Nieuws/Columns

Opinie Hans Wiegel

Drama voor Asscher te verwachten

Veel politiek lawaai. De spanning stijgt. Misschien straks grote verrassingen. ’Rutte en Asscher blijven hopen’, kopte de Leeuwarder Courant.

Vooral de PvdA staat er slecht voor.

’Druk op Asscher neemt toe’. „Voor Lodewijk Asscher zijn de cruciale dagen aangebroken.”

Tegen Sybrand Buma riep hij dat die „z’n grote bek moest houden.” Wel, wel!

Asscher is overal te horen, te zien en te vinden. Tot in Rijsbergen aan toe. Daar dook hij ineens op bij de camping Fort Oranje. Eerst dacht ik: Lodewijk komt in het geheim daar even kijken of hij zijn gezin zou kunnen verrassen met een uitje om bij te komen van de verkiezingen met al die vermoeiende debatten.

Maar Asscher verscheen omdat er een uitzending van SBS6 werd gemaakt over „een verloederde camping.”

Een verkiezingsstunt? Of gewoon wat de kluts kwijt? Kortgeleden voorspelde de lijsttrekker van de PvdA dat zijn partij 26 Kamerzetels zal krijgen, terwijl de peilingen inschatten dat dit er zo’n 10 à 12 zullen worden. Wat bedoelde Asscher in zijn grote interview met deze krant toen hij zei: ’reken maar dat mensen me begrijpen’? Waarschijnlijk wacht hem een drama.

In De Telegraaf van vrijdag 24 februari stond ook een interview met de partijvoorzitter van de PvdA, Hans Spekman, voorzien van een mooie foto. We kennen hem allemaal van zijn beroemde uitspraak: ’nivelleren is een feest’. Spekman greep zijn kans om eens met een positief verhaal in deze krant te komen. Hij had zich daar goed op voorbereid. De passende kop luidde dan ook: ’Spekman haalt uit’. Welke, in de ogen van de geliefde voorzitter, rechtse politicus – en die zijn in de beleving van de PvdA-voorzitter in ruime mate aanwezig – zou er nu eens flink van langs krijgen? Niets van dat alles.

Spekman deed een greep in eigen boezeroen. De eerste zin van het verhaal was ’PvdA’ers moeten harder hun best doen om de verkiezingen te winnen’.

Een kleine kritische aantekening mijnerzijds: Dat is toch niet aardig. Scherper gezegd: de PvdA’ers die nog op campagne gaan, hebben hun stinkende best gedaan. Overal door het land trekken. Met grote bossen rode rozen en een praatje waarin veel kiezers, die vroeger als vanzelf op de PvdA stemden, die afgepeigerde Kamerleden (al in zak en as over de vraag of zij nog wel terugkomen in de Tweede Kamer) van alles toevoegden. Door de dankbare kiezers getrakteerd op de mededeling dat ze op Geert gaan stemmen: „want die zegt tenminste wat wij ook vinden.”

Spekman laat – dat moet gezegd worden – zich van zijn beste kant zien. Hij zegt, in dat prachtige vraaggesprek, dat hij simpelweg wil dat iedereen zich de benen uit het lijf loopt voor de partij.

Ook – en dat is toch bijzonder om te lezen – vindt de voorzitter dat de Kamerleden die ermee stoppen toch campagne moeten voeren. Als meelevende medeburger denk je dan: is dat niet wat veel gevraagd? Spekman vindt blijkbaar van niet.

Hij gunt die tot vertrek gedwongen Kamerleden van zijn partij het genot dat ze nog één keer van de burgerij te horen krijgen waarom ze op 15 maart zullen worden afgedankt.

Niet iedereen is het met Spekmans dienstorders eens. Nogal wat Kamerleden meldden anoniem in de krant dat Spekman niet te harden is als hij de fractie bezoekt.

Alle begrip, want wat staat je te wachten als de voorzitter in de gaten krijgt wie dat zijn. Dan krijgt dat Kamerlid, dat straks op straat staat, misschien de taakstraf de komende vier jaar de prullenbak van de voorzitter elke avond, of de dag daarna om 6 uur ’s ochtends, leeg te gooien.

Wat zeggen die anonieme Kamerleden? „De verkiezingen worden voor ons dramatisch.”

De kiezers, denken zij, zullen weinig trek hebben in de PvdA omdat de uitgestippelde koers de verkeerde is. „We zetten geen stappen vooruit, maar juist naar achteren.”

Wel met hun naam in de krant, gaven het Kamerlid Henk Leenders en de PvdA-Europarlementariër Paul Tang hun kijk op de zaak. Tang, een gepokt en gemazelde politicus, legt zijn oplossing op tafel: een minderheidsregering over links. Knap bedacht, ik zou daar zelf nooit op gekomen zijn.

Ook staatssecretaris Sharon Dijksma, die in de kern van het PvdA-campagneteam zit, geeft haar mening. Sombert niet. Zij denkt – las ik – dat de echte strijd nog moet losbarsten. Goed gezien!

Doelt ze op de ochtend van 16 maart? Bijltjesdag? Uithuilen en opnieuw beginnen?

Samsom terughalen? Dat kan niet, want Diederik Samsom staat niet op de lijst. Die is er door het prachtige plan van partijvoorzitter Spekman, een strijd over het lijsttrekkerschap van zijn partij te organiseren, verdwenen. Wat dom! Samsom zou het veel beter hebben gedaan.

Wat gaat Spekman straks eigenlijk zelf doen? Velen hopen dat hij blijft. Ik sluit me daarbij aan.

P.S. Twee weken geleden noteerde ik op deze plek de voorspelling van Sybrand Buma, dat zijn CDA straks de grootste wordt. Mijn commentaar toen: de geschiedenis leert dat zoiets zomaar kan gebeuren. Vandaag lijken CDA en D66 de PVV en de VVD op de hielen te zitten.