Nieuws
484335
Nieuws

Hoe date ik het ook alweer?

'Geen seks? Dan delen we de rekening'

Ik ‘date’ mijn best. Echt oprecht: maar tjonge, jonge, jonge, de heren maken het mij niet altijd makkelijk.

Vaak komen ze wel, soms ook niet, dan wacht ik nog een kwartier met een lege stoel die mij gezelschap houdt, probeer ik de blikken van de glurende ober te ontwijken alsof hij denkt:’ Tja. Mop, heeft je date je laten zitten?’

En als ze wel komen, gaat het over afscheid nemen, loslaten, opnieuw beginnen, verdriet en boosheid, de frustratie van een mislukt huwelijk of de zoveelste hopeloze date. Misschien komt het wel omdat ik teveel vraag, toch teveel de coach ben, maar zelden komt er eigenlijk de vraag terug:’ Vertel eens Share, wie ben jij? ’

‘Ik kan merken dat je psychologe bent ( dat staat als beroep op mijn profiel), want je kunt zo goed luisteren’, zeg hij, ‘ mijn vrouw luistert helaas niet meer naar mij.’  Tja, denk ik dan, als je haar mijn uurtarief betaalt, luistert ze wellicht wel. Maar dat zeg ik dan maar niet.

En op het gevaar af dat je denkt dat ik het niet serieus neem, of alleen maar op zoek ben naar blunders; nee, dat ben ik niet. Elke keer hoop ik een prins te vinden (of althans iets wat er enigszins op lijkt), een beetje stoer, een beetje anders, met humor, genietend van het leven, leuk in de broek(daar bedoel ik het achterwerk mee), en met fijne warme en sterke handen.

Maar na date nummer twaalf merkte ik dat ik moeite moest doen om niet gewoon in mijn joggingpak te verschijnen. Of gewoon zonder make-up met krullers in mijn haar. Kom op, denk ik dan, hakken aan, geurtje op en een mooi truitje met een voorzichtige decolleté. Simone Kleinsma zou zeggen: 'Meisjes, borsten vooruit en gaan met die banaan.'

Over bananen gesproken. Het gaat tijdens die dates vaak en veel over seks. Of beter gezegd: het gebrek eraan.

Date dertien verrast mij. Ik word namelijk uitgenodigd in het flamboyante Amstel hotel. Zo, zo, meneer heeft smaak. Om half zeven wacht ik gewassen en gepoetst in de brasserie. Kwart voor zeven en nog geen date. Althans, dat denk ik, tot een ober mij komt halen: ‘ Mevrouw Vrolijk? U wordt in het restaurant hiernaast verwacht.’

Zo, zo, mompelde ik wederom. Dit keer geen bitterbal, maar verfijnde amuses.

‘Zeg, ken ik jou niet ergens van?’ vraagt hij, ‘ je hebt zo’n bekend gezicht.’ Ik mompel iets over een doorsnee snoet. Hij neemt er genoegen mee en opgelucht verorber ik de tweede amuse en doe mijn schoenen onder tafel uit. Ohhh… wat een opluchting.

Net voor het hoofdgerecht roept hij amicaal en enthousiast uit: 'Lekker wijf ben je, ik hou wel van een potje stoere seks. Wat denk je ervan? Ik heb een kamer boven op ons wachten. Zin in het dessert, een Banana Royale?’

Ik bevries.

Hij leest de ongerustheid in mijn ogen: 'Nou, kom op zeg,  je bent toch geen trut? We zijn volwassen, waarom staan we anders op zo’n datingsite?’

Ik mompel ( het is namelijk het derde glas wijn)  iets over een prins met romantiek, dat ik niet van bananen hou en duik uit voorzorg onder de tafel om mijn schoenen te zoeken.

Bij het afrekenen spreekt hij nog de gevleugelde woorden uit: 'Als er niet gewipt wordt, dan delen we de rekening.'

Ik sta ontnuchterd buiten in de regen. Een half uur later arriveer ik op blote voeten ( hakken in de hand) bij mijn auto. Ik bel mijn beste vriendin die werkelijk niet meer bijkomt van het lachen.

Ik dank de goede God dat ik thuis ben en kruip met kruik en warme hondenvriend op de bank. Zo: dat was date nummer dertien.

Ik had het kunnen weten, want het was ook nog eens op een vrijdag.

Volgende week zaterdag lees je in aflevering 4 meer over de avonturen van Patty!

Over Hoe date ik het ook alweer?

Patty Harpenau, coach en auteur, gaat voor VROUW op datingavontuur. In de gloednieuwe blog ‘Hoe date ik het ook alweer?’ kruipt ze in de huid van Share Vrolijk, een vrouw van 57 jaar die dol is op vissen, koken en lezen en natuurlijk op zoek is naar de ware liefde.