Nieuws

Onbekende schatkamer

— Nederlands werd er nauwelijks gesproken op de Brusselse kunstbeurs Brafa. Frans, Vlaams en Engels des te meer. Dit breed georiënteerde museum waarin alles te koop is, lijkt in ons land nog een onontdekte schatkamer.

Lélia Pissarro en David Stern met het schilderij Nocturne van René Margritte, dat zij aanbieden voor €625.000.
1 / 2

Lélia Pissarro en David Stern met het schilderij Nocturne van René Margritte, dat zij aanbieden voor €625.000.

PKB

Lélia Pissarro en David Stern met het schilderij Nocturne van René Margritte, dat zij aanbieden voor €625.000.
1 / 2

Lélia Pissarro en David Stern met het schilderij Nocturne van René Margritte, dat zij aanbieden voor €625.000.

PKB

Hier dragen jongedames weer fraaie bontjassen. Tijdens de zes uur durende ontvangst drinken de meeste genodigden geen prosecco of cava, maar uitsluitend champagne. Twee militairen met een mitrailleur knikken bij de deur vriendelijk naar de gasten die zich komen onderdompelen in een luxe wereld van tastbare cultuur.

,,Dit is de 62ste beurs”, weet directeur Beatrix Bourdon. ,,Maar het heette vroeger Antiekbeurs van België. Pas zeven jaar heten we Brafa (Brussels Art Fair) en sindsdien denkt iedereen dat het iets nieuws is!” Van alle standhouders komt 40 procent uit België en de rest uit het buitenland.

Floris van Wanroij uit Dommelen, niet ver van de Belgische grens, kan er slechts naar raden waarom hij de enige Nederlandse standhouder is. ,,Misschien omdat onder Nederlandse handelaars het hardnekkige idee leeft dat Belgen alleen van Belgen willen kopen.” En, voegt hij realistisch eraan toe, als een Nederlandse galeriehouder naar een grote beurs wil, kan die ook naar de Tefaf in Maastricht.”

Bij Van Wanroij staat een 17de-eeuws brievenkistje, overtrokken met geitenleer, voor €850. Maar hij heeft ook een schilderijtje van Adriaen van Ostade. ,,Een topnaam uit ons erfgoed”, zegt hij in het gezellige rumeur terwijl vlakbij een champagnekurk plopt. ,,Wat krijg ik voor €75.000 van een moderne top-artiest?” Ook zij zijn goed vertegenwoordigd. ,,Deze beurs is een heerlijke mix”, volgens de 88-jarige Argentijnse kunstenaar Julio Le Parc, die als gastkunstenaar omvangrijk modern werk tentoonstelt.

De oudste standhouder is tapijtenhandelaar Christian Vrouyr: ,,Wij zijn hier voor de zestigste keer”, vertelt hij trots over zijn Antwerpse familiebedrijf, dat honderd jaar geleden begon in Den Haag. Zijn dochter Naïry zet het voort. ,,In de mode zijn nu aan elkaar genaaide tapijten. Die hebben wij niet”, zegt hij bescheiden tussen de verfijnde kleden, in zijn hoek van het exotische warenhuis voor het smaakvol interieur. Op deze kunstbeurs lijken alle eeuwen verbonden, zonder dat er een nadrukkelijke scheiding is tussen oud en modern. Van het juweliershuis van Henri Leysen en zijn zoon Maxime, leveranciers van het Belgisch hof, beschilderde vazen uit de Griekse oudheid, striptekeningen, zilverwerk en meubilair van nu tot vele eeuwen terug.

,,Dit heb ik gemaakt”, zegt Isabelle gravin de Borchgrave in de drukte tussen de hoge consoletafels, waarop de tribale kunst van Bernard de Grunne handelaar staat uitgestald. ,,Voor Afrikanen is het oud spul van hun grootouders. Maar iedere verzamelaar van moderne kunst wil dit hebben, zeker als het abstract is”, zegt De Grunne bij een hoekig voor-ouderportret van hout, dat doet denken aan een schilderij van Pablo Picasso.

Gallery Stern Pisarro heeft kunstenaars als Auguste Renoir en René Magritte. ,,Wij staan niet op de Tefaf, omdat we daar een van velen zouden zijn”, legt eigenaar David Stern uit. ,,Maar hier worden we gerekend tot één van de besten.” Zijn vrouw Lélia Pissarro is mede-eigenaar én achterkleindochter van de beroemde impressionist Camille Pissarro van wie zij ook kunst aanbiedt. ,,Ik schilder ook”, zegt ze het een heimelijk lachje. ,,Kom eens mee?” Achterin de stand is een apart kamertje achter een gordijn. Er hangen werkjes van pinguins, waarvan één met initialen. ,,Mijn gezin”, grinnikt ze, voordat ze een half voltooid pinguin-portret oppakt van tafel. ,,Vindt u de mensen niet net pinguins? Hier zit ik te schilderen wie er langskomt.”

Veel Belgen. Ook Fransen. Maar nauwelijks Nederlanders.