Nieuws
481407
Nieuws

Open brief

Brief aan mijn dertienjarige zelf

Ik had je gegund dat je beter in je vel had gezeten. Dat je niet altijd bezig was geweest met wel of niet eten. Er is zoveel tijd in gaan zitten. Zoveel uren dat je zou hebben kunnen schrijven, lezen, lol hebben met vrienden. Dingen die je graag deed. Mijn volwassen ik wil je daarom graag een hart onder de riem steken.

Je staat op het punt een hele roerige tijd in te gaan. Je ouders gaan scheiden. Je gaat verhuizen met je moeder naar een piepklein dorpje op anderhalf uur reizen van je oude school, waar je per se op wil blijven zitten. Je gaat geen vrienden maken in dat dorp, dus je zult je vrienden op je oude school berehard nodig hebben. Dat voel je goed aan. Je moeder krijgt een nieuwe relatie. Je gaat je vreselijk afzetten. Wat ga jij die nieuwe partner uittesten zeg! Uiteindelijk ga je zielsveel van deze persoon houden. Misschien te veel. Want als je achttien bent moet je ook weer afscheid nemen. Bij de begrafenis huil jij het hardst van iedereen. Wat is kanker een rotziekte! De dood was nooit eerder zo dichtbij je in huis.

Een verschrikkelijke puber

Er zullen periodes zijn dat je je moeder haat. Eigenlijk ben je gewoon een verschrikkelijke puber. Je zult alles doen om je af te zetten. Je denkt de oplossing gevonden te hebben voor al je onvrede: je stopt met eten. Hoe dunner je wordt, hoe beter je je voelt. Toch houd je het niet altijd vol om niet te eten en dus ontdek je op een dag dat je ook je vinger in je keel kunt steken. Nu kun je én eten en niet dik worden. Je denkt op dat moment even dat dat het ei van Columbus is. Je moeder weet volstrekt niet wat ze met je aan moet. Dus moet je op de weegschaal. Als je onder de vijftig kilo komt, maakt ze zich zo’n zorgen dat ze pap met boter en suiker voor je maakt bij het ontbijt. ‘Gelukkig’ weet jij heel snel hoe je dat ontbijt weer weg moet krijgen uit je systeem.

Elke dag voel je je dik. Mijn hart gaat zo uit naar dat nukkige, ongelukkige kind. Ik zie foto's van een stuurse puber. Soms dun, dan weer wat steviger, maar nooit dik. Dik zit in je hoofd. En dat is nog voor het Kate Moss tijdperk. Ik verbaas me erover dat die ‘stevige’ foto’s nog bestaan. Ik weet dat je ze meestal verscheurt als je er niet tevreden over bent. Alleen dun ben je ‘goed’ genoeg, vind je.

Flinterdun

Geloof mij: later zal het goed komen, heus. Dan zul je jezelf wel mooi vinden. Ook in periodes dat je misschien niet flinterdun bent. Dan zul je gewoon ‘normaal’ gaan eten. Ik weet dat dit nu nog heel ver weg voor je is.

De jongens die je zult ontmoeten, heb je niet nodig voor je zelfvertrouwen. Die gaan het je niet geven. Jij moet het eerst zelf gaan voelen. Later, pas veel later als je geduld bijna op is, ga je iemand ontmoeten die je mooi vindt zoals je bent. Die verliefd is op jouw wezen, zich niet blindstaart op jouw buitenkant. Maar je moet eerst dat oude, vertrouwde, gezonde lijf van je gaan waarderen. Het doet misschien niet altijd wat jij wilt dat het doet (dun zijn!), maar het is nooit ziek, laat je nooit in de steek, baart twee kerngezonde kinderen en heeft twee warme armen die waanzinnig lief kunnen hebben.

Een advies

Je bent dertien en je bent prachtig. Je ziet het nog niet, maar je staat op het punt om een hele mooie vrouw te worden. Een advies: ga niet aan de lijn. Je zult je stofwisseling er volkomen overhoop mee halen. Kijk eens in de spiegel. Je bent gewoon een heerlijk kind, helemaal perfect. Maak je ogen en je hart zacht, dan zul je het zien. Haal diep adem en maak je geen zorgen over je toekomst. Je bent creatief, veerkrachtig en een enorme doorzetter. Je komt er wel. Wees maar geduldig. Ook al is dat waarschijnlijk het moeilijkste voor je op dit moment. Ik weet dat je het de komende jaren heel pittig gaat krijgen, maar je legt nu wel de basis voor de rest van je leven. Erger dan dit wordt het niet. Nog even doorbijten. Je kunt het! Ik vertrouw erop,

Liefs, je volwassen zelf

Wat zou jij je dertienjarige zelf willen wensen? Stuur jouw brief naar [email protected].