Nieuws

Odette blogt

'Misselijk of niet, ik eet door en geniet'

De beide heren in de lift kijken naar de – inmiddels lege – infuuszak aan mijn arm. Ik kom net terug van de bestraling en er loopt nog een paar liter vocht door het eerdergenoemde infuus.

“Ook aan de cisplatine?”, vraagt de ene heer. Ik kijk op en zie dat ze allebei een eveneens donkerbruine chemozak aan hun infuus hebben hangen. “Ja”, zeg ik glimlachend. “Toevallig ook de 2 chemo?”, vraagt één van beide. Ik grijns en reageer: “Van dit smaakje wel, maar in het totaal al de 26”. De mannen schieten bijna tegen het plafond. De lift stopt en ik doe - met infuus en al aan de arm- een gek dansje. “Geen zorgen heren”, roep ik ze na, “zelfs na 26 chemo’s kun je nog steeds heel leuke dansjes doen”. De liftdeuren sluiten zich achter me. En dan ineens slaat de realisatie toe. Zesentwintig chemokuren. Even wordt het stil in mij. Heel stil.

Zeventwintig chemokuren

Inmiddels zijn het er zelfs 27. Ik lach nog steeds. Althans meestal. Zo langzamerhand slaat ook bij mij de moeheid toe. Nee, niet moe in de letterlijke zin des woords. Die vermoeidheid kan ik prima aan. Ik ben kankermoe. Moe van kanker als manager van mijn dagelijks leven. Ik wil dingen doen. Mensen laten lachen en de boel eens een keer flink reorganiseren. Het aantal mensen met kanker stijgt nog steeds. Jaarlijks. Maandelijks. Dagelijks. Het hoe en waarom daar mogen de knappe koppen zich over buigen, ik maak me liever druk over “hoe het anders kan”. Of wellicht iets genuanceerder: beter kan. Mooi woord in deze context trouwens, dat beter. Want ik geloof daadwerkelijk dat in dit geval beter kunnen ook kan leiden tot beter voelen. Daarmee bedoel ik dat er nog veel te bereiken valt in het umfeld.

Steeds vaker zie ik hoe belangrijk eerder aangegeven aspecten zoals de “kanker buddy” en positieve mentale impulsen zouden kunnen zijn binnen het te doorlopen proces. Ik zie mensen alleen aan de chemo liggen en weet dat vele van hen best blij zouden zijn met een warm gebaar of een bemoedigend woord. Nu zijn de verpleegkundigen werkelijk stuk voor stuk mensen met een gouden hart, maar hoe mooi zou het zijn als er meer vrijwilligers zouden zijn die een handreiking doen, zodat de verpleegkundige teams de ruimte hebben om hun toch al drukke werkzaamheden te voltooien. Wellicht ben ik een dromer. Maar dromen zijn er om soms uit te komen, toch?

"Cum laude" geslaagd

Dit was overigens ook de week waarin ik voor het eerst op papier zag staan hoe ik desondanks de talloze chemo’s binnen een kort tijdsbestek nog steeds “cum laude” slaag voor de laboratorium resultaten. Van leverfuncties tot magnesium, kalium, eiwitten, calcium etc. alles vrijwel consistent valt binnen de norm van het ideale plaatje. Hoe dat kan lijkt een klein raadsel. Toch denk ik dat ik daar het antwoord op weet. Hoewel ik graag grapjes maak over heilzame alternatieven, besef ik mij telkens weer dat mijn uiterst gezonde, weloverwogen voedingskeuzes de oorzaak zijn van deze mooie resultaten. Tegelijkertijd is er de realisatie dat ik dat dus ook alleen maar kan omdat ik zoveel van voeding weet. Ik voel naadloos aan of ik meer groen moet eten, meer vitamine C-rijke producten, of juist aardappels in plaats van bijvoorbeeld pasta. Afwisseling, balans en in alle eerlijkheid 90% vegetarisch. Veel fruit, veel groente, maar vooral ook zeer gevarieerd. Weinig vet, nauwelijks tot geen pre-fabricaten en veel biologisch.

Ook dat is een luxe positie. Misselijk of niet, ik eet door en geniet. Wederom iets dat ik met liefde aan een ieder in een soortgelijke positie zou willen schenken. Ik zou willen dat we iedereen met kanker konden voorzien van de juiste maaltijden, waarvoor ze niet zelf uren in de keuken hoeven te staan. Maar bovenal zou het zo mooi zijn als ik een ieder de mentale en fysieke kracht zou mogen schenken, om ondanks alles toch af en toe een “chemo dansje” te kunnen doen. Gewoon omdat buiten alle ernst om, het juist dat momentje van ontspanning is, waaruit zoveel extra kracht ontstaat.

Over Odette

Al jaren runt Odette Schoonenberg samen met haar zakenpartner en tv-persoonlijkheid Thijs Willekes het succesvolle PR-bureau So PR. Wanneer zij gediagnosticeerd wordt met maar liefst drie totaal verschillende kankersoorten, probeert zij haar reputatie als 'boeddhist op hoge hakken' niet alleen waar te maken, maar gaat tevens glimlachend de strijd aan met het nog altijd heersende stigma rondom kanker. Op VROUW.nl blogt ze elke woensdag over die strijd.

 

De wekelijkse VROUW nieuwsbrief in je inbox? Schrijf je in >>