Nieuws
452480
Nieuws

Middenstand in stad verdwijnt

Mede door alle recente (economische) gebeurtenissen in Nederland kon in dit nieuwe jaar, een jaar waarin ik u al het goede toewens, de titel van mijn eerste stukje eigenlijk niet anders luiden. De titel geeft mijns inziens het beste weer waar wij ons met Nederland, met Europa en met de Euro bevinden. Een kleine analyse, allereerst over Nederland, 50 miljard Euro ombuigingen later. Europa en de Euro volgen, in verband met de beperkte publicatieruimte, in een volgende aflevering.

Over het aantal faillissementen van winkelketens die zich met name in de verschillende stadscentra bevinden, zeggen de experts o.a. : “fouten van het management, stuck in de middle.” Hiermede bedoelen ze dat er geen keuzes gemaakt zijn ten aanzien van de producten en de prijsstelling. Ofwel had het management voor het hogere segment en de hogere prijzen moeten kiezen ofwel voor de lagere. “Beide segmenten floreren nog wel, maar juist niet het middensegment”, volgens diezelfde experts.

Echte oorzaken

Ik denk dat de echte oorzaken iets dieper liggen.

1. Het enthousiaste belastingbeleid van deze regering heeft na 50 miljard Euro aan ombuigingen bijna tot een volledige uitroeiing van de middenklasse geleid. Een middenklasse die door het ontbreken van persoonlijke subsidies slechts marginaal meer te besteden heeft dan de onderste klasse.

2. De gemeenten bleven hun kasboek oneigenlijk vullen met de verkoop van grondbezit dat niet aan relevante woningbouw maar aan winkelruimtes besteed werd. Het bestaande woningbezit wordt daarmee oneigenlijk duur waardoor de middenklasse de stad uittrekt en per auto naar de stad moet reizen. In de stad blijven alleen de echte welgestelden en de onderklasse over.

3. Diezelfde gemeenten die alleen maar op jacht zijn naar de winst op grondverkoop ontfutselen de bezoekende middenklasse met hun stedelijk parkeerbeleid daarenboven nog eens 15 tot 20 euro aan extra kosten bovenop elke gedane aankoop; je moet je dan zelfs nog haasten.

4. De middenklasse, met die half gevulde portemonnee, wil echter ook nog wel eens een merkartikel scoren waarbij men geen ambitie heeft om bovendien nog eens een gigan-tisch bedrag aan parkeergeld dan wel -bonnen te betalen. Derhalve wordt het heil in de outletstores buiten de stad gezocht waar gratis geparkeerd kan worden. Daar wordt het merkartikel met korting aangeboden. Als alternatief zoekt men ook via het internet naar de goedkoopste leverancier.

De lagere klasse

Zou de lagere klasse misschien (met subsidies) dat gat van die wegtrekkende middenklasse enigszins kunnen vullen? Er zijn groteske stemmen dat de verdeling scheef ligt ten aanzien van de hoge inkomens. U weet wel, partijen die ook wel in de pers genoemd worden als zakkenvullers, zoals (ex) Tweede Kamerleden, bankiers, voorzitters van woningbouw-verenigingen, zorginstellingen, energie-leveranciers e.d. Piketty schreef er een boek over.

Juist dat zijn de leiders die in de sociale sector met hun huren, hun zorg- en hun energiekosten er specifiek voor zorgen dat de onderklasse al helemaal niets meer te makken heeft. En als die groep al eens vanuit de buitenwijk (op de fiets) naar de stad gaat, blijft het veelal bij kijken, mogelijk een echte low-end aanbieding van een gefailleerde onderneming en een patatje-met eten, om aansluitend te kunnen vaststellen dat je fiets gestolen is.

De echte aanjager

Met andere woorden : de overheid zelf is puur sang de eerste aanjager van de verarming van het winkelaanbod, de faillissementen en dus de nieuwe werkelozen. Door zijn om-buigingsbeleid, zijn woningbeleid, belastingbeleid, huurbeleid, zorgbeleid, en energiebeleid en de gemeenten zelf door hun eigen grond- en parkeerbeleid. Door alle vaste lasten zo hoog op te schroeven dat er geen ruimte meer tot besteden blijft. In plaats van zaken betaalbaar te houden is er dan geen andere keuze meer dan de minima te voorzien van subsidies. In feite eenzelfde manier van werken die drugshandelaren gebruiken om junkies te maken. Onze overheid creëert subsidiejunks maar verzaakt daarmee op grote schaal zijn plicht ten aanzien van de motor van onze samenleving, t.w. de middenklasse. Daar is de negatieve hoofdprijs van het ombuigingsbeleid gevallen.

Een aap is een aap

In ons vak is het belangrijk een aap een aap te noemen. De sociale onrust en het gebrek aan cohesie in onze maatschappij komen in eerste instantie voort uit het onzinnige Nederlandse beleid op het gebied van financiën en daarna die op het gebied van ruimtelijke ordening. Dit beleid zorgt in het kader van de Maslow piramide er voor dat na de eerste behoefte (veiligheid), de tweede behoefte (huisvesting) niet op een fatsoenlijke manier geregeld wordt. Door het interfereren van die beide basisbehoeften versterken zij elkaar wat leidt tot gettovormingen met de daarbij behorende uitwassen van arm én rijk. De spanningen die daaruit voortvloeien beschrijf ik hier dan maar vast als de eerste ijsberg voor de titanische vaart van Nederland in zijn algemeenheid en die van dit kabinet in het bijzonder.

Willem D. Okkerse MBA is uitvinder van de OK-Score en CEO van het OK-Score Institute in Brussel en Rotterdam. Daarnaast is hij lid van de Raad van Bestuur van het European Rating House in Brussel. Voorheen was hij onder meer gastdocent aan de Universiteiten van Delft en Leuven, de Hogeschool van Arnhem alsmede lid van de Adviesraad van de Hogeschool van Amsterdam.