Nieuws
493014
Nieuws

Vrouwen met borstkanker

Jong en borstkanker: 'Naar feestjes droeg ik nepwimpers'

Suzanne, Vanessa en Sandra stralen in de modeshoot in VROUW Magazine deze week. Maar wat is het verhaal achter deze vrouwen die alledrie borstkanker hebben gehad?

Suzanne van den Eshof (41): "Ik kleed me nu veel vrouwelijker"

Naam Suzanne van den Eshof (41)Relatie getrouwd, 2 dochtersBaan HR-manager, ambassadeur Pink RibbonDiagnose oktober 2010, amputatie links, 6 chemo’s, reconstructie. Het is alleen nog wachten op een tepeltatoeage.

Het najaar van 2010 herinnert Suzanne zich nog goed. Toen kreeg zij de diagnose borstkanker. Na chemokuren en een amputatie en reconstructie van haar linkerborst voelt ze zich nu weer goed. In de Pink Ribbon-editie van VROUW showt ze de laatste mode.

"Ik ben al die tijd dat ik ziek was blijven sporten, want ik wilde mijn lijf zo sterk mogelijk houden. Maar verder deed uiterlijk me even helemaal niets. Ik was aan het overleven en voelde niet de behoefte me leuk aan te kleden of uitgebreid op te maken. Door de chemo was mijn huid behoorlijk aangetast en uitgedroogd, dus er viel ook weinig eer aan te behalen op dat moment. Mijn stijl is wel wat veranderd sinds ik kanker heb gehad. Ik kleed me frivoler, vrouwelijker. Ik ben er één van uitersten: draag mantelpakjes, lieve jurkjes en stoere laarzen. En ik ga nooit meer de deur uit zonder make-up. Qua lingerie ben ik het laatste jaar helemaal uit mijn dak gegaan. Toen ik nog een losse prothese droeg kon ik alleen maar van die oerdegelijke bh’s dragen. Nu ik een nieuwe borst heb pas ik alles: kleurtjes, kant, mooie cups. Mijn man vindt het geweldig, het lijkt wel alsof hij een nieuwe vrouw heeft zegt-ie weleens."

Vanessa Vermeulen (36): "Ik wist dat het beter ging toen ik zin kreeg om te shoppen"

Naam Vanessa Vermeulen (36)Relatie woont samen, 2 kinderenBaan Crossmediaal consultant bij TMGDiagnose zomer 2014, amputatie links, directe reconstructie, tepeltatoeage.

Vorige zomer werd bij Vanessa borstkanker geconstateerd. Inmiddels heeft ze een amputatie en reconstructie achter de rug.

"Ik ben erg blij met de reconstructie, het is heel mooi en natuurlijk geworden. In ondergoed of bikini zie je er gelukkig niets van, ik hoef dus niets te verbergen en kan alles aan. Sterker nog: ik kan nu meer hebben dan voor de borstreconstructie. Alles is steviger en ik heb een mooier decolleté. Na de operatie is er een tijd geweest dat ik bijna niets kon dragen en verdragen. Bh’s deden pijn, ik kon geen jas aan en ik kon mijn armen niet goed gebruiken, waardoor aankleden sowieso lastig was. Ik droeg veel zachte hemdjes en joggingbroeken. Als je wekenlang écht ziek en duf van de pijnstillers bent, heb je ook echt geen zin om je op te maken. Ik merkte dan ook dat ik beter werd, weer meer mezelf werd, doordat ik weer zin kreeg om me leuk aan te kleden en te gaan shoppen." 

Sandra Pasteuning - van Veen (45): "Naar feestjes droeg ik nepwimpers"

 

Naam Sandra Pasteuning – van Veen (45)Relatie getrouwd, 2 kinderenBaan zelfstandig adviseur OptideeDiagnose oktober 2011, 6 chemo’s, dubbele amputatie, reconstructie, okseltoilet, eierstokken verwijderd.

In oktober 2011 werd bij Sandra borstkanker geconstateerd. Ze bleek belast met het BRCA-gen en besloot beide borsten te laten verwijderen, evenals haar eierstokken, uit voorzorg. Ze onderging meteen een reconstructie, met het resultaat is ze nog steeds erg blij.

"Vaak zie je dat mensen totaal niet meer met hun uiterlijk bezig zijn zodra ze ziek worden, maar ik vond het eigenlijk wel fijn me daar mee bezig te houden. Een uitdaging om me te blijven opmaken en leuk kleden. Toen ik kaal was en amper wimpers en wenkbrauwen had, pakte ik wel eens helemaal uit als er een leuk feestje was. Dan zette ik mijn pruik op, tekende mooie wenkbrauwen en plakte nepwimpers op. Maar ik heb me tijdens de behandelperiode dan ook de hele tijd best redelijk gevoeld.

Na de chemo was het een paar dagen flink afzien, maar daarna kon ik mezelf weer bij elkaar rapen en toch naar zumba en salsa. Daar werd ik blij van. Veel mensen wisten niet eens dat ik kanker had. Natuurlijk had ik ook wel eens een joggingbroekendag hoor, maar die heb je altijd wel eens. Alleen de laatste chemo ging het mis, mijn lichaam was op van het vechten. Toch stond ik een week later weer op de hardloopband. In 2011 was ik een kilo of acht lichter dan nu. De anti-hormonen die ik moet slikken hebben voor die extra kilo’s gezorgd. Jammer, maar niets aan te doen. Ik let op mijn voeding en sport, al is het vechten tegen de bierkaai. Maar zolang ik me fit en energiek voel, ben ik hartstikke blij met mijn lijf en geniet ik veel meer dan voorheen."

 

De wekelijkse VROUW nieuwsbrief in je inbox? Schrijf je in >>