Nieuws/Binnenland
661381589
Binnenland

Oproep Concertgebouworkest:

27 april moeten we allemaal tegelijk het Wilhelmus zingen

Archiefbeeld: we moeten allemaal tegelijk het Wilhelmus gaan zingen

Archiefbeeld: we moeten allemaal tegelijk het Wilhelmus gaan zingen

AMSTERDAM - Het Koninklijk Concertgebouworkest roept op tot het gezamenlijk zingen en spelen van het Wilhelmus op Koningsdag. Het orkest wil zo deze nationale feestdag beginnen met "een groots en positief gebaar van saamhorigheid in deze moeilijke periode".

Archiefbeeld: we moeten allemaal tegelijk het Wilhelmus gaan zingen

Archiefbeeld: we moeten allemaal tegelijk het Wilhelmus gaan zingen

Het idee is om op maandag 27 april om klokslag 10.00 uur samen het Wilhelmus ten gehore te brengen. De musici van het Concertgebouworkest hopen dat zo veel mogelijk mensen het volkslied dan vanaf het balkon, uit het raam of in de tuin mee willen zingen of spelen. Op de website van het orkest staan partijen van het Wilhelmus, gearrangeerd door de contrabassist.

Via de hashtag #Wilhelmus2020 kunnen mensen de oproep op sociale media delen en op Koningsdag ook een filmpje plaatsen. Voor het tijdstip 10.00 uur is gekozen, omdat dan doorgaans muziekverenigingen in heel Nederland Koningsdag beginnen met het Wilhelmus.

En omdat we toch tijd genoeg hebben om te oefenen, is hier de tekst:

Wilhelmus van Nassouwe

ben ik, van Duitsen bloed,

den vaderland getrouwe

blijf ik tot in den dood.

Een Prinse van Oranje

ben ik, vrij, onverveerd,

den Koning van Hispanje

heb ik altijd geëerd.

In Godes vrees te leven

heb ik altijd betracht,

daarom ben ik verdreven,

om land, om luid gebracht.

Maar God zal mij regeren

als een goed instrument,

dat ik zal wederkeren

in mijnen regiment.

Lijdt u, mijn onderzaten

die oprecht zijt van aard,

God zal u niet verlaten,

al zijt gij nu bezwaard.

Die vroom begeert te leven,

bidt God nacht ende dag,

dat Hij mij kracht zal geven,

dat ik u helpen mag.

Lijf ende goed tezamen

heb ik u niet verschoond,

mijn broeders, hoog van namen

hebben 't u ook vertoond

Graaf Adolf is gebleven

in Friesland in den slag,

zijn ziel in 't eeuwig leven

verwacht den jongsten dag.

Edel en hooggeboren,

van keizerlijken stam,

een vorst des rijks verkoren,

als een vroom christenman,

voor Godes woord geprezen,

heb ik, vrij onversaagd,

als een held zonder vrezen

mijn edel bloed gewaagd.

Mijn schild ende betrouwen

zijt Gij, o God mijn Heer,

op U zo wil ik bouwen,

Verlaat mij nimmermeer.

Dat ik doch vroom mag blijven,

uw dienaar t'aller stond,

de tirannie verdrijven

die mij mijn hart doorwondt.

Van al die mij bezwaren

en mijn vervolgers zijn,

mijn God, wil doch bewaren

den trouwen dienaar Dijn,

dat zij mij niet verrassen

in haren bozen moed,

hun handen niet en wassen

in mijn onschuldig bloed.

Als David moeste vluchten

voor Sauel den tiran,

zo heb ik moeten zuchten

als menig edelman.

Maar God heeft hem verheven,

verlost uit alder nood,

een koninkrijk gegeven

in Israël zeer groot.

Na 't zuur zal ik ontvangen

van God, mijn Heer, het zoet,

daar na zo doet verlangen

mijn vorstelijk gemoed:

welk is, dat ik mag sterven

met ere in het veld,

een eeuwig rijk verwerven

als een getrouwen held.

Niet doet mij meer erbarmen

in mijnen wederspoed

dan dat men ziet verarmen

des Konings landen goed.

Dat u de Spanjaards krenken,

o edel Neerland zoet,

als ik daaraan gedenke,

mijn edel hart dat bloedt.

Als een prins opgezeten

met mijner heireskracht,

van den tiran vermeten

heb ik den slag verwacht,

die, bij Maastricht begraven,

bevreesde mijn geweld;

mijn ruiters zag men draven

zeer moedig in dat veld.

Zo het den wil des Heren

op dien tijd had geweest,

had ik geern willen keren

van u dit zwaar tempeest.

Maar de Heer van hierboven,

die alle ding regeert,

die men altijd moet loven,

en heeft het niet begeerd.

Zeer christlijk was gedreven

mijn prinselijk gemoed,

standvastig is gebleven

mijn hart in tegenspoed.

Den Heer heb ik gebeden

uit mijnes harten grond,

dat Hij mijn zaak wil redden,

mijn onschuld maken kond.

Oorlof mijn arme schapen

die zijt in groten nood,

uw herder zal niet slapen,

al zijt gij nu verstrooid.

Tot God wilt u begeven,

zijn heilzaam woord neemt aan,

als vrome christen leven,

't zal hier haast zijn gedaan.

Voor God wil ik belijden

en Zijner groten macht,

dat ik tot genen tijden

den Koning heb veracht,

dan dat ik God den Heere,

der hoogsten Majesteit,

heb moeten obediëren

in den gerechtigheid.