Nieuws/Columns

Kringen

Sjakie

Rob Hoogland

Rob Hoogland

De Telegraaf

Zo’n Jacques Tichelaar: gefundenes fressen natuurlijk. Maar heb ik wel spreekrecht?

Rob Hoogland

Rob Hoogland

De Telegraaf

Ik noemde mijn Vlaamse Reus ooit Wipkje, naar mijn toenmalige maîtresse. Zo voelde ik haar ook thuis een beetje in de buurt. Dat die vriendin in de verte wel iets weg had van een Vlaamse Reus kan ik niet ontkennen. Ze deed het bovendien als een konijn. Toch speelde dat geen rol bij de naamgeving. Mijn vrouw vond het maar raar dat ik het beest Wipkje had genoemd, vertrouwde het niet en trof op een onbewaakt moment een briefje in mijn colbert aan: „Noordergatse Trekvaart, derde hooiberg rechts, ik woon je helemaal uit, Wipkje.”

Toevallig was ik een kwartiertje eerder, onmiddellijk na de ontvangst van dit briefje, in allerijl richting Noordergatse Trekvaart gefietst.

U mag het best weten: ik loop nog steeds enigszins moeilijk dankzij die roestige hooivork in mijn achterwerk en van beide Wipkjes heb ik nooit meer iets vernomen.

Eigenlijk zou ik dus mijn mond moeten houden in het geval van Jacques Tichelaar. Zeven jaar terug, immers, gaf hij een door hem geadopteerde panda de naam Koosje, naar zijn geheime vriendin. Daar kom ik wel mee weg, dacht Sjakie. Nou, mooi niet. Zijn vrouw vond ook een briefje, in dit geval in zijn diensttas. „Binnen zo korte tijd zoveel emotie. Ik in jou en jij in mij. Veel liefs, Koosje”, stond er. Aanzienlijk poëtischer dan Wipkje als ik eerlijk ben. Het resultaat was desondanks hevig: ontbinding van het huwelijk.

„Ik in jou en jij in mij.”

Helaas denk ik nogal beeldend.

Maar weet u, ik houd mijn mond niet. Het vertrek van Jacques Tichelaar als commissaris van de koning van Drenthe heeft ditmaal namelijk niet met Koosje van doen, maar met zijn schoonzus, die hij bevoordeelde bij een klus. Ben je stukadoor of boekhouder, dan krijg je juist heisa wanneer je een klus in plaats van aan een familielid aan een derde toebedeelt. Ik zou heel wat families kunnen noemen die om die reden uiteen zijn gevallen. Ben je CvdK, dan is het tegenovergestelde het geval omdat het dan belangenverstrengeling heet.

’t Leven? Zo moeilijk. Zelfs voor politici.

„Ik treed af”, zei Sjakie bijvoorbeeld ook.

Wat wil je: socialist.

Dan weet je domweg niet dat je in dat geval moet zeggen dat je Zijne Majesteit zal verzoeken om je uit je functie te ontheffen.

Verder ben ik nogal getriggerd door de mededeling van Jeroen Dijsselbloem, desgevraagd bij BNR, dat er ’belletjes’ van de PvdA met Jacques Tichelaar zijn geweest, maar dat er, met het oog op de komende verkiezingen waarmee de PvdA toch al zoveel problemen heeft, absoluut geen druk op de commissaris is uitgeoefend om hem te dwingen de eer aan zichzelf te houden.

En die politici zich maar afvragen waarom er zo aan hun geloofwaardigheid wordt getwijfeld.

Ik zou het daar trouwens best wel weer eens met Wipkje over willen hebben.

Waarmee ik uiteraard die Vlaamse Reus bedoel.