Nieuws/Columns

Marcel Peereboom Voller

Ster

Ergens aan de rand van ons zonnestelsel zweeft de Voyager 1. Op weg naar de interstellaire ruimte, het eindeloze heelal tussen de sterren.

De Amerikaanse ruimtesonde werd in 1977 gelanceerd en is inmiddels het verst verwijderde object ooit door mensenhanden gemaakt. De Voyager bevindt zich op meer dan 20 miljard kilometer afstand van moeder Aarde.

De eindbestemming van Voyager ligt in handen van het lot. Maar de sonde is, zoals de beroemde openingszin van de serie Star Trek luidt, op een missie om nieuwe werelden te ontdekken, nieuw leven en andere beschavingen te vinden en moedig daar te gaan waar geen mens eerder is geweest.

Aan boord van de ruimtesonde bevinden zich de Voyager Golden Records. Gouden platen met geluiden en beelden, bedoeld voor een luisterend buitenaards oor, die het leven op aarde samenvatten en ’ons’ verhaal vertellen. Te horen zijn onder meer een boodschap van oud-president Jimmy Carter, geluiden van vogels, walvissen, wind en bliksem en begroetingen van aardbewoners in verschillende talen, waaronder een welgemeend Nederlands welkom: „Hartelijke groeten aan iedereen.”

En een keur aan muziek. Bach, Stravinsky, Beethoven… Maar ook één exemplarisch nummer van een muzieksoort die het leven van generaties aardbewoners voorgoed veranderde: de rock ’n roll. Een nummer van een van de aartsvaders van de rock, in 1955 geschreven, dat twee minuten en achtendertig seconden duurt. Het gaat over een arme plattelandsjongen die de verleidingen van de elektrische gitaar ontdekt en er wereldberoemd mee hoopt te worden.

Vandaag of morgen wordt ergens in de interstellaire ruimte de muziek van Chuck Berry ontdekt. En wie weet, als de naald in de groef van de moeder aller verzamelalbums valt en het iconische gitaar-intro van Johnny B. Goode klinkt, zal het ook het leven van een buitenaardse beschaving voorgoed veranderen.

Onder wetenschappers is momenteel een discussie gaande of we het wel moeten willen, dat contact met buitenaardsen. Steeds vaker worden initiatieven ontplooid om aan het heelal te laten weten dat we thuis zijn. Zo is er een plan om een zwerm piepkleine ruimtescheepjes, vliegende microchips met daarop informatie over de mensheid, naar het dichtstbijzijnde sterrenstelsel Alpha Centauri te sturen. Als deze zogenaamde ’Starchips’ werkelijkheid worden, is dat mogelijk rampzalig voor de mensheid, zeggen sommige wetenschappers.

Maar ik denk dat wanneer aliens de Voyager onderscheppen en naar Johnny B. Goode luisteren, ze verbaasd zullen lachen. De wilde haren, of schubben, worden losgeschud en ze zullen op de tafels in hun ruimteschip dansen. Misschien zal één van hen Chucks beroemde dansje, de ’duck walk’, proberen te imiteren, maar erachter komen dat zoiets zonder menselijke kniegewrichten onmogelijk is…

De levensduur van de Voyager Golden Records is berekend op minstens één miljard jaar. Chuck Berry is dood, maar zijn muziek leeft voort, tussen de sterren.

Tot in de eeuwigheid.