Nieuws

Opgebiecht

Ik had spijt van mijn foute surprise

Ik was op vakantie toen ik Mark ontmoette (zo noem ik hem maar even). Een heerlijke gespierde man en erg charmant. Ik dacht dat hij single was, dus ik deed mijn uiterste best om hem in mijn bed te krijgen − en dat lukte.

De volgende morgen werd ik alleen wakker en lag er een briefje met zijn 06-nummer naast me. Maar toen ik even later naar het strand liep, zag ik hem arm in arm lopen met een vrouw! Hij deed net of hij me niet kende. Wat was ik woest op hem. Terug in Nederland kreeg ik een sms van hem: ‘Zullen we nog een keer afspreken?’ Ondanks mijn boosheid, besloot ik het toch te doen.

Ongelukkig

Het werd een heerlijke nacht. We praatten ook over de vrouw, met wie hij dus getrouwd bleek, maar niet gelukkig. Ik snapte wel dat hij toe was aan een avontuurtje. Zijn vrouw zag er niet echt aantrekkelijk uit, zullen we maar zeggen. De maanden daarna spraken we regelmatig af en we hadden het dan fijn samen. Dat hij vijftien jaar ouder en getrouwd was, maakte het alleen maar spannender. Als we samen vreëen was het zó intens. Ik hield niet van hem en hij ook niet van mij, maar we hadden wel een band.

Zwanger

Totdat ik een keer met een vriendin naar de bioscoop ging en daar zijn vrouw zag − met een zwangere buik. Hij had mij nooit verteld dat hij vader zou worden! Ik voelde me enorm bedonderd. Ik heb tegen hem gezegd dat het over was en dat ik hem niet meer wilde zien. Er volgden vele telefoontjes en bloemen met lieve kaartjes.

Ondanks alles miste ik hem, dus op een gegeven moment zocht ik toch weer zelf contact met hem. Inmiddels had hij een dochter gekregen en hij vertelde me dat het daarom beter was elkaar niet meer te zien. Dat had ik niet verwacht… Hij was dus liever bij haar dan bij mij? Dat kon ik gewoon niet verdragen.

Anoniem nummer

Na een tijdje heb ik hem opgebeld en gevraagd of ik toch nog één keer langs mocht komen, om te praten, om het te kunnen afsluiten. Dat vond hij goed.

Ik heb hem toen bewust verleid. Nadat ik eerst via een anoniem nummer een berichtje naar zijn vrouw had gestuurd: dat ze naar huis moest komen. Binnen een kwartier stond ze in de slaapkamer en zag ze ons druk aan het werk. Woedend was ze! Zelf pakte ik snel mijn spullen en ben vertrokken.

Spijt

Twee weken later belde Mark bij mij aan en vroeg of hij een paar nachten bij me mocht logeren. Eerst was ik nog blij, maar na een maand wist ik: dit wordt niets. We hielden toen niet van elkaar en nu nog steeds niet. Dus heb ik hem het huis uitgezet.

Nu woont hij alleen, zonder zijn vrouw en kind. Ik besef dat ik hem zijn huwelijk heb ontnomen. En zijn dochtertje. Dat vind ik achteraf toch wel erg. Maar ik durf niet naar hem toe te gaan om te bekennen dat ik dat berichtje aan zijn vrouw had gestuurd. Dit is alweer een jaar geleden gebeurd, maar ik heb nog steeds zo'n spijt.”

Heb jij iets op te biechten? Laat het ons weten en mail naar oproep@vrouw.nl.

Bekijk meer van