tien jaar ouder was geworden.

Betrapt

“Oh  ja, en hoe denk je dan dat jij dat dan in godsnaam gaat begrijpen?” Haar ogen spuwden vuur.  “Maarten is, heel cliché, op het werk in de grijpgrage handjes van een net zo’n achterbakse slet gevallen als jij. En weet je hoe ik daar achter ben gekomen? Ik heb hem mét haar in ons eigen bed  betrapt. Ons eigen bed?! Hoe verzin je het. Wat als een van onze kinderen hem had betrapt met die sloerie? Ik hoop dat jij nog zo chique bent geweest om je affaire in een of ander aftands hotelletje te laten plaatsvinden en nooit naar zijn huis bent geweest.”

Ik kleurde rood, dieprood… Ik schaamde me dood.

“Dat meen je niet!” riep ze verontwaardigd uit toen ze mijn betrapte blik zag.

Ik wilde iets zeggen als ‘op zo’n moment denk je niet na’, maar was ervan overtuigd dat ik dan alleen maar olie op het vuur gooide.

Gevlucht

Aan de andere kant ergerde ik me ook. Het lag op het puntje van mijn tong om ‘en waarom denk je dat ‘ie zich in de armen van een ander heeft gestort?’ te zeggen. ‘Want heb je wel eens goed in de spiegel gekeken? Na de tweede was er niets over gebleven van die sprankelende meid met die flirterige blik in haar ogen. Geen wonder dat Maarten zijn toevlucht zocht bij een ander.’

Maar ik deed het niet… Dat zou intens gemeen zijn. Maarten had moeten beter moeten weten. En voor over zijn vriendinnetje had ik geen goed woord over, alhoewel ik me wel kon voorstellen hoe het voor haar moest zijn.

“En nu weet ik eigenlijk niet wat ik moet doen. Hij heeft spijt en ik wil mijn huwelijk niet zomaar opgeven.  Hij ook niet. Maar ik zou niet weten hoe ik hem ooit weer kan vertrouwen.” Mijn zus barstte in tranen uit en ik legde troostend een arm om me heen, ook niet wetend hoe ze dit moest aanpakken.

Genieten

Ze duwde me lichtjes van me af. “Volgens mij staat er iemand voor je deur”, snifte ze. Ik volgde haar blik en zag dat ze naar het scherm van mijn mobiel keek. ‘Waar ben je? Je doet niet open. Ik moet je spreken. NU’.

Het was van hem… “Laat maar wachten. Jij bent nu even belangrijker.” Maar zo zelfverzekerd als ik klonk, was ik niet. Ik wilde niets liever dan naar hem toe. Nog even van hem genieten voordat ik weg zou gaan.

Alle delen lezen van Dagboek van een minnares? Kijk hier!

Bekijk meer van