Nieuws/Binnenland
610212097
Binnenland

Opvallende versprekingen B. tijdens strafzaak Nicky Verstappen

MAASTRICHT - „Ik onthoud me van commentaar.” Het waren de vijf woorden die dinsdag het vaakst weerklonken uit de mond van Jos B. Tientallen malen bleef hij het herhalen, op iedere vraag die de rechters en officieren van justitie op hem afvuurden.

Slechts heel af en toe verscheen er een barstje in de muur van stilzwijgen die Jos B. optrok tijdens de tweede dag van de strafzaak over de dood van 11-jarige Nicky Verstappen in 1998. Bijvoorbeeld toen het ging over zijn besluit om eerst wel en daarna toch niet mee te werken aan dna-onderzoek. „Er zat geen dwang achter. Het was vrijwillig. Zoals ik gisteren al zei, ik wilde niks met de zaak te maken hebben.” Of over de meer dan twintig sporen van zijn dna op de onderbroek van de jongen. „Ik vrees dat ik voor leugenaar word uitgemaakt als ik ergens op terugkom.”

Het Openbaar Ministerie presenteerde dinsdag de 3D-visualisatie die het Nederlands Forensisch Instituut maakte van de dna-sporen die vooral royaal op de onderbroek van Nicky Verstappen zaten. Op de blote borst van Nicky lagen twee huidschilfers van Jos B. en ook werden er twee haren gevonden. Maar met name op de onderbroek zaten meer dan twintig biologische contactsporen en speekselsporen van Jos B. die volgens het NFI duiden op „langdurig en intensief contact”.

Maandag vertelde Jos B. nog dat hij de kleding van Nicky enigszins had gefatsoeneerd en hem „netjes” had neergelegd. Maar dat is geen verklaring voor de manier waarop zijn sporen op met name de binnenkant, de tailleband, naast het kruis en op het elastiek van de pijpjes van de onderbroek terechtkwamen. De jongen droeg daar nog een rode pyjamabroek overheen. Jos B.: „Ik onthoud me van commentaar.” Sperma of bloed is niet aangetroffen. En ook geen dna-sporen op het onderlichaam van de jongen.

Nicky Verstappen behoorde met zijn 11 jaar wel tot de leeftijdsgroep waarin Jos B. seksueel geïnteresseerd was. De rechtbank stond lang stil bij twee incidenten in 1984 en 1985. In 1985 betastte hij de geslachtsdelen van twee jongens van 10 en 11 jaar oud die verstoppertje speelden in het bos. Een jaar eerder betastte hij een 12-jarige jongen die aan het vliegeren was. Hij werkte in die periode in een peuterspeelzaal in Klimmen en was ook actief binnen Scouting Nederland.

Pieter Baan Centrum

Tegenover de politie verklaarde hij destijds dat hij net enkele jaren eerder had ontdekt dat hij op jonge jongens viel. De incidenten met die kinderen? „Het was hem overkomen”, zei hij tegen het Riagg. De zaken werden geseponeerd, Jos B. kreeg therapie en verklaarde daarna dat hij „ermee om kon gaan”. Al die jaren werkte hij in de peuteropvang en bij Scouting met jonge kinderen. En hij hield een dagboek bij waarin passages over kinderen stonden die gedragsdeskundigen van het Pieter Baan Centrum na zijn aanhouding in 2008 „veelbetekenend” vonden. Welke citaten dat zijn is nog onduidelijk.

Ook veelbetekekend was wat Jos B. op harde schijven en op de computer had staan die hij tijdens zijn verblijf in de Vogezen in zijn hut gebruikte. Tienduizenden foto’s en filmpjes waarvan duizenden kinderpornografisch. Afbeeldingen die welbewust zijn gezocht met zoektermen als ’schoolboy wanking’, of ’7 year olds in ass fucked’. Hij was niet de enige die die computer gebruikte, zei Jos B. Om zich vervolgens weer terug te trekken achter zijn verdedigingslinie: „Ik onthoud me van commentaar’.

De zaak gaat maandag 5 oktober verder met het horen van forensisch arts Rob Bilo, die gespecialiseerd is in kindermishandeling.