Nieuws
500175
Nieuws

Odette blogt

'Soms is het goed om niet alles te beseffen'

Ik heb geen idee meer hoe ik hier terecht ben gekomen. De ene dag heb je een normaal, of eigenlijk: meer dan gemiddeld ontzettend leuk, geweldig mooi leven, en dan ineens ben je het gezicht en de stem van kanker. Dat is raar. Heel erg raar.

Nu had ik voor 1000 dingen de stem willen zijn. Zelfs kunnen zijn. Toch is het zo gelopen en het enige dat ik kan doen is er uit zien te komen. Die stem, dat gezicht wil ik best blijven hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar grote grutjes, wat zou dat een stuk makkelijker zijn zonder die constante behandelbagage.

Met de laatste chemobehandeling in het eierstokkankertraject nog niet koud een paar uur achter de kiezen, loop ik de kamer van mijn oncoloog binnen. Mijn oog valt op het tafelblad en ik weet onmiddellijk hoe laat het is. Meer dan een wit A4-tje is er niet nodig, om alleszeggend te zijn. Ik wist het al. Ik wilde het ook. En toch is het even slikken. Dit zou het moment moeten zijn waarop ik mag vieren dat ik in principe klaar ben. Maak daar maar “klaar voor de start” van, want ja, de volgende kanker staat alweer te wachten om geëlimineerd te worden. Het duivelse trio, vergt een behoorlijk uithoudingsvermogen en een sterk lichaam. Gelukkig ben ik gezegend met beide. Aan dat gezonde lichaam – hoe gek dat ook klinkt binnen deze context – heb ik het te danken dat het behandelteam er toe over durft te gaan tot een best wel revolutionaire stap te nemen.

Perfect plaatje

We gaan namelijk voor een complete baarmoederhalskankerbehandeling. Logisch, zult u denken. Dat is even waar, als onwaar. Op papier heb ik immers al 24 chemo’s in twee keer 9 weken achter de rug. Tel daar een paar fikse buikoperaties, een klaplong, 3 longbestralingen en nog wat fratsen bovenop en je zou kunnen denken: dat heeft zo zijn sporen achtergelaten. Fascinerend genoeg laat mijn lichaam een perfect plaatje zien qua functies, bloed etc. Tuurlijk, ik loop nog geen marathon, ben nog behoorlijk moe van de chemo van deze week en ook geestelijk vergt het allemaal wel wat. De haaruitval is te verwaarlozen, mijn nagels en huid zien er perfect uit en op een vaag chemobrein na, doe ik het allemaal best leuk.

Zelf denk ik dat mijn “koste wat het kost” eetpatroon echt geholpen heeft. Ik ben non-stop doorgegaan met gezonde voeding. Veel gezonde voeding. Enfin, we dwalen af. Want wat staat er op dat A4-tje? Cisplatin. Yep, het besluit is gevallen. Als ik mijn okay geef, dan gaan we de baarmoederhalskanker aanpakken volgens het standaardscenario. Normaliter is dat 5 à 6 weken een wekelijkse chemo, dagelijkse uitwendige bestraling en als toetje nog even 3 inwendige chemo’s, die een dag in beslag nemen, inclusief een volledige narcose. Als dat geen full-service-pakket is, dan weet ik het niet meer!

Nieuwe fase

Even slik ik het nieuws weg. Mijn oncoloog, waar ik -zoals menige trouwe lezer weet- een groot fan van ben, kijkt me aan. Ik fingeer nog even dat ik heel moe en slap ben, duidelijk zo overdreven dat iedereen moet lachen. “Je houdt je groot, maar het valt je een beetje zwaar hè?”, zegt ze. Ik knik, huil even een paar tranen weg en zeg: “Ja, maar ik wilde dit toch wel heel erg graag.” Dat is de waarheid. Zonder de standaard chemo die hierbij hoort, zou ik altijd het gevoel hebben “gaat hij wel echt weg?”.  Met de tissue nog half over mijn uitgelopen eyeliner grijns ik. “Weet je wat het bijkomende voordeel is? Dan hebben mijn lezers ook weer wat nieuws te lezen! Bestralen alleen is immers ook zo saai…” We lachen. Tot tranen toe. Ik mompel er nog even achteraan dat ik die Cisplatine ook wel fijn vind omdat hij ook tegen eierstokkanker gebruikt kan worden. Ze kijkt me aan en zegt: “Maar die is weg”. Ik brabbel nog wat over dat ene verdwaalde rotcelletje en besef me pas echt hoe graag ik deze bittere pil om wil toveren tot iets moois. Zoals ik dat altijd al doe. Ik hou niet van halfslachtig werk. Dus dat is mijn drijfveer.

Zodra ik de kamer uit loop, weet ik dat het tijd is voor een nieuwe fase. Nog een paar dagen bijkomen, alles verwerken, het onwaarschijnlijk drukke nieuwe schema op mij in laten werken en op naar een volgend avontuur. De komende vier weken zitten deels vol met afspraken, van MRI’s tot radiotherapeut en CT’scans. Nieuwe tattoo’s zijn bij het pretpakket inbegrepen (om de bestralingsvelden te markeren). De wirwar aan emoties in mij, slaat alle kanten op. Moet ik nu blij zijn dat we klaar zijn met eierstokkanker, blij zijn dat mijn lichaam zo sterk is dat ik de kans krijg om een volledig behandeltraject te doorlopen, nerveus worden van de volgende uitdaging, me druk maken om de zware uitdaging, of gewoon even niets van dat alles? Potverdikkie wat zou ik graag een dansje doen. Gillen: Yes, ik heb het allemaal gedaan en ik ben klaar.

Het lukt me niet. Als een geoliede machine staan mijn instellingen geprogrammeerd op: en door!!! Misschien maar goed ook. Want soms is even niet alles beseffen ook goed. Ik vind bovenal dat ik mezelf gelukkig mag prijzen. Want dat lichaam van mij, ondanks de drie keer kanker, is van een dermate ongekende kracht, dat ik er zelf soms van sta te kijken. Dat wil ik vieren. Vandaag. Morgen. En alle dagen daarna. Op naar de volgende ronde van de kankereliminatiemarathon…

Over Odette

Al jaren runt Odette Schoonenberg samen met haar zakenpartner en tv-persoonlijkheid Thijs Willekes het succesvolle PR-bureau So PR. Wanneer zij gediagnosticeerd wordt met maar liefst drie totaal verschillende kankersoorten, probeert zij haar reputatie als 'boeddhist op hoge hakken' niet alleen waar te maken, maar gaat tevens glimlachend de strijd aan met het nog altijd heersende stigma rondom kanker. Op VROUW.nl blogt ze elke woensdag over die strijd.