Nieuws
481331
Nieuws

Opgebiecht

Wéér een oppas die niet bevalt

Sinds een paar jaar hebben we oppas aan huis. Een bewuste keuze omdat onze kinderen niet konden aarden bij de opvang. Daarom leek het ons goed om wat meer rust te creëren en een oppas aan huis te nemen. Maar vind maar eens een goede thuisoppas. Ons is het nog niet gelukt.

In het begin liep het op rolletjes. We hadden een ontzettend leuke oppas. Jonge vlotte meid, die leuke dingen ondernam. De kinderen waren blij, wij ook.

Totdat ze een ongeluk kreeg tijdens het paardrijden. Ze kwam ongelukkig terecht. Tot haar grote spijt moest ze haar oppaswerk bij ons opzeggen, want het werd te zwaar. Ik had echt medelijden met haar, zo’n jonge meid en dan verandert je leven plotseling door een ongeluk. En ook voor onze kinderen was het een bittere pil. Ze waren behoorlijk aan haar gehecht geraakt. Nu moesten we op zoek naar een nieuwe oppas.

Drie oppassen verder

En dat heeft heel was voeten in de aarde. Het lukt maar niet om een leuke oppas voor drie dagen te vinden. Voor twee dagen hebben we gelukkig een goede opvolgster kunnen vinden waar iedereen blij mee is, maar voor die ene dag blijft het schipperen. In een jaar hebben nu drie gezichten voorbij zien komen. De een ondernam nooit eens wat leuks met de kinderen en was alleen maar de krant aan het lezen, de ander had nog een dochter van twee die ze meenam.

Als het nu een lief kind was... Maar nee. Het was een klein loeder dat speelgoed van mijn kinderen sloopte en zelfs mijn jongste trakteerde op een harde beet in haar arm. De derde vergat kwam de kinderen een aantal keer te laat ophalen van school, waardoor ik telkens een ongeruste juf aan de telefoon kreeg.

Wéér een nieuwe oppas

Sinds een kleine twee maanden hebben we wéér een nieuwe oppas. Ze leek zo aardig en er was echt een klik. Ze kwam geïnteresseerd naar de kinderen over, maar als ik mijn oudste mag geloven is dat allemaal schijn. En mijn oudste heeft een behoorlijke mensenkennis. Laatst zei hij: “Altijd als jij thuiskomt doet ze vrolijk, maar als wij met haar praten dan reageert ze heel stom. Vertel ik blij dat ik een 10 heb gehaald en dan zegt ze alleen maar op een saaie manier ‘leuk’. En dan kom jij thuis en dan vertelt ze heel blij dat ik een 10 heb gehaald, en dat wilde ik zelf vertellen. Ze is niet echt.’

Alarmbellen

Toen gingen de alarmbellen wel even rinkelen. Zou het echt zo gaan? En ook het schuldgevoel komt naar boven. Want hoe kijken de kinderen terug op deze tijd met die steeds maar wisselende oppassen? Doe mijn man en ik er wel goed aan om het op deze manier te doen? En moeten we nu wéér op zoek naar een nieuwe oppas?

Heb jij iets op te biechten? Laat het ons weten en mail naar [email protected].