Nieuws
482790
Nieuws

Marjolein kookt over

Voor een goeie curry, heb je geen slechte vent nodig

Er was iets mis met hem. Maar ik kon er de vinger niet opleggen. Op zich leek het toch een aardige jongen, gemakkelijk in de omgang, vrolijk gezelschap, Oudste was waanzinnig verliefd en hij kon ook nog eens bijzonder goed koken. En toch, er was iets onoprechts aan het eerste vriendje dat mijn oudste zoon mee naar huis nam.

Even dacht ik dat het aan mij lag. Dat het iets met moederlijke jaloezie te maken had: mijn eerstgeborene die een ander had gevonden die voor hem de belangrijkste in zijn leven was. Want laten we wel wezen: wat kon ik in vredesnaam hebben tegen een jongen die me op zondag een app-je stuurde als ik op de redactie was: 'maak je niet druk over het eten. De kreeftencurry staat al te sudderen.' Dat is een schoonzoon from heaven, toch?

Moeilijk om te delen

Tot Dochter niet lang daarna ook haar Lief voorstelde, dacht ik echt dat het gewoon dat groene duiveltje was. Maar vreemd genoeg had ik bij dit tweede schone kind veel minder reserves. Misschien omdat ik bij deze nummer twee meteen alles wist: zijn wat onstuimige verleden, zijn achtergrond. En van dat vriendje van Oudste wist ik helemaal niks. Hij deed mee met surpise-avond, vierde kerstmis met ons, ging mee naar opa's 80ste verjaardag en Oudste had nog niet eens zijn moeder of broer ontmoet. 'Dat lag allemaal moeilijk', zei hij. 'Hebben ze er moeite mee dat je op jongens valt?', vroeg ik. Maar dat was het niet, zei hij. Zijn moeder vond het gewoon moeilijk om hem te delen.

 

Hoopvol op de bank

Hij kwam regelmatig over de vloer en even regelmatig niet. Afspraken werden op het laatste moment afgezegd. Of hij kwam gewoon niet opdagen. Zat Oudste daar weer hoopvol op de bank terwijl we allemaal wisten dat de laatste trein die Vriendje had kunnen nemen allang aangekomen moest zijn. En dan waren er nog al die begrafenissen. In het halve jaar dat zoonlief iets met hem had, overleden twee oudooms en een tante en lag zijn opa drie keer op sterven. Iedere keer waren er wakes, familiebijeenkomsten, ziekenhuisbezoeken en  begrafenissen. 'Zal ik anders met je meegaan', vroeg Oudste dan hoopvol aan zijn Lief. Maar nee, dat kon niet. Zijn moeder hè.

Eerste gebroken hart

De maanden vorderden en mijn kind werd steeds ongelukkiger. Om af en toe weer op te veren. 'We gaan samenwonen', zei hij dan. 'Hij heeft een huis gekocht.' 'Heb je het al gezien', vroegen wij dan. 'Nee, wel de foto's, maar we gaan donderdag samen kijken en daarna gaat hij het contract tekenen.' En dan was het donderdag. Vriend was niet te bereiken, nam zijn telefoon niet op. Oudste bleef hoopvol, wij wisten het al lang.

Oudste maakte het uiteindelijk huilend uit. Zijn eerste gebroken hart kwam harder bij me binnen dan mijn eigen eerste mislukte relatie. En tegelijkertijd was ik ook enorm opgelucht. Nog geen week later kwam mijn kind er via social media achter dat Vriend er al weken een dubbelleven op nahield. Er was sprake van nog een geliefde. Ik vroeg me af of hij voor diens moeder ook kreeftencurry maakte.

Nieuwe liefde

Tot vorige week was dat het enige waar deze (denk even heel veel gemene bijvoeglijke naamwoorden) ex-verkering goed voor was: voor het maken van curry's. En toen viel het kookboek 'De vrolijke tafel' van Karin Luiten op de mat. Met, jawel: recepten voor (onder andere) curry's. En voor naanbrood dat ik inmiddels al vier keer in een week heb gebakken. Ik heb al haar curry's gemaakt en kan maar één conclusie trekken: voor een goede curry heb je geen slechte vent nodig als je Karin hebt.

En mocht u een leuke jonge homo kennen (zo tussen de 22 en 30), zoonlief is een jaar na deze ellende echt wel toe aan een nieuwe liefde. Hij hoeft niet te kunnen koken, alleen maar oprecht te zijn. Stuur gerust een bericht aan de redactie.

Recept voor lamscurry van Karin

 

Ingrediënten

  • 750 g lamsbout
  • 2 blikken tomatenblokjes
  • 2 uien
  • 1 rode peper
  • 2 knoflooktenen
  • 5 cm gember
  • ½ eetlepel djinten (komijnpoeder)
  • ½ eetlepel ketoembar (korianderpoeder)
  • 1 theelepel koenjit (kurkuma)
  • 1 theelepel suiker
  • snuf zout
  • klein bosje koriander
  • scheut plantaardige olie
  • handvol rozijnen

Tip: doe boodschappen bij de Turkse winkel!

Bereidingswijze

Snijd het vlees in dobbelstenen en laat het vet eraan zitten. Verhit wat olie in een braadpan die ook in de oven kan. Bak het vlees op hoog vuur al omscheppende aan alle kanten bruin. Haal het vlees uit de pan. Hak gember, peper (met pitjes!), knoflook en ui in de keukenmachine tot grove prut. Fruit dit in dezelfde pan een paar minuten op laag vuur. Voeg de specerijen toe en fruit even mee, voeg dan de blikken tomaat toe, zout, suiker en gehakte koriander. Laat even pruttelen, doe het vlees weer in de pan, schep goed door en zet de pan in de oven op 150 graden (voorverwarmen hoeft niet). Laat ongeveer twee uur staan (tot het vlees zacht is). Karin serveert de rozijnen er los bij, ik heb ze gewoon op het laatst bij het vlees gegooid.

De wekelijkse VROUW nieuwsbrief in je inbox? Schrijf je in >>