486178
Binnenland

De normaalste zaak van de wereld

Stel je voor: je zit bij de kapper te wachten. Inmiddels ken je de roddelbladen van voor naar achter. Na veertig minuten komt de stagiaire je haren wassen. Dan moet je weer 25 minuten wachten voor de kapster komt. Langer dan een uur gewacht, geen millimeter haar eraf en geen enkel woord hierover van de kapster. Laat staan een kopje koffie. Niet voor te stellen toch? Waarom moeten we dat in een ziekenhuis dan wel normaal vinden?

Iedereen heeft waarschijnlijk wel eens zitten wachten in het ziekenhuis. Hoewel je al je afspraken ruim hebt verzet, begint de tijd nu toch te knellen. Je voelt de druk van die werkafspraak, deadline, of van de tijd dat de school van je kinderen uit gaat. Maar ja, welke andere keuze heb je dan gewoon te wachten?

Weggelopen van afspraak

Een goede kennis van mij vertelde dat hij laatst gewoon is weggelopen. Eerst duurde het veertig minuten voordat een arts-assistent kwam. Zij bleek zijn dossier niet gelezen te hebben. Na wat klein onderzoek, zei ze: "Even met de specialist overleggen, ben zo terug."

Ruim 25 minuten later was er nog niemand. Omdat hij een belangrijke afspraak had, is die kennis van mij toen weggelopen. Op zijn weg terug zag hij dat de specialist in een telefonisch gesprek was met twee wanhopige assistenten ernaast die blijkbaar ook van alles van hem moesten weten. Geen woord van excuus.Wat kost een wachtende patiënt?

Mensen die niet komen opdagen bij hun afspraak ('no shows') laten de zorgkosten onnodig stijgen, dat weet ik. Ik moedig het daarom ook zeker niet aan om zomaar weg lopen, maar ik begrijp het wel. In onze huidige maatschappij is tijd een schaars goed. Ook voor patiënten.

Daar mag best rekening mee gehouden worden. Want wat zouden de maatschappelijke kosten zijn van de uren die patiënten wachtend doorbrengen?Wachttijden voorkom je niet

Natuurlijk, het is lastig om drukte in een ziekenhuis te voorspellen en daarop in te spelen bij het inplannen van personeel. Wachttijden zijn nooit helemaal te voorkomen, maar je kunt als ziekenhuis wel nadenken over hoe je omgaat met wachtende patiënten.

Een collega vertelde mij bijvoorbeeld dat hij 45 minuten moest wachten in het ziekenhuis. De assistente kwam twee keer langs om te vertellen dat er spoedgevallen waren en wat de wachttijd ongeveer zou zijn. Ook de arts-assistent en de chirurg brachten de wachttijd direct ter sprake. "Helaas waren er spoedgevallen. Excuus dat u zo lang moest wachten."Wederzijds begrip

Dit vergoedt uiteraard geen kostbare tijd, maar het zorgt wel voor enig begrip. Ze zien dat jij al lang wacht. Door dat te benoemen, krijg jij in ieder geval het gevoel dat zíj beseffen dat jóuw tijd ook kostbaar is. Daar als gastheer blijk van geven, is eigenlijk de normaalste zaak van de wereld. Bij de kapper en ook in het ziekenhuis.