Nieuws/Binnenland
587203314
Binnenland

’Van grote maritieme en historische waarde’

Museumwereld in rep en roer na vondst ’uniek beeld’ in Waddenzee

Het beeld werd opgevist door de garnalenkotter Wieringer 22 in de vaargeul de Texelstroom, vijf kilometer ten westen van het Waddeneiland.

Het beeld werd opgevist door de garnalenkotter Wieringer 22 in de vaargeul de Texelstroom, vijf kilometer ten westen van het Waddeneiland.

Hoorn - De museale wereld is in rep en roer door de ’unieke vondst’ van een beeld die Wieringer garnalenvissers maandagochtend hebben gedaan in de Waddenzee.

Het beeld werd opgevist door de garnalenkotter Wieringer 22 in de vaargeul de Texelstroom, vijf kilometer ten westen van het Waddeneiland.

Het beeld werd opgevist door de garnalenkotter Wieringer 22 in de vaargeul de Texelstroom, vijf kilometer ten westen van het Waddeneiland.

Het beeld werd opgevist door de garnalenkotter Wieringer 22 in de vaargeul de Texelstroom, vijf kilometer ten westen van het Waddeneiland. Bemanningslid Victor Ayal deelde de foto’s van het beeld, dat door de vissers ’Barry’ wordt genoemd, via Twitter. De foto’s leverden duizenden reacties op sociale media op.

Barry is hoogstwaarschijnlijk een beeld dat op de achtersteven van een schip uit de 17e eeuw heeft gezeten. Volgens archeoloog Michiel Bartels, die werkt voor gemeenten in Noord-Holland-Noord inclusief Texel, gaat het om een beeld van een krijger die een Frygische muts draagt. Zo’n muts werd al in de oudheid gedragen, vaak door strijders.

’Goeiemorgen!’

Bemanningslid Ayal van de WR 22 liet dinsdag weten: „Meer dan duizend volgers erbij omdat mensen graag het verhaal horen dat bij het houten beeld hoort. We vissen het ochtendgloren weer tegemoet. Goeiemorgen!”

„Het blijkt een heel verhaal te zijn. Iedereen is er nogal druk mee”, vult schipper Mike Bakker hem aan. „We schijnen viraal te gaan op sociale media, maar daar merken we op zee niet al te veel van. Zelf zijn we er nogal nuchter onder. Volgens de experts is het een bijzonder ding. Naar we begrijpen staat ons een overweldigende belangstelling te wachten. De sfeer aan boord is voorlopig gewoon hetzelfde. We gaan het allemaal zien.”

’Grote historische waarde’

Archeoloog Bartels onderhoudt nauw contact met de bemanningsleden: „Het is van groot belang dat ze het beeld goed conserveren in zout water. Het beeld komt niet eerder dan komende donderdag aan wal. We staan uiteraard te popelen om het te onderzoeken. De hoogste prioriteit is dat we dat unieke beeld conserveren. Daarna kunnen we pas nadenken over waar het terecht moet komen. Een waarde qua geld is aan dit beeld, waarschijnlijk van eikenhout, niet te geven: de maritieme en historische waarde is enorm groot.”

De tekst loopt verder onder de foto.

Rondvraag leert dat ook Batavialand en het Amsterdamse Scheepvaartmuseum niet kunnen wachten tot het beeld nader is onderzocht.

’Haantjesgedrag’

Directeur Ad Geerdink van het Westfries Museum in Hoorn, gespecialiseerd in de geschiedenis van de 17e eeuw, legt uit: „Onderzoek en conserveren staan op de eerste plaats. Op de vindplek in de Waddenzee liggen veel VOC-wrakken. Het is te vroeg om te zeggen van welk type schip het beeld afkomstig is. Vaak waren dit soort ornamenten op de achterzijde (de spiegel) van het schip bedoeld om te imponeren en iets te vertellen over de herkomst ervan. Noem het haantjesgedrag op zee. Het ornament van een dergelijk krijgshaftig figuur past wel bij dat haantjesgedrag uit de 17e eeuw.”

„Het ornament van een dergelijk krijgshaftig figuur past wel bij het haantjesgedrag uit de 17e eeuw”, zegt directeur Ad Geerdink van het Westfries Museum in Hoorn.

„Het ornament van een dergelijk krijgshaftig figuur past wel bij het haantjesgedrag uit de 17e eeuw”, zegt directeur Ad Geerdink van het Westfries Museum in Hoorn.

Hij vervolgt: „Toch is het een groot raadsel. Het beeld intrigeert me door de muts. In het Rijksmuseum ligt eenzelfde soort muts, die gevonden is op Spitsbergen. Zou het dan toch een walvisvaarder kunnen zijn? Nederland kende naast de VOC ook een rijke walvisvaart op de noordelijke zeeën. Ook die schepen, van de Noordsche Compagnie, vertrokken vanaf Texel richting Spitsbergen. Het raadselachtige is dat de vorm van de jas dan weer niet past bij de 17e eeuw. En dat raadsel maakt het beeld zo leuk en interessant. Er zijn wel meer scheepsornamenten onder water gevonden, maar dit is wel uitzonderlijk mooi bewaard gebleven.”