Nieuws
543797
Nieuws

Marjolein kookt over

Kaasfondue tegen het lege nestsyndroom

Dag zoon, dag Beer. Hij gaat. Hij heeft er jaren me gedreigd: 'als jij zo doet, ga ik wel op kamers'. Dan lachte ik: 'succes, je kunt niet eens voor een konijn zorgen, laat staan voor jezelf.' Maar nu is hij 22. Hij heeft een baardje en een piercing. Met dat laatste was ik het niet eens, maar meerderjarig hè. Ik heb er niks meer over te zeggen. Met dat eerste trouwens ook niet. Ieder ander vindt het leuk. En stoer. Ik mis zijn kinderkoppie.

Verhuisdozen

En nu gaat hij dan. Ik struikel over de verhuisdozen in de gang met verschillende opschriften: meenemen, zolder, weggooien. Hoe lang zeur ik nou al dat hij zijn kamer moet opruimen? Zo radicaal had ik het nou ook weer niet bedoeld. In de hoek van de kamer vind ik zijn beer, een smoezelig ding van badstof met een vlinderdas. Het deelt zijn bed sinds zijn geboorte. Nog steeds.

Heeft hij hem afgedankt? Mag Beer niet mee naar zijn volwassen leven? Ik raap hem op en stop hem in de zolderdoos. Dadelijk raakt ie nog kwijt. En op een dag als Oudste trouwt met de man van zijn leven, of er een ander plechtig moment is, dan wil ik dat die beer erbij is. Moederlijk sentiment.

Wasmachine

'Joh', zegt een vriendin, 'hij komt echt wel regelmatig naar huis. Iemand moet de was toch doen?' Het is een schrale troost. Tot hij zegt: 'zo fijn, mijn huisgenoot heeft ook een magnetron, een tuinset en een wasmachine.'

Foto's

Zijn vader behangt zijn muren. Groen, want dat is zijn lievelingskleur. Hij raakt een beetje overstuur van het idee dat zijn kleine broertje nu naar zijn kamer gaat verhuizen: 'wat doe je dan met mijn collectie concertkaartjes en foto's op de muur', vraagt hij bezorgd. 'Die laat je toch wel hangen? Daar zit jarenlang verzamelen in.' 'Echt niet', zegt Jongste. Allebei zien we het gezicht van Oudste betrekken. 'Maar ik mag hier toch wel een beetje blijven wonen? Er is straks toch wel een bed voor mij?'

Kaasfondue

'Natuurlijk', zeg ik. 'Er is hier altijd een bed voor je.' Ik maak 's avonds kaasfondue, die ene speciale.  Want hij is dol op kaasfondue. 'Mag ik het recept', vraagt hij. Heel even aarzel ik. 'Nou', zeg ik dan. 'Het is best wel een moeilijk gerecht om te maken. Weet je wat, ik maak het gewoon telkens voor je als je thuis komt.' Ik lieg dat het gedrukt staat. Een simpelere kaasfondue is er niet. Maar hallo, ik moet wel tegen een wasmachine opboksen.

Beer

Ik breng de zolderdozen naar boven en zijn vader rijdt de afvaldozen naar het grof vuil. En dan is daar het moment. We zetten de verhuisdozen in de auto. Sommige zitten zo vol dat ze niet helemaal meer dicht gaan. Door een kier tussen het karton zie ik een zweempje groen: het vlinderdasje van Beer. Ik vind het ontroerend en hartverscheurend tegelijk. Beer gaat ook verhuizen.

Simpele kaasfondue met een groots effect

Nodig:

  • half doosje camembert per persoon
  • olijfolie
  • knoflook
  • verse rozemarijn
  • stokbrood
  • druiven
  • keukentouw

 

Maken:

  1. Snijd de camembert in de breedte doormidden zodat je twee schijven krijgt en leg iedere helft terug in het houten doosje (zonder papier en plastic).
  2. Verwarm de oven voor op 180 graden.
  3. Besprenkel de helften met olijfolie en leg er in dunne plakjes gesneden knoflook op en een paar blaadjes rozemarijn.
  4. Bind een stukje keukentouw strak om de doosjes, want anders klappen die in de oven open.
  5. Zet de kaasjes in de voorverwarmde oven en wacht tot ze gesmolten zijn.
  6. Serveer ieder een eigen kaasje met stokbrood en druiven.

 

Over Marjolein kookt over

Met drie kinderen, een huis uit de 17 eeuw, een man, hond, kat, konijn en parkiet èn een baan, is het leven van VROUW-verslaggever Marjolein Hurkmans een drukke bedoening. En dan toch iedere dag een schijf-van-vijf (of vier)-maaltijd op tafel zetten, natuurlijk draait ze haar hand daar niet voor om. Geloof je het zelf? Vanaf deze week gunt ze je iedere week in kijkje in haar leven èn in haar keuken.

En? Gemaakt? Stuur je foto en variatie op naar oproep@vrouw.nl: proberen wij die ook uit.