Nieuws
479272
Nieuws

Odette blogt

'Niet iedere chemo veroorzaakt kaalheid'

Het is een beetje de mosterd na de spreekwoordelijke maaltijd. Bijna 2 maanden na mijn laatste chemo van het vorige smaakje, zijn mijn wenkbrauwen vrijwel volledig foetsie en de wimpers aan één oog afgebroken. Tussen de bijna “poedel chique” krulletjes van onbestemde kleur, vormen zich koddige stekeltjes op mijn hoofdhuid. En dat alles terwijl de huidige chemo niet van invloed is op mijn haargroei. Ja, voor je het nog niet wist: niet iedere chemo veroorzaakt kaalheid.

Het is week 5 binnen het huidige traject. De week waarin het hele pretpakket voorbij komt flaneren. Van uitwendige bestralingen en chemo, tot eerste van een nu al beruchte inwendige bestraling. Van dat laatste zal ik u de details besparen, maar deze ‘Brachy therapie’ wordt voorafgegaan door een narcose. Die staat voor donderdag op het menu. Soms blik ik heel even oogluikend terug en denk dan bij mezelf “wat als?”. Nee, die vraag doelt niet op hetgeen u waarschijnlijk denkt.

'Lotgenoten bij elkaar'

De laatste vraag ik mij wel eens af hoe het zou voelen om een enkel behandeltraject te doorlopen. Dus niet deze en + en + en optelsom. Begrijp me niet verkeerd, want dit is niet per se erger, meer of heftiger, maar het voelt wel een beetje raar soms. Laatst zei een verpleegkundige heel lief: “Ach, da’s toch fijn, de dames lotgenoten bij elkaar”. Ze doelde op de andere dames die in hetzelfde behandeltraject zitten en naast mij lagen tijdens die bewuste chemo.

Enerzijds had ze gelijk. Maar tegelijkertijd zat ik te wachten tot dat gordijn open zou gaan en Henny Huisman met een luid tromgeroffel op mij af zou stormen. Met een onbekende dame uit bijvoorbeeld Zimbabwe. En dat hij dan zou zeggen: “Kijk eens, dit is Miriyam Obutu, zij heeft twee van jouw drie kankersoorten!” Orkestband zet in, applaus volgt en Miriyam kijkt mij vol enthousiasme aan. Daar komt Henny weer en die zet ons beide even in een stoel. Gordijn gaat dicht. Luider tromgeroffel. Et voila: Chung Lee Ann. Je wil het niet geloven, maar ‘all the way from Asia’, ook zij heeft er twee van de drie!!! Joehoe, hele publiek breekt de zaal bijna af!

'Dingetje'

Ik dol, zoals ik zo vaak doe. Toch zit daar ergens een dingetje. Gut en ik vind “dingetje” nog wel zo’n rotwoord. Maar het zit er wel. Het is net een soort hele rare tenniswedstrijd waarbij je ineens tegen drie man sterk staat te spelen. In je eentje. Nee, geen beklag. Een constatering. De realisatie van een stukje verwarring dat soms even door mij heen raast. Vandaag had ik ook weer even zo’n moment.

Toevallig – of niet – liep ik op dat moment iemand uit mijn gynaecologen team tegen het lijf. Wat zij tegen mij zei, veranderde mijn volledige dag. Een week of wat geleden waren we elkaar ook al tegen gekomen, die keer was het in het ziekenhuisrestaurant.  We stonden even bij te praten over het Olijf congres van begin oktober, terwijl we beiden op een kop koffie aan het wachten waren. Ik liep terug naar boven, naar de chemo-afdeling. Toen ik dat deed, had een dame achter haar te kennen gegeven dat ze dacht mij te herkennen.

'Lieve onbekende dame'

“Dat is die vrouw die voor de Telegraaf schrijft, volgens mij. Die wil ik zo graag laten weten dat ik al haar blogs lees en dat ik daar echt heel veel aan heb.” Ze heeft mij niet naar boven zien glippen. Maar ik wil graag dat zij weet, dat ik via die geweldig sympathieke gynaecoloog die voor haar stond, nu wel weet wat zij mij wilde zeggen.

En ik wil jou, lieve onbekende dame, bij dezen bedanken. Want jouw woorden zijn vandaag op het perfecte tijdstip bij mij aangekomen. Zo werd de tijdelijke wirwar van welke kanker waar en wanneer wat, ineens weer even helder. Geen Miriyam Obutu uit Zimbabwe, geen Henny Huisman, geen orkest en geen gordijn meer nodig. Dankbaarheid dat ik heel even, elke week weer, hopelijk zo nu en dan, iemand op mijn eigen ‘tussen een grapje en een gevecht in manier’, mag ondersteunen. Dat is mooi. Heel mooi. Dus kom nu maar door met dat hele “pretpakket” aan behandelingen deze week. Als het even pittig is, dan denk ik aan die onbekende mevrouw. En glimlach, tevreden omdat ik mag doen, wat ik doe.

Over Odette

Al jaren runt Odette Schoonenberg samen met haar zakenpartner en tv-persoonlijkheid Thijs Willekes het succesvolle PR-bureau So PR. Wanneer zij gediagnosticeerd wordt met maar liefst drie totaal verschillende kankersoorten, probeert zij haar reputatie als 'boeddhist op hoge hakken' niet alleen waar te maken, maar gaat tevens glimlachend de strijd aan met het nog altijd heersende stigma rondom kanker. Op VROUW.nl blogt ze elke woensdag over die strijd.

 

De wekelijkse VROUW nieuwsbrief in je inbox? Schrijf je in >>