Nieuws/Binnenland

’Ik had teruggestuurd moeten worden’

Mauro (24) wordt vader

ANP

OOSTRUM - De 24-jarige Mauro Manuel, de uit Angola afkomstige asielzoeker die zes jaar geleden Nederland dreigde te worden uitgezet, wordt vader. In een openhartig interview blikt hij terug op zijn uitzetting en zegt hij dat kinderen die terug moeten naar het land van herkomst, niet onnodig lang in Nederland moeten worden gehouden.

ANP

„Ik heb hier nu een baan en ik heb een huis gekocht, en binnenkort word ik zelfs vader. Dat is uiteindelijk waar we allemaal voor gevochten hebben.” Dat zegt Mauro in een telefoongesprek met KRO/NCRV-televisieprogramma De Monitor.

Mauro, die opgroeide in Oostrum, is inmiddels ’Limburgser dan vlaai’. Hoe anders was het zes jaar geleden, toen hij te horen kreeg dat hij op zijn achttiende het land uit moest. Hij woonde toen al negen jaar in Nederland. Zijn dreigende uitzetting leidde tot veel commotie en uiteindelijk mocht Mauro toch blijven. In 2011 deed hij een emotionele oproep aan de Tweede Kamer. „Laat mij alstublieft voor altijd hier blijven”, schreef Mauro destijds.

Mede als gevolg van de discussie over Mauro kwam er een Kinderpardon tot stand voor jonge asielzoekers die minimaal vijf jaar in Nederland wonen.

Proces versnellen

Volgens Mauro moet het terugkeerproces worden versneld, zodat er niet nog meer kinderen in zijn situatie terechtkomen. „Ik had ook teruggestuurd moeten worden”, zegt hij. Maar er werd voor mij besloten om school af te maken en me dan pas terug te sturen. Dan heb je het over 5 jaar. Om me dan nog terug te sturen, dat kan gewoon niet.”

’Ik probeer één van jullie te zijn’

Mauro is dankbaar voor alle moeite die zijn pleegouders en veel andere Nederlanders voor hem hebben gedaan. „Dan moet ik al die kansen die ik gekregen heb wel met beide handen aanpakken. Ik wil het niet per se een verplichting noemen, maar ik vind wel dat ik moet laten zien dat ik er iets mee gedaan heb. Ik zie het toch een beetje als ‘voor wat hoort wat’. Ik doe het natuurlijk ook voor mezelf, maar ook voor anderen. Ik probeer me zoveel mogelijk aan te passen aan hoe het leven hier is. Ik betaal mijn belastingen, ik heb werk, ik heb een huis. Ik probeer één van jullie te zijn, dat is het eigenlijk”, besluit hij.