Nieuws
478705
Nieuws

Blog

Ik ben een huis-, tuin- en keukenmoslim

Hoe voelt het om moslima te zijn in tijden dat je geloof consequent gekoppeld wordt aan angst, terreur, de dood? Michelle Fatima Zohra schrijft erover op haar blog Famizo: "Net zoals jij misschien bang bent geworden na de slachtpartijen in Parijs, ben ik dat ook. Want nu zit ik ertussen..."

"Hallo, mag ik ook wat zeggen? Misschien ken je me niet. Dan zal ik me eerst even voorstellen. Ik ben Michelle, dochter van Jacques en Hetty.  Ik ben 40 jaar, ben getrouwd met Fouad en heb 4 kinderen: Amber (Amberina), Greg (de Greginator), Soraya (voor ons Sorra, voor de kleinste Jaja) en Nu’aim (Noemie). Ik woon in Antwerpen, maar ik ben afkomstig uit Nederland. Mijn man is Marokkaans, de 2 kleintjes zijn dus half Nederlands/half Marokkaans (Marokkaasjes) en de 2 oudste zijn half Arubaans. Best multi culti toch?

Wij eten thuis van alles, tajine, pasta, rijst met kip, maar vooral aardappelen met groenten. Het liefste stimpestamp. Zoals mijn moeder hem maakt, heb ik 'm al lang niet meer gegeten, maar die is het allerlekkerste. Net zoals haar biefstuk. Kanonnen, die is heerlijk.

Ik hou ook echt heel veel van drop. Het liefste zachte, zoute of salmiak drop. En mijn man klaagt wel eens dat ik veels te veel kaas eet. Sja, vind je het gek? Ik ben een echte kaaskop, uit Alkmaar. Kaas hoort erbij.

Waarschijnlijk denk je bij jezelf, 'What’s the big deal?' Nou, die is er niet. Dat is juist het punt.

Ik ben een gewoon mens, net als jij. Het enige verschil is dat ik moslim ben geworden. Ik voel me daar goed bij. En net zoals jij misschien bang bent geworden na de slachtpartijen in Parijs, ben ik dat ook. Want nu zit ik ertussen. Voor welke idioot dan ook, ben ik niet goed. Te gelovig, te weinig gelovig. Het maakt niet uit.

En net als dat jij je afvraagt wat er nu gaat gebeuren, doe ik dat ook. Want kan ik nu nog veilig over straat met mijn kinderen? Moet ik nu bang zijn voor links en rechts? Als ik mijn hoofddoek op heb, ben ik een doelwit voor extreem-rechts en doe ik hem af dan ben ik een doelwit voor de andere extremisten.

Weet je wat het is? Ik doe het nooit goed, er zal altijd iemand zijn die het niet met mij eens is. Dus ik? Ik weiger te leven met haat. Ik kies liefde over haat. Want liefde is sterker dan haat. En dus zal ik blijven glimlachen naar mensen, bilijf ik mijn plaats aanbieden aan andere mensen, zelfs al zijn er mensen die mij negeren. Want ik laat me niet regeren door angst.

Ik ben gewoon een huis-tuin- en keuken moslim die haar best doet. Ik doe mijn best om een zo goed mogelijke moslima te zijn, een zo goed mogelijke dochter voor mijn ouders, een zo goed mogelijke vrouw voor mijn man en een zo goed mogelijke moeder voor alle vier mijn kinderen.

En de struggle als je de tram ingaat met een hoofddoek. Sommige mensen voel je gewoon praten. Maar weet je wat het is? Ik weiger om me te laten leiden door angst. Want ook al ben ik ook bang, angst is een zeer slechte raadgever. Angst zorgt ervoor dat mensen afstand nemen van elkaar. Dat mensen elkaar uit de weg gaan en de moeite niet meer nemen om elkaar te leren kennen. En dat wil ik niet.

Ik wil dat mijn kinderen niet leren. Iedereen is voor mij een mens, niet een moslim of een niet moslim. Want juist vanuit de islam gezien heeft God iedereen geschapen. En iedereen heeft zijn eigen wil en maakt zijn eigen keuzes. Hoe blij ik ook ben als iemand moslim wordt, moslim worden (of niet) is een keuze die iedereen zelf maakt. Dus laten we de -geen dwang- van beide kanten toepassen. En probeer gewoon om elkaar te begrijpen. Pas dan komen we dichterbij elkaar. En nodig je buurvrouw uit om eens koffie te komen drinken. Je zult zien dat we van binnen hetzelfde zijn.

Hoe denken jullie hierover?"

Lees alle blogs op Famizo.