Nieuws
488961
Nieuws

Hoe date ik het ook alweer?

‘Verrek, hoe date ik het ook alweer?'

Patty Harpenau, coach en auteur, gaat voor VROUW op datingavontuur. In de gloednieuwe blog ‘Hoe date ik het ook alweer?’ kruipt ze in de huid van Share Vrolijk, een vrouw van 57 jaar die dol is op vissen, koken en lezen en natuurlijk op zoek is naar de ware liefde.

Het gaat over de liefde. Een lange tafel, borden met restjes, kaarsen en een goed glas wijn.

Hij, mijn beste vriend, hangt languit in de stoel en vertelt zijn verhaal. Ik luister met een glimlach, want hij heeft de zoveelste herendate achter de rug en het lijkt erop dat er iemand aan de horizon is verschenen die veelbelovend is. ‘En?’ vraagt hij, ‘moeten we niet een prins voor jou zoeken?’

Ik verslik mij acuut. Prinsen wonen kennelijk in een koninkrijk dat ik nog niet heb gevonden. Ik ken mannen die winden laten, opscheppen, lief en teder zijn, toch ook welwillend en stoer, maar vaak geen bal verstand hebben van wat een vrouw nu eigenlijk echt beweegt. Dus nee… een prins ken ik nog niet.

Kunstgebit

Zijn blik glijdt naar mijn laptop. ‘Liefje, wat is je wachtwoord?’ vraagt hij. Voordat ik het besef opent hij een site, schuift mijn stoel naast die van hem en zegt: ‘Kom op, we maken even een profiel voor je aan. Het is zo gebeurd.’

Ik sputter, want is hij nou helemaal niet goed bij zijn hoofd geworden? In mijn geheugen wonen namelijk de verhalen van mijn cliënten die daten: verhalen over teleurstellingen, verwachtingen, met verwarde haren uit een bed stappen waarin je eigenlijk helemaal niet wilt belanden. Van mannen die zeggen dat ze ongetrouwd zijn (dus niet) of 1,80 meter lang zijn terwijl ze in werkelijkheid nauwelijks boven de tafel uitkomen. Het meest hilarische verhaal ging over een man die zijn date uitnodigde in zijn nieuwe flat, ter uitnodiging de kussens voor haar opschudde, zich even ging opfrissen en zijn kunstgebit vergat na het poetsen.

Profiel

Ik denk niet dat ik dit ga doen. Maar hij is onverzettelijk. ‘Zo, eerst maar eens een naam, want natuurlijk heb je een avatar nodig, dat doet iedereen. Wat dacht je van Brigitte, of Annemieke? Nee… je bent een Share. Want je bent intelligent, aantrekkelijk en spannend. Share de Groot? Nee, dat klinkt niet, wat dacht je van Share Vrolijk? O ja, eerst even een mailaccount aanmaken op naam van je pseudoniem. Anders kom je niet door de selectie.’ 

Ik heet dus vanaf nu Share Vrolijk, op een site voor hoger opgeleiden. Jeetje... wat een vragen zeg, het houdt niet op, het lijkt wel een heuse sollicitatie en na een uur huiswerk – waaronder het opschrijven van mijn kwaliteiten: dat ik van vissen hou (nog nooit wat gevangen), psychologe ben, veel lees en kamperen leuk vind (dus niet) – staat het profiel online.

Vreemde geuren

De mail werkt, want ik ontvang een profielschets van wie ik kennelijk ben: ‘Welkom, Share Vrolijk, wij hebben een match voor je!’ Met trillende handen open ik het eerste bericht. Het is een glimlach van een Frank uit Heerlen. ‘En nu?’ vraag ik. ‘Wat doe ik nu?’

‘Terug glimlachen’, zegt hij enthousiast. Vervolgens ontvang ik een ijsbreker (zo heet dat dus) met het verzoek of ik mijn foto kan vrijgeven. Ik doe het maar ik brom, want hemel… wat moet ik met die mannen? Met onbekende ‘prinsen’, met vreemde geuren en hun levensverhalen. Met wel of geen haar of wel of geen tanden?

Chocolade voor je eigenwaarde

Mijn vriend vertrekt. Ik kan het toch niet laten en kruip achter de mail. De box stroomt vol. Pffff… nou ja, het was ook beroerd geweest als ik geen reacties had gekregen. Best wel chocolade voor je eigenwaarde, toch? Ik kijk mijn hond aan die naast mij zit, alsof hij begrijpt dat ik een avontuur aanga waarvan ik geen idee heb waar dit zal eindigen. Ik aai zijn oor en mompel met een mengeling van onzekerheid en spanning: ‘Verrek, hoe ‘date’ ik ook alweer?’

Volgende week zaterdag lees je in aflevering 2 meer over de avonturen van Patty in datingland!