Nieuws
493020
Nieuws

Marjolein kookt over

Drilpudding met een geheim

Ziek. En niet een beetje. Tenenkrommend, buikkrampend, niks binnenhoudend ziek. Nog niet zo lang geleden pochte ik in deze rubriek over het feit dat ik in 25 jaar journalistiek nog nooit ziek ben geworden van eten in het buitenland. Ik haalde herinneringen op aan de reisverslaggeefster die tijdens een reportage in Ghana brood kocht bij een plaatselijk bakkertje en aan de fotografe die volledig lam werd gelegd in Libanon toen ze de zelfgebakken gulle gave accepteerde van een vluchteling. Maar mij, zo snoefde ik, overkwam zoiets niet.

Water

Dat is vragen om problemen. En die kreeg ik dan ook. Nota bene op Sicilië waar ik was voor een reportage die je binnenkort in ons magazine leest. In landen rondom de middellandse zee moet je uitkijken met water. Jaha, dat weet ik. Niet uit de kraan drinken, ijsblokjes in de cola vriendelijk doch beslist van de hand wijzen en bij voorkeur je tanden poetsen met een flesje bronwater. Want er zitten stoffen in dat water waar de plaatselijke bevolking prima tegen kan, maar waar wij met onze zwakke Nederlandse maagjes volledig aan onderdoor gaan.

Idyllisch

Ik had een hotelletje in Cataina. Naast de ingang liep een trap omhoog. 's Morgens verliet ik het hotel en was het nog gewoon een trap, aan het eind van de dag kwam ik terug en was de trap veranderd in een waanzinnig idyllisch restaurantje, compleet met wankele stoeltjes, roodgeruite kleedjes en karaffen fonkelende wijn. Eigenlijk had ik al gegeten, maar dit vroeg er gewoon om of nog even neer te strijken. En een glas wijn en een salade kan altijd, toch?

Buikkrampen

De buikkrampen begonnen gelukkig pas toen ik weer thuis was. Ik moet er niet aan denken dat ik in het vliegtuig om de 5 minuten naar het toilet had moeten rennen. Er volgde een onrustige nacht die ik voornamelijk in de badkamer doorbracht en een dag waarop ik met moeite een paar rijstwafels at. En ondertussen moest wel deze culiblog worden geschreven. Mijn gezin leefde weliswaar op afhaalchinees ('niet bij me in de buurt eten, dan word ik misselijk!'), maar voor deze rubriek moest er toch iets gekookt worden. En dat terwijl ik met dank aan de Italiaanse salade en dan vooral aan het water waarin kennelijk de komkommer en tomaatjes waren gewassen (ik dacht al dat ik iets van chloor proefde) niet eens aan eten kon denken!

Geheim

Uiteindelijk heb ik middenin de nacht dan toch maar de drilpudding gemaakt die ik vroeger regelmatig voor mijn kinderen bereidde. Zij dachten een toetje te eten en stiekem propte ik er heel veel fruit in. In het geheim was het gewoon een vitaminebom. Ik maakte hem altijd met cranberrysap, maar druivensap en appelsap kan natuurlijk ook. Een beetje weerstand is nooit weg in deze roerige tijden van buikgriep en andere bacteriële onverlaten.

Recept: drilpudding met een geheim

 

Wat heb je nodig?

  • 1 liter cranberrysap
  • 1 pak diepvriesfruit (of vers fruit, maar geen citrusvruchten, dan werkt de truc niet)
  •  12 blaadjes gelatine
  • Eventueel Griekse yoghurt en honing.

Hoe maak je het?

  1. Week de gelatineblaadjes 5 minuten in koud water. Zet een pannetje op het vuur met daarin een flinke scheut cranberrysap en breng dit aan de kook.
  2. Doe de vruchten in een schaal en giet de rest van het sap erbij.
  3.  Knijp de gelatineblaadjes uit en los deze op in het kokende sap. Roer dit door de vruchten heen en laat de pudding in de koelkast opstijven (omdat het fruit bevroren is, gaat dit lekker snel).
  4. Meng de yoghurt met de honing en serveer deze bij de pudding.

De wekelijkse VROUW nieuwsbrief in je inbox? Schrijf je in >>