Nieuws/Binnenland
726956029
Binnenland

Laatste dag slachtofferverklaringen in strafzaak MH17: ’We lopen in een doolhof zonder uitgang’

SCHIPHOL - Ze had nu willen vertellen over haar kleinkind. Had de Barbies en het speelgoed van haar dochters van de zolder willen halen om haar kleinkind mee te laten spelen. Ze had de wieg willen bekleden samen met haar dochter.

LIVE – Verslaggever Saskia Belleman is bij de rechtszaak aanwezig. Volg de zaak via haar tweets onderaan dit artikel (vanaf circa 10.00 uur).

In plaats daarvan liet Jeanne Hornikx de rechtbank op Schiphol de armband zien waarin de as en een haarlok van haar enige dochter is verwerkt. De dochter die op 17 juli 2014 samen met haar verloofde Bart en 296 andere passagiers van vlucht MH17 uit de lucht werd geschoten boven Oekraïne.

,,Zorg dat ik nooit iets van je hoor tijdens de vakantie. Of het moet iets moois zijn, zei vader Bart Hornikx altijd als zijn dochter op reis ging. Dat hij nooit meer iets zou horen was iets dat hij zich in zijn ergste dromen niet kon voorstellen. ,,We vormden met Astrid een drieëenheid. Nu zijn we in disbalans.”

Ze hebben allebei een andere manier van omgaan met het grote drama in hun leven. Bart Hornikx is onverschilliger geworden, Jeanne angstig. ,,We lopen in een doolhof zonder uitgang”, vertelde Bart Hornikx. Jeanne heeft juist het gevoel in een achtbaan te zijn beland. ,,We denderen naar beneden en klimmen heel langzaam omhoog.”

Ze vrezen de toekomst, zei Jeanne. ,,We zijn onze mantelzorgers kwijt. We hebben Astrid niet meer. We hebben nu twee bomen in Vijfhuizen met appeltjes eraan.” Bart Hornikx: ,,Tsja. Met appeltjes.”

Met haar moeder Ninik Yuriani (56) is ook haar dochter Hanny Pratiwi voor een deel gestorven, vertelde die aan de rechtbank. ,,De belangrijkste persoon in mijn leven is er niet meer. Zij zette alles opzij om mij een goed leven te geven. Toen ze drie weken op vakantie ging wist ik niet hoe ik die tijd moest overleven. Ik kon niet wachten tot ze terugkwam.”

Toen ze hoorde dat vlucht MH17 was neergeschoten voelde ze zich op slag eenzaam. Een gevoel dat haar tot op de dag van vandaag niet heeft verlaten, ook al is ze inmiddels getrouwd en zelf moeder van twee kinderen. ,,Ik mis de adviezen van mijn moeder. Nu zij er niet meer is twijfel ik of ik de juiste beslissingen neem en ben ik onzeker. Mijn hart is gebroken en huilt nog steeds.”

Luister ook naar de podcast De Zaak Ontleed met Saskia Belleman over de meest heftige momenten in het MH17-proces:

Dré Wagemans was als het aan zijn broer Harry ligt samen met hem aan boord van vlucht MH17 geweest. Maar Harry wilde een fietsreis maken van Bali naar Lombok, ,,en ik ben meer een wandelaar. We spraken af om samen te gaan wandelen in september.” Het mocht niet zo zijn.

Sindsdien worstelt Dré Wagemans met het verlies. Zijn herstel wordt bemoeilijkt door de desinformatie en manipulatie vanuit de Russische Federatie die wat hem betreft verantwoordelijk is voor de moord, vertelde hij de rechtbank.

Henk en Ina Kroon genoten volgens hun dochter Astrid van het leven alsof iedere dag hun laatste kon zijn. Die laatste dag kwam veel te snel. ,,Hun ziel was weg, hun lichamen zwaar verminkt. Ons gezin was opeens gehalveerd. Wankel en incompleet.” Haar veilige thuisbasis en die van haar zus Louise was weg, vertelde Astrid in de zittingszaal. Die veilige haven waarop ze altijd kon terugvallen was verdwenen. ,,Het fundament onder mijn bestaan werd door een onbeschrijflijk gewelddadige misdaad weggeslagen. In plaats van genieten van mijn 20’er jaren, raakte ik gevangen in een web van rouw en depressie.”

Slechts weinig mensen kunnen invoelen hoe ingewikkeld het rouwproces is voor nabestaanden van slachtoffers van MH17, zegt ze. Het heeft invloed op haar vriendschappen. ,,Dat maakt eenzaam. Hoe kunnen de verantwoordelijken rustig slapen? Hoe kijken ze naar zichzelf in de spiegel?”

Met de verklaringen van ruim negentig nabestaanden komt een voorlopig einde aan het meest emotionele onderdeel van de strafzaak tegen de vier verdachten van het neerschieten van vlucht MH17. In november maken nog enkele laatste nabestaanden die dat willen gebruik van het spreekrecht.