Nieuws

Review: Penarium - Nederlands talent

Dat er in Nederland goede games worden gemaakt, mag inmiddels geen verrassing meer heten. Toch verschijnt er af en toe een spel uit het schijnbare niets waarvan je na het spelen denkt 'potver, dat zit strak in elkaar!' Penarium is zo'n game.

Het zit arme Willy niet mee. Ooit was hij een simpele boerenknecht, maar sinds hij is gevangen genomen door het circus Penarium kan elke dag zijn laatste zijn. Hij moet namelijk voor het vermaak van het publiek arena's overleven waarin talloze dodelijke vallen zijn laatste adem kunnen betekenen. Uiteraard kruip jij als speler in de huid van Willy.

Simpel

Penarium is een 2D-platformspel waarin Willy eigenlijk maar twee dingen kan: lopen en springen. Ook kan hij een dubbele sprong maken, wat af en toe noodzakelijk is om die vlijmscherpe messen of boze kolonie bijen te vermijden. De levels zijn allemaal één scherm groot, waarbij de oude Pac-Man-regel geldt dat het scherm uitlopen ervoor zorgt dat je aan de andere kant weer verschijnt.

Met slechts deze mogelijkheden moet je in de verhaalmodus level na level afwerken. Soms moet je een bepaald aantal tonnen vernietigen, andere keren moet je flesjes die uit de lucht komen vallen grijpen en in de juiste pot doen en soms moet je gewoon een bepaalde tijd zien te overleven. De vallen gaan van messen die uit de vloer komen, geweren in het plafond die af en toe afgaan en enorme ballen die over de platformen rollen tot kanonnen die ijspegels afschieten en bijenkorven waaruit woedende zwermen bijen komen gevlogen. Kortom: Willy heeft het niet makkelijk.

Wat zo bijzonder is, is dat het de makers gelukt is om dat 'nog één potje'-gevoel te vangen. Je bent net lekker bezig, hebt bijna je laatste ton kapot gemaakt en dan val je alsnog van het platform af en moet je opnieuw beginnen. Dat kan frustrerend zijn, maar altijd heeft het ervoor gezorgd dat ik tegen mezelf zei 'vooruit, nog één keer proberen, ik wil dat level in elk geval uitspelen!' En natuurlijk verandert 'één keer' in 'twee keer' en dat verandert vanzelf in 'tien keer'. Slecht voor je nachtrust, want 's avonds 'é én potje' spelen betekent dat je pas midden in de nacht naar bed gaat.

Samen/tegen

De levels die je succesvol hebt uitgespeeld in de verhaalmodus kun je vervolgens ook in de arcademodus spelen. Hierbij is het zaak om het zo lang mogelijk uit te houden. Highscores worden via online scoreborden bijgehouden en je verdient daarnaast muntjes. Hiermee zijn weer bonussen te kopen, zoals een jetpack waarmee je kleine stukjes kunt vliegen of een magneet die automatisch muntjes naar je toetrekt. Deze zijn echter allemaal tijdelijk en moet je tijdens elke speelsessie continue weer vinden en zien te grijpen.

Dan is er nog de multiplayer, waarbij je samen of tegen een vriend of vriendin speelt. Dit levert enorm lollige situaties op, waarbij je zonder scrupules je vriend/geliefde/echtgenoot een bloederige dood in kan jagen door bijvoorbeeld op zijn hoofd te springen terwijl hij net zelf over een obstakel wilde springen.

Charmant

De audiovisuele aankleding van Penarium verdient ook nog een vermelding. De graphics hebben een jaren' 90-pixelstijl die doet denken aan de Monkey Island-games van Lucasfilm. Het zorgt voor een ontzettend charmante look. Daarbij doet de soundtrack me constant denken aan een circus uit de hel, wat dus behoorlijk toepasselijk is.

Conclusie

Penarium is een verdraaid lekker spelletje. De game is simpel te snappen, maar kan behoorlijk pittig zijn. Het is ontzettend verslavend en is zeker met twee spelers verschrikkelijk lollig. Een heerlijke game die weer aantoont dat er slimme en talentvolle ontwikkelaars in Nederland zijn!

Penarium is getest op de pc, maar is ook beschikbaar op de PlayStation 4 en Xbox One.

Bekijk meer van