Nieuws

Baanbrekend hulpmiddel voor medische trainingen

Levensecht kunstkind

Door René Steenhorst

Mark Thielen van de Universiteit Eindhoven ’puzzelt’ met een 3D-geprinte wervelkolom en ribbenkast.
1 / 2

Mark Thielen van de Universiteit Eindhoven ’puzzelt’ met een 3D-geprinte wervelkolom en ribbenkast.

Eindhoven - Een 3D-geprinte baby als levensecht oefenmodel voor operaties en verpleegkundige handelingen, is bedacht en ontworpen door Mark Thielen, student van de Technische Universiteit Eindhoven (TUE).

Mark Thielen van de Universiteit Eindhoven ’puzzelt’ met een 3D-geprinte wervelkolom en ribbenkast.
1 / 2

Mark Thielen van de Universiteit Eindhoven ’puzzelt’ met een 3D-geprinte wervelkolom en ribbenkast.

Thielen houdt een mini-ribbenkastje in zijn hand en kijkt met een speciale blik, die tederheid en passie voor techniek verraadt, naar de ruim 45 centimeter lange zuigeling vóór hem. Hij maakte het kunstkind en liet de lichaamsonderdeeltjes uit de printer lopen.

„Dit kind bestaat echt”, zegt Thielen, voor wie eraan twijfelt.

„Deze gezonde zuigeling is na een voldragen zwangerschap van 40 weken de MRI-scanner ingegaan. De digitale beelden die vervolgens ontstonden zijn 3D bewerkt, soms enigszins vereenvoudigd en daarna uitgeprint. Niet alleen de wervelkolom, maar ook de ribbenkast, het hart met zijn boezems, kamers en kleppen, evenals de longen en de hersenen.”

Ondoenlijk was het om alle spieren en zenuwen uit te printen, dat is nog iets voor de toekomst. Maar verreweg de meeste details zijn, zoals gezegd, levensecht. Delen van het hart kunnen zelfs uit elkaar worden gehaald.

Het model is op ware grootte uitgevoerd, er is een rubberachtig materiaal voor gebruikt. „Omdat er bijvoorbeeld ook een hartmassage op geoefend moet kunnen worden”, legt medisch ontwerper Mark Thielen van het ’D. Search Lab’ van de Technische Universiteit Eindhoven uit. Binnenkort hoopt hij op zijn 3D-baby te promoveren.

„Bovendien zijn er sensoren aangebracht, waardoor neonatologen, kinderhartchirurgen en verpleegkundigen tijdens het trainen ook een fysiek ’gevoel’ van het kind terugkrijgen.”

Kortom, de 3D-zuigeling, ontstaan uit een nauwe samenwerking met het Máxima Medisch Centrum in Veldhoven, is aanzienlijk realistischer dan veel van de huidige oefenpoppen die voor medische trainingen in omloop zijn.

Mark Thielen hoopt in de toekomst ook 3D-zuigelingen te kunnen maken bij wie sprake is van lichamelijke afwijkingen.

Zoals bijvoorbeeld een zijwaartse kromming van de wervelkolom (scoliose) of uiteenlopende botvergroeiingen. Om ook hier tot meer inzicht en betere behandelingen te komen.