Nieuws
472014
Nieuws

Odette blogt

'Ik hou van de positieve kant des levens'

Op 3 december 2014 liep ik met wat vage klachten de spreekkamer van een bevriende gynaecoloog binnen. Vandaag, is het exact een jaar later. Gisteren onderging ik de laatste behandeling. Het getal 3, dat altijd mijn lievelingsgetal is geweest, speelde het afgelopen jaar op zijn zachtst gezegd een dubieuze rol in mijn anders zo heerlijke leven.

Drie verschillende kankersoorten. Drie keer een chemotraject. Drie operaties. Drie longbestralingen en 23 uitwendige bestralingen voor de baarmoederhals. Met als ultieme afsluiter, de drie keer Brachy therapie. Alles kwam - en hopelijk ging-, in drieën. En nee, hiermee is de kous nog zeker niet af. Allereerst moet ik de komende maand(en) afwachten of de baarmoederhalskanker zich heeft laten vernietigen door de behandelingen, daarnaast staan er (wederom hopelijk) vele jaren vol spanning voor de deur.

Prachtmensen

Ja, het is fascinerend te zien in hoeverre je je verwachtingspatronen in een situatie als deze bij weet te stellen. Je hoopt op jaren vol spanning, want jaren vol spanning betekenen overleving. Enfin, dat allemaal terzijde, want zo u weet: ik hou van de mooie, positieve kant des levens. Dit jaar was ook het jaar van de nieuwe vrienden, zoals ik dat in één van mijn eerste blogs schreef. Dat werden er steeds meer. Als ik vandaag de dag het AVL (Antoni van Leeuwenhoek Amsterdam) binnenloop, ben ik thuis. Dat klinkt als iets dat je niet moet willen, maar geloof me als ik zeg dat ‘als het je dan toch overkomt’ er geen warmer bad denkbaar is. Want wat een droomteam heb ik mogen omarmen. Wat een onwaarschijnlijk geweldig lieve, kundige groep prachtmensen heb ik leren kennen.

Zo lang mogelijk leven

Vroeger als ik een interview had en men vroeg mij: “Wie bewonder jij?” dan riep ik al snel: “Iedereen!”. Want ook dat was en is nog steeds waar. Elk mens is bijzonder. Toch maak ik nu graag een uitzondering, want wat zou ik mijn artsen, verpleegkundigen, de creatieve therapeuten, de dienst begeleiding en de vrijwilligers van het AVL met liefde stuk voor stuk een lintje, award en een zee aan bloemen willen geven. Iedere dag weer, zetten zij zich in om mensen te helpen, beter te maken als het even kan, of op zijn minst een zo lang mogelijk leven te schenken. Dat is bijzonder. Heel bijzonder.

Heel hard wegrennen

Wie weemoed denkt te proeven uit mijn woorden, heeft het bij het rechte eind. Want hoewel ik enerzijds niet weet hoe hard ik deur uit moet rennen, ben ik anderzijds totaal verknocht geraakt aan het AVL. Of beter: de mensen met wie ik bijna een jaar heb mogen doorbrengen. Noem het een Stockholm-syndroom. Maar dan wel met “kidnappers” die uitsluitend goeds met mij voor hebben gehad. Ik ben ook niet van plan om echt bij ze weg te gaan. De wens om voor mijn part een dag in de week als vrijwilliger koffie te gaan schenken, is te groot. De omslag is ook te groot.  Dat is boeiend. Je zou als buitenstaander denken: “ En nu heel hard wegrennen”. Dat is even waar, als onwaar. Want zomaar in het “kankertraject” gesmeten worden is een enorme omschakeling, er even hard weer uit gesmeten worden is ook een bizarre zoektocht. Of ik doorga met mijn blogs? Natuurlijk, want ik ben vooralsnog niet klaar. En geloof me, er komen nog wat hele spannende en taboedoorbrekende onderwerpen aan, maar daarover volgende week meer.

Opdat we kanker de wereld uit kunnen helpen

Nu eerst even de krankzinnige realisatie dat die laatste inwendige bestraling erop zit. En champagne, alhoewel ik geen alcohol drink. Plus mijn schoen zetten voor de Sint. In de hoop dat ik daarin een flinke dosis trombocyten (ja, die zijn helaas nog steeds aan de te lage kant, waardoor mijn bloed niet goed kan stollen) en een hele hele boel fijne, kankervrije, ontspanmomenten vind. Nee wacht even, ik wil eigenlijk iets anders… Hoe fijn zou het zijn als we een geweldige kankerkiller ontdekken?! Die gaat op de verlanglijst. Dus wie doet met me mee? Sms “ONDERZOEK” naar 4333 t.b.v. het KWF en doneer € 3,-.

De ironie van alweer het getal drie ontgaat mij niet. Derhalve drie wensen: opdat we snel kanker de wereld uit kunnen helpen, opdat we kanker nog sneller de wereld uit gaan helpen, opdat we kanker de wereld uit geholpen hebben. Cheers! 

Over Odette

Al jaren runt Odette Schoonenberg samen met haar zakenpartner en tv-persoonlijkheid Thijs Willekes het succesvolle PR-bureau So PR. Wanneer zij gediagnosticeerd wordt met maar liefst drie totaal verschillende kankersoorten, probeert zij haar reputatie als 'boeddhist op hoge hakken' niet alleen waar te maken, maar gaat tevens glimlachend de strijd aan met het nog altijd heersende stigma rondom kanker. Op VROUW.nl blogt ze elke woensdag over die strijd.

De wekelijkse VROUW nieuwsbrief in je inbox? Schrijf je in >>