Nieuws/Binnenland

INGEZONDEN BRIEF

,,Mijn vader overleefde een torpedo-aanval’’

Een verhaal uit de Telegraaf bracht bij een lezer bijzondere herinneringen naar boven. De vader van Leo Starrenburg werd in de oorlog getorpedeerd toen hij voer op een boot die bijna en passant onlangs genoemd werd in een verhaal onlangs in Telegraaf.

,,Ik las gisteren (19 dec) een stukje in de reiskrant over de U505 die in het museum in Chicago ligt. Ik was best verrast dat de Nederlandse koopvaarder Alphacca ook vermeld werd, een vergeten stukje geschiedenis.

Staalkabel

Vergeten voor de meeste mensen,  maar niet voor mij. Mijn vader was toendertijd aan boord als stoker. Zijn schip werd getorpedeerd door de U505. Mijn vader heeft de torpedering overleefd omdat in het begin van de reis een flink ongeval was gebeurd bij werkzaamheden aan de (ammoniak) vriesmachine, hierbij kwamen een aantal machinisten, oliemannen en stokers om het leven, eerder al was een stoker een vinger kwijtgeraakt bij een bakkie met een staalkabel. Kortom: de spoeling was dun in de machinekamer!

Stookplaat

De torpedo van de U505 sloeg in ter hoogte van het vooronder waar de stokers en matrozen sliepen, vanwege -of liever gezegd dankzij- de vriesmachine was mijn vader bijna 24/7 in de machinekamer en stookplaat aanwezig. De mensen in het vooronder hebben geen enkele kans gehad.

Onwezenlijk

De commandant van de U505 schreef in z'n logboek hoe onwezenlijk het was: hij had na de inslag de U-boot aan het oppervlak gebracht en nog gesproken met o.a. de kapitein van de Alphacca. De kapitein schrijft daar ook over, ze kregen o.a. een kompas aangeboden maar dat hadden ze al, ook de beste koers naar de kust werd doorgepraat. Dit ging eerst in het Engels maar al snel in het Duits, wat bij die commandant blijkbaar indruk heeft gemaakt ...

Sigaretten

Mijn vader heeft de rest van de 2e wereldoorlog op diverse schepen doorgevaren, na ruim 6 (!) jaar stapte hij in Rotjeknor weer van de gangway op Nederlandse bodem.  En 3x raden wat er toen gebeurde: Er stond een klein douane mannetje met een grote pet op aan 't einde van die gangway en m'n ouwe kon gelijk z'n anderhalve pakje Engelse sigaretten inleveren.

Mooie jeugd

Welkom thuis zullen we maar zeggen ......:(  Hij is blijven varen tot ik geboren werd in 1956, hij was toen zelf 51 jaar.  Ouder dan de meeste opa's van m'n schoolvriendjes, maar vol met verhalen en als ik zo terugdenk heb ik een hele mooie jeugd gehad. Er was in die tijd woningnood en ik ben geboren en getogen op een tjalk die hij als woonark in Leiden had gelegd. Toen ik 15 was kregen we een huisje aan de wal, dat was wel ff wennen ......

Archiefstukken

Een jaar of 10 geleden kwam ik er via Kombuispraat achter dat de archieven uit London nog bestonden, een gepensioneerde koopvaardij kapitein beheerde toendertijd de spullen. Ik kreeg in no-time alle papieren thuis. Juist in die tijd waren ze in Chicago bezig met de bouw van het huidige onderkomen van de U505, ik heb toen de medailles etc. van m'n vader opgestuurd, evenals kopieën van de archiefstukken met de vertalingen erbij waar nodig.

Hoekje

De medailles die mijn vader na de oorlog (ruim zes jaar varen) kreeg heb ik, met de brief van WIlhelmina, naar het museum in Chicgao opgestuurd, evenals de vertaalde archiefstukken. Zelf ben ik nooit in Chicago wezen kijken, wellicht ligt het spul ergens in een hoekje in een vitrinekast. Ik heb eerlijk gezegd geen idee of ze daar nog iets mee gedaan hebben, maar het feit dat de Alphacca genoemd is in het stukkie in de Telegraaf is al heel leuk!’’