Nieuws/Columns

Plucheplakker

De PvdA likt haar wonden na de historische nederlaag bij de voorbije stembusgang. De sociaaldemocraten zijn afgestraft voor hun regeringsdeelname; de partij was te weinig zichtbaar in de coalitie met de VVD. Zo is er profiel getrokken op het immigratiedossier, met gedoe rond de reikwijdte van het kinderpardon, de strafbaarstelling van illegaliteit en de crisis rond de bed, bad en brood-regeling. De sociaaldemocraten waren zodoende weer solidair met alles en iedereen in de wereld, behalve met hun eigen kiezers.

In de partij zijn meer fouten gemaakt. Een lijsttrekkersverkiezing is leuk en aardig als een kapitein op het schip ontbreekt, maar blijkt rampzalig als een zittende roerganger daardoor op pijnlijke wijze publiekelijk overboord wordt gekieperd. Bovendien was het verkiezingsprogramma al voor de lijsttrekkersverkiezing gepresenteerd. Het ging dus vooral om het poppetje, en veel minder om diens verhaal.

De man die voor deze gang van zaken verantwoordelijk is, partijvoorzitter Spekman, weigerde aanvankelijk op te stappen. Hij wilde de leden vandaag over zijn lot laten beslissen. Een bijltjesdag lost niets op, klonk het vergoelijkend in de PvdA-top. Maar een partij die zo’n electoraal pak slaag heeft gekregen, moet iets tonen van nederigheid en zelfinzicht. Het vertrek van Spekman is onvermijdelijk. Nu hij nog een half jaar wil blijven zitten, kleeft aan hem toch het beeld van een plucheplakker.