Nieuws
461202
Nieuws

'De hele camping was in de as gelegd'

Carla (59) en haar man Jan genoten vorige zomer volop van hun vakantie in Spanje toen het noodlot toesloeg: een verwoestende brand legde in korte tijd de hele camping in de as. Van hun caravan was niets meer over.

"Er was die morgen geen vuiltje aan de lucht. Het waaide hard, dat wel, maar niets wees erop dat deze vakantiedag zou eindigen in een drama. Voor het vijfde jaar brachten we onze zomervakantie door bij het plaatsje Capmany in de Spaanse Pyreneeën. Op een rustige camping net buiten het dorpje hadden mijn zus en ik een stacaravan gekocht. Een heerlijke plek. De caravan was lekker ruim en van alle gemakken voorzien; we hadden twee veranda’s, een buitenbarbecue, een wasmachine...

Wind

Mijn man Jan en ik gingen er een paar keer per jaar heen, mijn zus ook. Ze is al met pensioen, dus ze kan er langer tussenuit. Vorige zomer vertrokken we voor een maand naar Spanje. We waren er ruim een week toen het op een zondagochtend behoorlijk stormde. Het was nogal fris in de bergen, dus mijn man en ik besloten naar het strand te gaan, zo’n dertig kilometer verderop. Misschien was de wind daar minder. Dat viel tegen, we werden bijna gezandstraald. Dus reden we wat rond en besloten op tijd terug te gaan om in onze caravan de laatste etappe van de Tour de France te kijken. Toen we in de auto stapten, zagen we in de verte een smalle rookpluim. Ik dacht dat een boer een fikkie had gemaakt op zijn land. ‘Dat is stom,’ zei ik nog tegen Jan. ‘Met deze wind ga je toch geen vuur maken?’

Dik rookgordijn

Hoe dichterbij we kwamen, hoe duidelijker het werd dat dit niet zomaar een landbouwvuurtje was. De rookpluim was een grote, donkergrijze wolk geworden en het begon vreselijk te stinken. Er moest ergens een fl inke brand woeden. We zijn nog gestopt om een filmpje te maken en vroegen ons af waar die enorme rookwolk vandaan kwam. Daar kwamen we snel genoeg achter… Boven Capmany was het pikdonker. De rook vormde een dik, bijna zwart gordijn dat al het zonlicht tegenhield. Onder al dat grijs zag je af en toe een oranje gloed: dat moesten vlammen zijn. We reden door naar de camping, maar werden bij de ingang opgewacht door de eigenaar. ‘Jullie moeten hier weg!’ riep hij. Iedereen was al geëvacueerd. Ik vroeg of we onze paspoorten nog konden halen, maar dat mocht niet. We moesten meteen vertrekken.

Vuur

Op dat moment waren we vooral verbijsterd. Wat moesten we doen? We bedachten dat het stuwmeer met restaurant, dat een paar kilometer verderop lag, een goede plek was om heen te gaan. De rook ging de andere kant op en met zoveel water in de buurt zaten we vast veilig. In het restaurant stond de televisie aan en zagen we voor het eerst beelden van het vuur. Het was enorm! De brand was kilometers verderop in Zuid- Frankrijk ontstaan en had door de storm snel om zich heen kunnen grijpen. Op hoog tempo trok het vuur verder, van alles verwoestend. Inmiddels had ik mijn zus gebeld over wat er was gebeurd, en dat we niet wisten hoe het precies met onze spullen op de camping was. Zij nam vanuit Nederland contact op met de eigenaar en belde ons even later terug. ‘Alles is weg,’ zei ze. De hele camping was afgebrand. Ik kon het niet geloven. Het was zo’n bizar idee.

En wat nu? Lees verder in VROUW magazine 28.

Heb jij ook zo'n rampzalige vakantie meegemaakt als Carla? Praat met ons mee!