Nieuws
458515
Nieuws

Dilemma

Ieder kind heeft recht op twee jaar borstvoeding

In de rubriek Dilemma schotelen we elke week een stelling voor aan deskundigen. Ook zijn we benieuwd naar jouw mening. Deze week is het dilemma: ieder kind heeft recht op twee jaar borstvoeding.

Ja

 ‘‘Kinderen hebben zeker twee jaar recht op borstvoeding’’

Anne Hofstede (41) heeft twee kinderen. Zoon Flip (7) kreeg tot zijn 5e dagelijks de borst en dochter Emilia (3) is nog ‘helemaal verslaafd’. Ze maakte een film over langvoeden, getiteld: Tiet zat.

“Kinderen stoppen uit zichzelf pas met drinken uit de borst tussen 2,5 en 7 jaar. Het zijn in het westen de moeders die besluiten ermee op te houden. Ik vind dat kinderen er minstens twee jaar recht op hebben. We zijn het er als samenleving toch over eens dat kinderen recht hebben op gezonde voeding? De Wereld Gezondheidsraad adviseert voor alle landen ook twee jaar, maar dat wordt moeders hier niet verteld. In ontwikkelingslanden is kunstvoeding levensgevaarlijk vanwege het vervuilde drinkwater, maar ook hier is het een kwestie van leven of dood. Onderzoek heeft aangetoond dat het sterftecijfer onder kinderen die flesvoeding krijgen hoger ligt. Natuurlijk kunnen kinderen prima groot worden met kunstvoeding, maarmoeders hebben recht op de feiten en op goede begeleiding. Een consult met een lactatiekundige, die borstvoeding heeft gestudeerd, zou in het basispakketmoeten zitten."

 

Nee

‘‘Vrouwen krijgen eenzijdige informatie over borstvoeding’’

Sabine Roeser (43), getrouwd en moeder van een zoon (9) en dochter (6), is hoogleraar filosofie aan de TU Delft. In een met een collega geschreven artikel zet ze vraagtekens bij het internationale beleid om borstvoeding te stimuleren.

“Als alle vrouwen borstvoeding kunnen geven, hoe kan het dan dat het aantal Nederlandse moeders dat begint met borstvoeding, na een maand al is gehalveerd? Het nieuwe internationale beleid dat kinderen recht hebben op twee jaar borstvoeding, legt een enorme druk op vrouwen en gaat volledig voorbij aan het feit dat borstvoeding geven bij veel vrouwen niet lukt. Bovendien plaatst het ’t recht van het kind boven dat van de vrouw. Borstvoeding geven is een grote belasting, zelfs als het goed gaat. Verder schept deze norm een enorme kloof tussen de moeder- en vaderrol in de verzorging. Mijn zoon was prematuur en kon niet uit mijn borst drinken. Ik was met niets anders bezig dan kolven en blijven proberen, en ik heb talloze lactatiedeskundigen en verpleegkundigen gezien. Toen ik uiteindelijk overging op flesvoeding heb ik vreselijk gehuild, voelde ik me een gefaalde moeder. Bij de tweede probeerde ik het toch weer. Mijn dochter was na een paarweken nog steeds onder haar geboortegewicht en huilde continu, maar hulpverleners bleven herhalen dat het geen kwaad kon omdat borstvoeding altijd goed is. Uiteindelijk zeiden mijn vriendinnen: ‘Stop hiermee!’"

De complete meningen van Anne en Sabine kun je lezen in VROUW magazine 16.

Wat vind jij? Praat met ons mee.