Nieuws

Opvoedadvies

Pubers: een goed gesprek of straf?

Je puberkind gaat over de schreef. Voldoet een goed gesprek of moet je het ongewenste gedrag bestraffen? Volgens VROUW-opvoeddeskundige Marina van der Wal  ligt het eraan: hoe duidelijk was jullie afspraak?

Pubers vinden het lastig om de consequenties van hun gedrag te aanvaarden. Als je iets niet expres hebt gedaan en 'sorry!' gezegd hebt, dan voelt het al snel als onrechtvaardig als je alsnog 'op de blaren moet zitten'. En toch is dat consequenties verbinden aan gedrag juíst voor kinderen in de puberteit enorm belangrijk: de emoties die hierdoor opgeroepen worden, maken dat kinderen een levensles beter leren!

Vraag bevestiging!

Een opvoedvraag van een moeder: "Mijn zoon van 15 jaar heeft, tegen de afspraken in, toch met zijn vrienden alcohol gedronken tijdens een feestje bij ons thuis. Moet ik nu boos zijn, praten of consequenties aan zijn gedrag verbinden (en daarmee bedoel ik: straf geven)?"

De meeste ‘collega-ouders’ reageerden met een ‘een goed gesprek lijkt me voldoende’. En, ondanks het feit dat de eerste alinea anders doet vermoeden, ben ik het hier wel mee eens. Tenminste, als er geen duidelijke afspraak is gemaakt tussen ouders en kinderen. En een goede afspraak is niet alleen ‘melden’ dat je geen alcohol schenken aan jongeren onder de 18 jaar maar ook de bevestiging dat je zoon of dochter dit gehoord heeft, op de hoogte is én beseft dat deze regel ook voor hem/haar geldt. Altijd. Niet alleen met feestjes onder leeftijdsgenootjes thuis maar ook bij anderen en als er een gezellig familiedineetje is. Zolang er geen duidelijk gesprek is geweest over deze regel héb je geen regel en kun je dus ook nergens op terugvallen. En de consequenties die wilt verbinden aan het niet houden van de afspraak, die zijn ook vooraf bekend.

Maar... stel dat... Stel dat de regel 'onder de 18 wordt in dit huis aan niemand alcohol geschonken' bij iedereen in huis wél heel duidelijk is, dan heeft je lieve pubertje een probleem. Er is een duidelijke regel overtreden en terecht stel je dan dat je vertrouwen beschaamd is. En dan is het wél verstandig om verder te gaan dan ‘een goed gesprek’. Praatjes vullen namelijk geen gaatjes. Zeker niet in een puberbrein!

Beschaamd vertrouwen

Aan beschaamd vertrouwen kunnen prima consequenties gehangen worden die te maken hebben met vrijheid en autonomie. Feestjes die minimaal wat tijdsduur beperkt worden – dus om elf uur thuis in plaats van kwart over twaalf. Lukt het je puber om bij jou het vertrouwen met het op tijd thuis komen weer op te bouwen – bijvoorbeeld zes keer op de afgesproken tijd – dan kun je langzaam weer op gaan bouwen. Per kwartier.

Want dat blijft belangrijk: altijd zicht op een uitkomst.

Wat je voordeel is? Pubers hebben een lange termijn geheugen tot de volgende pauze: een goed gesprek waarbij je aangeeft ‘dat je dit wel heel erg vindt en dat je vertrouwen blahdieblahdieblahdieblah’ blijft niet echt lang hangen. De opluchting over het volgende feestje dat gewoon door kan gaan echter wél. Dat is punt één. Het tweede punt is dat je je puber de gelegenheid geeft om echt te ervaren wat het betekent, betrouwbaarheid.

Lees ook:

 

De wekelijkse VROUW nieuwsbrief in je inbox? Schrijf je in >>