Nieuws
466146
Nieuws

Feestdagen zonder mijn kind

Marlies zag haar zoon verongelukken voor haar ogen

Vijf maanden geleden stapte de 19-jarige Pim op zijn motor om aandacht te vragen voor kankeronderzoek. Zijn moeder Marlies (46), die lijdt aan kanker, zag haar zoon voor haar ogen verongelukken.

"Kom op Pim, je kan het!', schreeuwde ik, terwijl ik mijn duim naar hem opstak. Pim was in topvorm. Ik wist dat het hem ging lukken. Dat hij vandaag eindelijk zo trots als een pauw op dat podium zou staan. Helaas heeft hij dat podium nooit bereikt en kostte zijn grote passie hem het leven", vertelt Marlies. 

Liefde voor racen

"Pim was een stille, introverte jongen. Nooit heel erg aanwezig. Althans ... totdat hij de motorsport ontdekte. Pim had talent en racete na verloop van tijd zijn ervaren stiefbroers Mitch (20) en Joerie (24) voorbij. Hij was heel snel. Het was voor mij als moeder heel mooi om te zien hoeveel zelfvertrouwen de motorsport hem gaf. Hij bloeide helemaal op."

"Niet alleen hij: Pim en zijn stiefbroers trokken de hele familie mee in hun liefde voor motorracen. We zaten heel wat wedstrijden met de hele familie op de tribune om de jongens aan te moedigen. Opa, zussen, vrienden. Het was één en al gezelligheid. Tot die bewuste wedstrijd op 16 juli."

Foute boel

"Vijf jaar geleden is bij mij een melanoom ontdekt. In 2014 kreeg ik een hersenbloeding door een uitzaaiing in mijn hoofd. Als familie zetten wij ons in voor Alpe d'HuZes, maar om zelf iets te kunnen doen tegen deze slopende ziekte, hadden Pim en zijn stiefbroers met hun motoren geld ingezameld voor kankeronderzoek. Ze zouden deze donderdagmiddag met beplakte motoren racen voor het goede doel."

"Na de zevende ronde ging het echter compleet mis. Door een nog altijd onbekende oorzaak nam Pim de bocht niet en reed rechtdoor de bandenstapel in. In eerste instantie bleef ik vrij rustig. Ik zag de rookwolk wel, maar de jongens racen al zo lang en vallen wel vaker. Dat hoort erbij. Pas toen Pim niet bewoog en muisstil op de baan lag, wist ik: dit is foute boel."

"Hij werd overgebracht naar het ziekenhuis en daar kregen we te horen dat hij er slecht aan toe was. Pim had zwaar gekneusde longen, een gebroken kaak, kneuzingen en zwellingen in zijn hoofd. Om zijn herstel te versnellen, zouden ze hem de komende dagen in slaap houden."

Slecht bericht

"Tien dagen lang zaten mijn man en ik dag en nacht aan het bed van Pim. Hopend dat hij snel op zou krabbelen. Pas na negen dagen kwam er hoopvol bericht: de zwellingen in zijn hoofd namen af. Wat waren we opgelucht. Eindelijk goed nieuws. Met een geruster hart ging ik die nacht slapen. Het zou vast goed komen met Pim."

"De volgende ochtend keerde het tij en werd ik uit bed gebeld door het ziekenhuis. Ik moest direct komen. Het ging niet goed met Pim. Niet goed? Hoezo niet goed? Ik hoor het mezelf nog zeggen aan de telefoon. Ik kon het niet bevatten. Een paar uur geleden ging het nog zo goed. Hoe kon dat nou?"

 

Ga voor het hele verhaal naar VROUW.nl.