Nieuws/Binnenland

Hans Wiegel

Ook nu wordt veel strooigoed gegooid

Over een maand zijn de verkiezingen voor de Tweede Kamer al weer achter de rug. Dan begint de kabinetsformatie. Die zal dit keer wel een heel bijzondere worden.

Eerst nog een reeks van debatten op radio en televisie. Een stuk of vijf. Het zogenoemde Premiersdebat bij RTL is geworden tot een strijd tussen mogelijke vicepremiers. Wat een verdriet.

Op 13 maart is er het titanengevecht tussen Rutte en Wilders en op 14 maart, de dag voor de verkiezingen, gaan groot en klein elkaar te lijf. Je mag hopen dat we dit allemaal aankunnen.

Wat je intussen kunt zien, is dat er weer van alles wordt beloofd. Allemaal leuke dingen voor de mensen. Er is heel wat hetzelfde gebleven. Een voorbeeld uit het grijze verleden, van 45 jaar geleden: 1972. Ook toen waren er tv-debatten, maar niet zo overdone als nu. Vooral debatten in zalen vol publiek. Dat was prachtig. Fel en vrolijk. Sportief ook, achter de tafel en in en met de zaal. Wie van de politieke voormannen een punt maakte, kreeg ruim applaus.

Het mooiste debat dat ik ooit heb meegemaakt was in Groningen. Drieduizend man in de zaal. Den Uyl en ik moesten twee voorstellingen geven. „Sinterklaas bestaat, daar zit ’ie, achter de tafel!” Wat hadden we een plezier, wat werd er gelachen. Over Zwarte Piet werd toen niet gesproken. Andere tijden.

Ook nu wordt er heel wat strooigoed gegooid. Geloof er niet te veel van.

Kleine zakelijkheid ertussendoor. Is het wel verstandig het op een uitgeven te zetten? Wordt het weer potverteren? Is het niet wijzer, nu we eindelijk weer eens een overschot op de begroting van het Rijk hebben, dit ook de komende jaren na te streven? Veel verstandiger is het de staatsschuld, die gigantisch groot is, terug te brengen. Ervoor te zorgen dat de jonge generatie, in de jaren die zij en hun kinderen gaan beleven, met minder lasten wordt opgezadeld.

Het Centraal Planbureau is donderdag gekomen met de uitkomst van het doorrekenen van de verkiezingsprogramma’s. De grootste verschillen zijn die tussen de SP en de VVD, zeker waar het de economische groei en de werkgelegenheid op de langere termijn betreft.

Zijn alle pepernoten die de politieke partijen ons de laatste tijd (nadat de verkiezingsprogramma’s waren vastgesteld!) naar ons hoofd gooiden, verwerkt?

Hoe zit het met het terugbrengen van de AOW-leeftijd tot 65 jaar van de SP, de PVV en 50-Plus?

Dat laatste gaat, zeggen de rekenmeesters, maar liefst 12 miljard kosten. Dat kan dus gewoon niet.

Daarbij is het ook nog zo dat de PVV en 50-Plus hun program niet door het CPB hebben laten bestuderen.

En is rekening gehouden met de onontkoombare extra uitgaven voor de NAVO?

Nog een kleine vraag over de extra middelen voor de thuiszorg. Hoogleraar Ouderenzorg, professor Hamels, zei daar in een vraaggesprek met Trouw over: „De verwachtingen die de politiek schept zijn torenhoog en kunnen niet worden ingelost.”

De plannen van de partijen van links tot rechts zijn ingegeven door de actie van Hugo Borst en Caries Gaemers.

Heel knap trouwens dat die twee burgers met hun inzet en enthousiasme zoveel bereikt hebben. Maar het betekent wel dat de plannen moeten kunnen. Anders krijgen we over een paar jaar grote teleurstellingen. Dat moet – zeker op dit zo gevoelige onderwerp – worden voorkomen.

Professor Hamels zegt in het interview dat de wens van Borst en Gaemers (minstens twee verzorgenden op acht ouderen in een verpleeghuis) niet realistisch is: „Er zijn daar simpelweg niet genoeg mensen voor opgeleid.”

Al die punten zullen tijdens de aanstaande debatten aan de orde komen. Ik hoop dat dit tot opheldering van de onder ons volk levende vragen zal leiden.

Nog een paar politieke kanttekeningen.

Links is bij de kiezers nog nooit zo zwak geweest als nu. Dat komt omdat de linkse partijen op vraagstukken die zeer bij ons volk leven geen kritische standpunten durven in te nemen. Een paar trefwoorden: de immigratie; de gevolgen daarvan met name in sommige wijken vooral in steden; de zorgen om de veiligheid en onze vrijheden; de vrees voor onverdraagzaamheid en voor de rechten van vrouwen en homo’s. In deze krant las ik dat de voorzitter van de programcommissie van de PvdA, Wim Meijer, zei: „Als je zelfs maar hardop van ’een probleem’ spreekt, word je binnen PvdA en GroenLinks uitgemaakt voor racist.”

Dat de PvdA zo is weggezakt, blijkt ook uit de handelwijze van het campagneteam en de lijsttrekker. Om het maar eens in het Fries te zeggen ’slûchslimme’ acties:

1.Na een groot debat in Groningen haalde de PvdA de truc uit de eigen achterban aan te zetten om Asscher op de website van RTV-Noord als winnaar aan te wijzen. Die aap kwam uit de mouw.

2.Vorige week stond in de Volkskrant een dure paginagrote advertentie van linkse acteurs en intellectuelen. Ook hier was er een lek. De dames en heren betaalden die niet zelf. Dat deed de PvdA. Met de centen van de oude getrouwe leden, die dat natuurlijk niet wisten.

Ontwaakt verworpenen der aarde.