Nieuws/Binnenland

Opgebiecht

Thuisbevallen? Niet voor mij!

GEEN - 'Thuis bevallen is toch net zo veilig als in het ziekenhuis', kopte NRC Handelsblad op de voorpagina. Mijn haren gingen van dat bericht overeind staan. Moeten we na alle berichten over babysterfte nu ineens weer thuis gaan bevallen? Is dit weer een promotiepraatje voor verloskundigen?

Eerlijk gezegd begrijp ik dat hele thuisbeval verhaal niet. Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om thuis te bevallen. Ik ben twee keer thuis begonnen. Met goede moed. Ik ben twee keer in het ziekenhuis terecht gekomen, dan moet je met fikse weeën dus over straat en in een hobbelende auto in vliegende vaart naar het plaatselijke ziekenhuis. Ik kan je vertellen dat wachten voor een stoplicht al niet te doen is. Laat staan een file.

Waarom mogen vrouwen die dat willen niet gewoon van meet af aan bij de bevalling het ziekenhuis in? Dus de weeën beginnen en je meldt je bij het ziekenhuis. Niet pas als je al halverwege bent en het blijkt dat het thuis toch niet zo goed gaat. Dat is pas een rotovergang, als je dan nog moet reizen. En dan in dat koude ziekenhuisbed terecht koent, terwijl je niet eens de tijd hebt gehad om te wennen aan je nieuwe omgeving. Mét gierende weeën! Bij dokters die je dan pas voor het eerst ziet.

Rommel naast het bed

Natuurlijk is het prima als een vrouw thuis wil bevallen, moet ze lekker zelf weten, maar voor mij hoeft het echt niet. Ik word niet rustiger als ik de rommel en stofwolken naast mijn bed zie. Als ik weet hoeveel was- en strijkwerk er nog gedaan moet worden. En als de verloskundige en kraamverzorging in mijn veel te kleine slaapkamer, waar nog flink aan geklust moet worden, hun kont amper kunnen keren. In een ziekenhuis kan ik me veel beter ontspannen. Heb ik ook al die rommel van de bevalling niet in huis. En kan ik het gevoelsmatig, even uit handen geven. En daardoor beter ontsluiten.

Tijdens mijn tweede bevalling kreeg ik zo'n mooie kamer in het streekziekenhuis dat het wel een hotel leek. Mijn man had echt het gevoel dat we een weekeindje weg waren. Ik niet hoor - ik had te veel pijn - maar ik vond het fijn dat hij genoot en dat alles bij de hand was voor het geval het mis zou gaan. Dat maakte me rustig. En daardoor kon ik veel beter ontspannen tijdens de laatste centimeters.

Bevallen op het land

Dus ik zeg: thuisbevallen prima. Mits je dat wilt. Wil je het echt niet, dan zou je ook zonder medische indicatie in het ziekenhuis moeten kunnen  bevallen. Denk je nu echt dat die vrouwen in Afrika voor hun plezier op het land bevallen? Als je kan kiezen voor een ziekenhuis, als je die luxe hebt, dan wil iedereen dat toch?

Dus mocht nummer drie zich melden dan weet ik wat mij te doen staat. Dan sta ik al bij wee nummer één met mijn koffertje bij de deur van het ziekenhuis. Een goede jongen die mij daar weg krijgt.