Nieuws/Wat U Zegt

BRIEVEN

Door de toenemende agressie van de Turkse president Erdogan tegen de Nederlandse regering en bevolking en nu ook nog geschiedenis vervalsing, rest de Nederlandse staat niets anders meer dan een negatief reisadvies te geven ter bescherming van onze Nederlandse staatsburgers.

Zeker nu wanneer in geval van nood , een beroep moet worden gedaan op de Nederlandse ambassade , we zijn daar nu vogelvrij.

Wanneer we dus naar die regio op vakantie willen is een betere keus Griekenland , dit stimuleerde de economie daar en is geen dictatuur.

Tevens zal dit Turkije na verloop van tijd tot inkeer brengen.

M.den Hartog

Het lijkt er op dat een deel(tje) van de Nederturken vooral naar Nederland is gekomen omdat hier economisch meer kansen waren. Hun hart is in Turkije gebleven. Hieruit blijkt weer eens hoe ongelooflijk moeilijk inburgering is wanneer men niet zozeer naar een land toe wil, maar vooral de eigen narigheid wil ontvluchten. Juist daarom is cruciaal dat 100% inburgering sowieo veel serieuzer moet worden genomen, maar dat tijdens dat proces juist extra aandacht moet worden besteed aan de jongere generaties, zodat die niet ook verloren gaan. En wanneer de cultuur van het thuisland zoveel afwijkt van de Nederlandse, mag het nooit als discriminatie worden gezien wanneer die verschillen tijdens het inburgeringsproces prioriteit krijgen.

E. Voort, Spijkenisse

Tv-debat

Terecht werd in het commentaar op het laatste tv-debat gewezen op belangrijke onderwerpen die nauwelijks of niet ter sprake kwamen. Dit is uiteraard mede het effect van vooraf bedachte stellingen waarop men zich prepareert. Doch in die voorbereiding hadden de werkelijke cijfers van immigratie, illegaliteit, gelukszoekers en gezinshereniging – inclusief de kosten - wel eens onderzocht mogen worden. Nu kwam men niet verder dan toegeven dat Frontex geen boten tegenhoudt, maar juist de toevloed stimuleert.

L.J.J. Dorrestijn

Je zult toch maar een bedrijf moeten leiden waarvan je belangrijkste afdelingschefs niet anders doen dan elkaar afserveren en er niet meer aan toekomen

om de continuïteit van het bedrijf veilig te stellen. Afdelingschefs die nauwelijks voldoen aan de kwalificaties die voor de belangrijkste functies gelden .

Afdelingschefs die hun eigen gelijk belangrijker vinden dan met elkaar te zoeken naar samenwerking om hun belangrijke bedrijf weer op de rit te krijgen.

De vertegenwoordigers van hun medewerkers verenigd in de ondernemingsraad zien toe , zitten met hun handen in het haar en zijn niet bij machte het tij te keren.

Is de selectie van leiding en uitvoering wel in goede handen of wordt ook daar gekeken naar praatkracht in plaats van naar kennis , kunde en ervaring ???

O.A. Schulski