Nieuws
487283
Nieuws

Hoe date ik het ook alweer?

Zijn vrouw was pas 5 weken geleden overleden...

Patty Harpenau, coach en auteur, gaat voor VROUW op datingavontuur. In de gloednieuwe blog ‘Hoe date ik het ook alweer?’ kruipt ze in de huid van Share Vrolijk, een vrouw van 57 jaar die dol is op vissen, koken en lezen en natuurlijk op zoek is naar de ware liefde.

Mijn datingavontuur komt al aardig op gang. Het is even zoeken, maar ik begin het principe te begrijpen en verhip, ik krijg er zowaar lol in. Je stuurt een eerste glimlach om het contact te leggen, je krijgt er eentje terug, je hebt vervolgens de keuze om wel of niet je foto vrij te geven en hopelijk volgt er dan een bericht.

De eerste mails zijn van Frank uit Heerlen. Hij is kennelijk enthousiast. Met blozende wangen lees ik de snelle zinnen (ik citeer letterlijk): ‘Dag Share, ik ben kort van stof, praten komt voor mij op de tweede plaats maar ik wil eerst voelen. Wat is je lingeriemaat? Dan kom ik aanstaande zaterdag met een leuk setje naar je toe.’ Oeps… de mail van Frank belandt met een slurpend computergeluid in de prullenbak.

Jurkje? Hakken?

De tweede mail is van Hans uit Almere. Nieuwsgierig kijk ik naar zijn foto, beetje stevige man,  leuke lach. Wij scoren hoog in matchingpoints: 111, dat schijnt veel te zijn. Na een aantal berichten over en weer nodigt hij mij uit. Hij lijkt aardig, dus waarom niet?

Tja, dan begint de voorbereiding. Uhh… hakken? Nee, geen hakken, want ik weet niet hoe lang hij is. Jurkje? Nee, dat is misschien wat te veel voor een eerste keer. Gewapend in strakke broek, zwart truitje ( kleed zo lekker af), laarsjes en colbert ga ik op weg. Verrek, denk ik, wat een toestand zeg – ik ben er gewoon bloednerveus van.

Taxerende blikken

Hij zit aan een tafel met een pakje shag, bier en bitterballen. Zoals afgesproken heeft hij een bloem bij zich als teken van herkenning. Het is een witte anjer en ik verbijt mijn opmerking of we naar een begrafenis gaan. En dat ik mijn opmerking weet in te slikken, is maar goed ook, want na de eerste zinnen en taxerende blikken vertelt hij mij dat dit zijn derde date is na het overlijden van zijn vrouw.

Mijn hart smelt acuut, want ik lijd namelijk net als de meeste vrouwen aan een Florence Nightingale-syndroom. Maar mijn hart bevriest als hij mededeelt dat het pas vijf weken geleden is.

Dit gaat dus een heel ander gesprek worden, want de coach in mij ontwaakt. Ik pak zijn hand.

Hilarisch en bizar

‘Goh’, zegt hij na een gesprek van twee uur, ‘wat is het fijn om met jou te praten, wat doe je aanstaand weekend?’ En dan komt het: Hij vraagt de rekening, legt het geld op de tafel, rekent uit dat mijn witte wijn en toast met zalm meer kosten dan zijn biertjes en gefrituurde ballen en noemt het bedrag. Ik betaal het braaf, want het muntje valt bij mij altijd pas om de hoek.

Op weg naar huis weet ik eigenlijk niet wat ik voel. Een vreemde mengeling van enerzijds humor, want hoe hilarisch bizar is het wel niet. Maar anderzijds bekruipt mij een ander gevoel: daten kan ook je eenzaamheid vergroten. Ook al zie je het als een avontuur, omdat je een blog over daten schrijft, je voelt het toch. Zijn wanhoop, maar daarnaast nog iets anders; wellicht staat binnenkort zijn vierde date zich mooi te maken in de hoop een leuke man te ontmoeten, een man die eigenlijk nog helemaal niet aan een relatie toe is, maar date om zijn verdriet te vergeten of wellicht ook niet, misschien is het deze keer wel een vrouw die bij hem past.

Volgende week zaterdag lees je in aflevering 3 meer over de avonturen van Patty!

Over Hoe date ik het ook alweer?

Patty Harpenau, coach en auteur, gaat voor VROUW op datingavontuur. In de gloednieuwe blog ‘Hoe date ik het ook alweer?’ kruipt ze in de huid van Share Vrolijk, een vrouw van 57 jaar die dol is op vissen, koken en lezen en natuurlijk op zoek is naar de ware liefde.