Nieuws/Binnenland

Dieren vechten terug in James Pattersons dramareeks Zoo

’Hopelijk is dit waarschuwing’

De cast van Zoo (v.l.n.r.): Nora Arnezeder, James Wolk, Billy Burke, Kristen Connolly en Nonso Anozie.

De cast van Zoo (v.l.n.r.): Nora Arnezeder, James Wolk, Billy Burke, Kristen Connolly en Nonso Anozie.

NETFLIX/CBS

„Pas als kijkers over de hele wereld bang zijn voor hun hond, hebben we ons werk goed gedaan”, grappen de producenten van Zoo. Onder hen bestsellerschrijver James Patterson, die het verhaal waarop de serie (te zien op Netfix) is gebaseerd in 2012 uitbracht als boek.

De cast van Zoo (v.l.n.r.): Nora Arnezeder, James Wolk, Billy Burke, Kristen Connolly en Nonso Anozie.

De cast van Zoo (v.l.n.r.): Nora Arnezeder, James Wolk, Billy Burke, Kristen Connolly en Nonso Anozie.

NETFLIX/CBS

In Zoo komen dieren op alle continenten in opstand. Een idee waar James Patterson op kwam nadat hij verschillende verhalen over rare incidenten met dieren had gelezen. „Er komen geregeld berichten voorbij over opmerkelijk gedrag van beesten. Krokodillen die voor hun doen vreemde dingen doen in Afrika of hoe in de staat Michigan opeens vissen massaal in boten sprongen. Dat spoorde mij aan. Wat gebeurt er en - daar denk ik dan altijd aan - zit daar een boek in? Is het een cool verhaal?”

Voor coole verhalen heeft Patterson op z’n zachtst gezegd wel een neus. Hij schreef de afgelopen veertig jaar meer dan 150 boeken, waarvan hij wereldwijd 325 miljoen exemplaren verkocht. Dit jaar werd hij door zakenblad Forbes voor de derde keer op rij aangewezen als meestverdienende schrijver, met een inkomen van een slordige 90 miljoen euro. Veel van zijn boeken vormen series; dit jaar verscheen het vierentwintigste boek over Alex Cross, de veertiende Women’s Murder Club en nummer elf én twaalf uit de Private-verzameling.

Zoo kwam in 2012 uit als een op zichzelf staand boek. Patterson schreef het, net als veel van zijn andere werk, met behulp van een coauteur, in dit geval Michael Ledwidge. In Zoo probeert wetenschapper Jackson Oz de wereld te waarschuwen voor het groeiende aantal aanvallen van dieren op mensen. De enigen die naar hem luisteren, zijn de Franse ecoloog Chloe en de Botswaanse safarigids Abraham. Totdat de aanvallen epidemische vormen aannemen: van de Afrikaanse savanne waar leeuwen toeslaan in safarikampen tot doodgewone huisdieren die zich op soms tamelijk brute wijze tegen hun baasjes keren. En niemand lijkt te weten hoe de dieren tot hun gedrag zijn gekomen of hoe ze te stoppen zijn.

Dat Jackson (James Wolk), Chloe (Nora Arnezeder) en Abraham (Nonso Anozie) in de serie een enigszins andere rol kregen dan in zijn boek, maakt Patterson niet uit. „De serie wijkt enorm af van het boek en dat vind ik prima. Voor mij was belangrijk dat Jackson, Chloe en Abe nog steeds centraal stonden in het verhaal. Mijn boodschap toen er een serie van Zoo werd gemaakt was duidelijk: neem deze personages, neem de moraal van het boek en ga er het avontuur mee aan.”

De gedachte achter het boek is juist een diervriendelijke, benadrukt de schrijver, die de dieren ’op een bepaalde manier de helden van het verhaal’ noemt. „Ik hoop dat mensen het ook een beetje zien als een waarschuwing. Wij doen een hoop discutabele dingen met dieren. Daar moeten we vaker bij stilstaan.” Ook de rol van overheden komt aan bod in het verhaal, waarin mensen voor de keuze staan de dieren te bevechten of te behandelen. „Het is een fabel, zoals 1984 en Animal Farm van George Orwell. Wat gebeurt hier? Welke macht geven we als individuen eigenlijk aan de overheid? Dat aspect zit er ook in.”

Patterson heeft ruime ervaring met vertalingen van zijn boeken naar film en televisie. Hij heeft ’the good, the bad and the ugly’ meegemaakt, geeft hij desgevraagd toe. Die laatste twee zijn het risico dat je neemt als je als auteur de rechten van je verhalen afstaat, stelt hij nuchter. „Het is een keuze die je maakt. Je hóeft je werk niet te verkopen. Doe je dat wel, dan kan het tegenvallen. Maar ik zie het zo: het boek is het boek en dat blijft zoals het is.”

Over Zoo is Patterson wel in zijn nopjes. „Mensen roepen al snel: het boek is beter dan de film. Scriptschrijvers antwoorden dan standaard dat het veel moeilijker is een verhaal in anderhalf uur te vertellen, en dat klopt.” Voor de auteur was een televisieserie wat dat betreft een verademing. „Ze hadden dertien afleveringen, dus ze konden dat excuus niet gebruiken. Maar dat was ook helemaal niet nodig. Ik durf het best te zeggen: de serie is in dit geval beter dan het boek.”