Nieuws

Dossier | Terug naar school

Zo belangrijk zijn die eerste weken school voor een brugpieper écht

En daar staat 'ie dan: je brugpieper die niet al te lang geleden gewoon nog lekker veilig jouw 'groep achter' was. Met een hippe schooltas in zijn hand bij de kassa. In die tas voor een fortuin aan schoolspulletjes, want hé, je wilt niet dat hij buiten de groep valt omdat hij nét de verkeerde spullen heeft aangeschaft. Hoe komt het toch dat kersverse brugpiepers zo bezig zijn met al die uiterlijkheden? En hoe belangrijk is het als ouder om daarin mee te gaan (lees: de portemonnee te trekken)? We vroegen het opvoedkundige Marina van der Wal.

Of je iemand wel of niet leuk gaat vinden, dat beslist je onderbewustzijn in enkele seconden. Als één groep dit goed in de gaten heeft, dan zijn het wel brugpiepers. Ga, als ze hun oeverloze lijst ‘echt-nodig-maar-waarvoor?-lijst’ afwerken, naar de plaatselijke schoolcampus en je ziet dat ze vooral hier mee bezig zijn: wat is noodzakelijk voor mijn plek op de apenrots?

Zoektocht naar de juiste tas, etui en agenda

Die plek is trouwens per brugpieper verschillend: je ziet dat vaak al aan de keuze van een agenda. Een sportagenda voor de sportievelingen, een pop-agenda voor de schoolfuifers, een modeagenda voor de fashionista’s… Een beetje speurtocht op internet levert je met een paar klikken al 169 verschillende exemplaren op!

Daarna komt het kaftpapier: houd je 'pieper' het in dezelfde stijl als de agenda of investeer je in ‘gewoon en degelijk’ papier? En die schooltas, natuurlijk; een rugzak of een shoppingbag (ja, voor school!) of toch maar liever een bowling bag?

Potloden, pennen, gummetjes, liniaal en geodriehoek, tekendozen die je na één tekenles al thuislaat omdat er geen ruimte in je tas is. Passers, multomappen (saai of toch maar in dezelfde stijl als die agenda?) en schriften… Voor eens en voor altijd staat het leven van jouw net-klaar-met-groep-8'er in het teken van hollen van klas naar klas.

Hoe serieus moet je die zoektocht nemen?

Waarom zijn aanstaand brugpiepers nu al zo bezig met al die spullen waarvan jij en ik weten dat ze niets, maar dan ook niets, met je persoonlijkheid te maken hebben? Moeten we ze daarin wel zo serieus nemen?

Ja, dat moeten we. Zonder er grenzeloos in mee te gaan, trouwens. Maar dat is van later orde. Eerst maar eens de reden op een rij zetten waarom het logisch is dat pubers-in-de-dop zo bezig kunnen zijn met deze uiterlijkheden.

Staat 'ie dan: in een pimpelpaars dekje met rode stippen

Alles draait in die eerste om het principe van 'erbij horen' en 'niet te veel opvallen'. Wat dat betreft hebben pubers heel goed naar zenders als National Geographic en Discovery gekeken. Dieren weten als geen ander schepsel dat opvallen ongeveer hetzelfde is als het loodje leggen. Een zebra heeft een zwart met witte vacht zodat hij of zij op kan gaan in de hele meute en zo ook bescherming krijgt tegen vijanden. Diezelfde zebra zal zich met een pimpelpaars dekje met rode stippen onmiddellijk in de kijker spelen van menig vijand.

Daar komt nog bij dat je, als je er heel anders uitziet dan de groep waartoe je behoort, de club je ook nog eens links laat liggen. Met als gevolg? Precies: in het oog lopen van de vijand. Van kinderen weten we dat ze vooral vrienden willen zijn met andere kinderen die ze herkennen. Hun taalgebruik, hun uiterlijk en… hun spullen.

Kortom: je puber heeft meer kans op aansluiting in een klas als hij of zij zich vereenzelvigt met een bepaalde stijl. Mocht de gekozen stijl je niet aanspreken, laat het dan een troost zijn dat dit op termijn ook zo maar kan veranderen.

K'tjing: de hoofdprijs

Moet je dan maar met alles meegaan en de hoofdprijs gaan betalen? Nee! De eerste stap is dat je je bruggertje laat weten dat je snápt dat al deze spullen belangrijk zijn. Dat het niet gek is, dat het geen belachelijke wensen zijn. Wénsen. En het drama van wensen, is dat ze niet altijd vervuld kunnen worden. Helaas.

Spreek met je kind een basisbedrag af wat hij of zij mag besteden aan nieuwe schoolspullen. Met een apart bedrag voor de schooltas; zorg dat deze stevig is en boeken écht beschermd zijn tegen regen en ander boekenongemak. Binnen die grenzen is er dan keuze genoeg. En dat zal vast nét niet die tas zijn die je dochter op het oog heeft. Maar heus, je bespaart aan het eind van jaar veel geld als je de boeken in goede staat weer terugbezorgt bij school. En daar heb je een stevige tas voor nodig.

Wat je als ouder voor je brugpieper kan betekenen

Voor de rest geldt dus een basisbedrag. Help je puber om oplossingen te bedenken en koop bijvoorbeeld stevig maar saai kaftpapier waar je met stickers precies het gewenste stijltje mee kunt creëren.  

Je heil en zekerheid zoeken in uiterlijkheden is op deze leeftijd niet onlogisch. Sterker nog, het is een onderdeel van de ontwikkeling van kinderen. Je helpt je kind het meest effectief door vanuit begrip ook andere mogelijkheden aan te dragen.

Succes!

Hoe ver gaan jullie als het aankomt op de aanschaf van nieuwe schoolspullen voor je tiener? Praat mee!

Lees ook: