Nieuws/Binnenland
452186
Binnenland

Wie schrijft die blijft

Opeens is het alweer 8 maanden geleden sinds mijn vorige blog. Die van daarvoor was een maand geleden. Dat kan beter, vind ik zelf. Dat moet beter. Een excuus is dan ook op zijn plaats.

Iedere dag schrijf ik namelijk wel iets. Een webtekst, een persbericht in opdracht van een bedrijf. En – de afgelopen maanden- een boek. Dat boek moest er namelijk komen, voor ik er straks niet meer ben of te ziek ben om te schrijven. Ik was dus erg gemotiveerd om mijn hersenspinsels aan het papier toe te vertrouwen.

Onzekerheid

En nu is het er: een bundel tekst over een moeilijk onderwerp dat dicht bij mijzelf staat, namelijk over Levenshaast. Haast om te moeten doen, en wel nu. Want, sinds ik de diagnose hersenkanker kreeg, nu tweeënhalf jaar geleden, is er nogal wat veranderd in mijn leven.

Toen ik daarover ging bloggen in deze krant ben ik benaderd door een literair agent die mij vervolgens gekoppeld heeft aan een uitgever, die mijn verhaal graag wilde uitbrengen. Nu is mijn boek af – vanaf 3 maart ligt het in de winkel.

Ikzelf verkeer ondertussen in onzekerheid. Wat zullen mensen van het boek vinden? Is het wel spannend en interessant genoeg, zo’n kijkje in het leven van een hersentumorpatiënt? En klopt het wat ze zeggen, dat ik door het schrijven van dit boek iets achterlaten voor mijn gezin en de rest van de wereld?

Om dit te verifiëren heb ik ‘wie schrijft die blijft’ opgezocht in Google. Een directe oorsprong van dit spreekwoord kon ik niet vinden, wel veel blogs. En een omschrijving in Wikipedia. ‘Wie schrijft, die blijft’ kent volgens Wikipedia twee omschrijvingen. Wie zijn zaken goed documenteert, loopt op termijn minder risico. En: ook nadat een schrijver is overleden, kunnen zijn werken nog gelezen worden.

Dat is mooi, dacht ik bij mezelf! Dan blijf ik dus nog even, ook nadat deze akelige ziekte het van me wint. Mentale rust

Wat ik ook nog tegen kwam was dat schrijven goed is voor jezelf. Uit psychiatrisch onderzoek blijkt dat een kwartier schrijven per dag over je belevenissen helpt bij verwerken van traumatische of stressvolle ervaringen. Het geeft ook mentale rust, heeft emotionele voordelen en verlaagt je stress. Dit is ook de reden dat psychologen, hulpverleners en andersoortige therapeuten ook vaak uitnodigen te gaan schrijven.

Eigenlijk zou je dus kunnen zeggen dat ‘wie schrijft, blijft’- ook voor zichzelf. Vanaf vandaag gaat de frequentie van mijn blogs dan ook weer omhoog. Er is namelijk genoeg te vertellen en te bloggen. Dus jullie horen spoedig van mij, deal?