Nieuws

Blog

'Je beloofde dat je 100 zou worden, maar je haalde de 50 niet eens'

De moeder van Tamara (24) was manisch depressief en overleed een paar jaar geleden. Vandaag zou ze 50 jaar zijn geworden. Tamara schrijft daarom een brief aan haar moeder.

'Vandaag zou je 50 geworden zijn. Een hele leeftijd! Wat zou je dat vreselijk gevonden hebben, alles boven de 45 was immers zoooo oud! Wat zou ik je vandaag geplaagd hebben me het feit dat je al een halve eeuw oud was. ‘Haha! Ouwe moeke!’. Waarschijnlijk zou je het weggelachen hebben, je voelde je immers nog zo jong, maar hé mam? Je komt nu niet meer weg met 25 hoor! Ik zou een grappig cadeautje gekocht hebben, iets met een zonnetje waar ze zo gek op was, of een pakje shag, omdat die natuurlijk weer bovenaan op haar verlanglijstje stond.

Ik weet nog wel dat ik zwanger was van Maxim en ik bij haar aan de keukentafel zat, we hadden het over haar depressie, dat ze het soms echt niet meer zag zitten en alles zo zwart en grauw was. Ik vroeg aan haar of ze dan echt wilde dat het over zou zijn en ze beaamde dat, op zo’n moment wilde ze echt niet meer,  er was niets meer was wat haar nog kon opvrolijken. Toch wel een beetje verdrietig keek ik naar mijn buik waarin mijn zoon zat, haar kleinkind..  Hoe kon dat nou niet genoeg zijn om voor te willen leven? Ik hoopte zo dat ze hem tenminste nog zou kunnen ontmoeten.

Ze voelde aan wat ik dacht en zei: ‘Ach, maar het gaat nu goed! Ik word wel 100!’ Naïef dat ik was, geloofde ik haar, of nouja misschien wilde ik het wel heel graag geloven. Natuurlijk klopte het niet, want een half jaar later was ze dood.

Ik weet dat ze een bloedhekel aan haar verjaardag had en hem eigenlijk nooit wilde vieren, maar dankzij mijn koppigheid die ik van haar geërfd heb, doe ik het lekker toch. 50 is een hele leeftijd en ondanks dat ze nu lid is van the forever 46 club (god, ze zou in een deuk gelegen hebben als ze dat zou horen)  hoort dat niet ongemerkt voorbij te gaan. Daarom wil ik jullie vragen om me geen sterkte te wensen vandaag, een verjaardag is een feestje en daar horen felicitaties bij!

Dus daarom zeg ik: ‘Gefeliciteerd Ouwe muts! Neem vandaag maar een glas wijn bij je taart! Doe je de groeten aan iedereen daarboven? Versier de boel maar met glitterslingers en een heleboel ballonnen! Doe karaoke op die vreselijk slechte Ace of Bace muziek van je en maak er maar een feestje van!'

‘Als ik je ooit nog mag terugzien, halen wel het wel in!’

‘Tot ziens’

Onzichtbare ziekte

Tamara: 'Wanneer je zegt dat je manisch depressief bent stuit je op veel onbegrip. Het is een onzichtbare ziekte en mensen denken vaak dat er niets met je is en dat je je niet zo moet aanstellen want op het oog is er niets mis met je. Bovendien zijn mensen die manisch depressief zijn ontzettend goede acteurs, ze zijn sterren in 'mooi weer' spelen en verbergen zo hun ziekte. Mijn moeder schaamde zich voor haar ziekte, terwijl ik vind dat iets waar je totaal niets aan kunt doen, niet iets is om je voor te schamen. Ze maakte wel eens de opmerking dat ze beter een gebroken been had kunnen hebben, want dat is tenminste zichtbaar en dan begrijpen mensen je.  Daarom probeer ik door middel van mijn blogs het onderwerp bespreekbaar te maken en het taboe te doorbreken.'

Tamara blogt op themommydiaries.nl

Bekijk meer van