471592
Binnenland

Review: Xenoblade Chronicles X (Wii U)

In 2011 verscheen Xenoblades Chronicles voor de Wii. En werd toen lovend ontvangen. Op dat moment was de Wii het meest succesvolle spelsysteem. Maar het aanbod kwaliteitstitels was bedroevend. Dat bestond voornamelijk uit spelletjes waarin je moest koken, dansen of handen en katten verzorgen. De hardcore role playing game (rpg) van ontwikkelaar Monolith Software werd toen met open armen ontvangen.

Deze maand verschijnt de spirituele opvolger voor de Wii U, genaamd Xenoblades Chronicles X. In deze game kun je, vergelijkbaar met veel westerse rpg's, wel de hoofdpersoon helemaal zelf samenstellen. Het gehele uiterlijk van je held (of heldin) is volledig naar eigen inzicht aanpasbaar. Nadat je compleet tevreden bent over de looks van jouw personage opent de game met een lange intro.

Het is het jaar 2054. Twee geavanceerde buitenaardse rassen zijn in een intergalactische oorlog verwikkeld en besluiten die pal voor onze planeet uit te vechten. Dat de Aarde daarbij volledig verwoest wordt, is voor hen weinig meer dan een onvermijdelijke bijkomstigheid. Gelukkig zien enkele knappe koppen onder de mensheid deze catastrofe aankomen en een klein deel van de wereldbevolking weet in ontsnappingssondes de Aarde te ontvluchten.

Na jaren door de ruimte te hebben rondgezworven komt het ruimteschip waarop jij in diepe slaap verbleef één van de twee rassen tegen en moet het een noodlanding maken op de planeet Mira. Daar proberen de overlevenden er het beste van te maken en stichten uit de overblijfselen van het enorme ruimteschip de stad New Los Angeles (NLA). Jouw personage wordt opgepikt door een verkenningsteam. Na wat inleidende 'simpele' gevechten wordt je door het leger van NLA gerekruteerd en begint het avontuur.

Mira wordt namelijk bevolkt door allerlei vreemde wezens, die wel enigszins aan aardse dieren doen denken. Denk aan kreeftachtigen en vleermuizen. Maar ook reuzemonsters, die heel in de verte doen denken aan brontosaurussen en andere dino's. Grote vraag is of er op Mira ook 'intelligente' levensvormen verblijven. En hoe zit het met die twee buitenaardse rassen? Vele speeluren zullen je vragen (hopelijk) beantwoorden.

Net als in het origineel draait de game voornamelijk op verkenning. Mira kent grote open speelwerelden. Het verzamelen van loot (buit) om je personage een betere uitrusting en wapens te bieden, is een verslavend spelelement, die doet denken aan online rpg's zoals World of Warcraft. Maar hoe je je ook kunt verliezen in exploratie en zijmissies, er is altijd het hoofdverhaal om op terug te vallen. En die is bijzonder… Japans. Personages kennen voorspelbare karakters en dialogen. We hebben de sluwe technocraten, de ruwe bolsters, de vechtersbazen, de sexy meisjes. Het zijn behoorlijk platgetreden paden. Verwacht geen game met diepere lagen.

Xenoblades Chronicles X moet het echt hebben van het uitgewerkte vechtsysteem en de verslavende spelelementen. Gevechten spelen zich real time af. Wanneer je zelf tegenstanders benadert of zij jou opmerken, begint een gevecht. Je teamleden spelen vrijwel op de automatische piloot. Jouw personage valt ook automatisch aan, maar door gebruik te maken van aan jouw personage en vechtstijl gekoppelde en volledig aanpasbare 'Arts' heb je invloed op het gevecht. Arts kun je niet ongelimiteerd inzetten. Ze hebben een cooldown-periode. Daarna zijn ze weer te gebruiken, maar je kunt ze ook een tijdje niet inzetten, waarna ze worden opgeladen en jouw aanvallen krachtiger worden. Er zijn aanvallende en verdedigende Arts, die je ook weer kunt opwaarderen met de ervaringspunten die je na afloop van een gevecht verdient. We verklappen niets als we zeggen dat het personage op den duur ook in grote droid plaats kan nemen, een Skell genaamd. Deze outfit is namelijk al te zien op het gamehoesje. In een Skell verplaats je je vele malen sneller over de planeet Mira.

Monolith Software levert met Xenoblades Chronicles X wederom een zeer gewenste bijdrage aan het rpg-genre. Toch is de impact minder dan in 2011. Het spel borduurt verder op de goede elementen van het origineel, maar voegt er net iets te weinig nieuws aan toe. Bovendien lijken de personages, hun dialogen en de verhaallijn meer stereotype dan in het origineel. Daarbij ook nog eens de kanttekening dat veel dialogen alleen uitgeschreven en niet ingesproken zijn. In 2011 namen we dat voor lief, maar in 2015 komt dat toch wel erg achterhaald over. Zo ook de laadtijden. Het is misschien niet eerlijk om de prestaties van de Wii U af te meten tegenover de concurrentie, maar onbewust maken we die vergelijking toch.

Maakt dat Xenoblades Chronicles X een slechte game? Nee, zeer zeker niet. Fans zal het waarschijnlijk weinig schelen. Die halen de game - terecht - sowieso in huis. De game is alleen niet voor iedereen het gehoopte pareltje. Maar dat is tegelijkertijd ook weer de charme van dit type spel. Kopen op eigen risico luidt het devies.