Nieuws
794252
Nieuws

Opgebiecht

'We ruziën over het vakantiegeld'

''Elke keer is het weer raak: grote heibel over het vakantiegeld. Het draagt niet voor niets die naam. Het is geld dat bestemd is voor je vakantie, makkelijker kan ik het niet maken. Maar daar denkt mijn man anders over. Geld is geld en dat moet in zijn geval rollen. Letterlijk, want hij steekt duizenden euro's in zijn oldtimers. Die dingen slurpen benzine en er is altijd wel iets stuk. Prima dat hij een mooie hobby heeft, maar ik vind dat de rest van zijn gezin er niet onder mag lijden.

En het steekt me extra, omdat ik wél al mijn vakantiegeld uitgeef aan de drie weken dat we met z'n allen weggaan. Dat is toch ook logisch? Het is niet leuk om aan de boulevard op een houtje te -bijten en droog brood te eten. Ik wil dat we in de zomer lekker kunnen genieten, dat we niet elke cent hoeven omdraaien en dat we dat bijzondere hotel kunnen boeken in plaats van een saaie stacaravan op een rotplek. Dat we aan alle excursies kunnen meedoen, zonder te hoeven denken: hm, kan dat er nog wel van af? Kortom: dat we ten volle kunnen genieten van al het moois om ons heen, zonder beperkingen. Dat is voor mij vakantie.

Maar ja, daar sta ik dus alleen in. Mijn man maakt dankbaar gebruik van alle leuke dingen die we in de zomer ondernemen, maar staat er niet bij stil dat we die bekostigen met het geld dat ik opzij heb gezet. Ik denk dat hij er gewoon van uitgaat dat ik er wel aan zal denken. En dat doe ik ook. Ik moet wel.

Het zou zo leuk zijn als het eens andersom zou zijn. Maar hij trekt gewoon zijn eigen plan, doet waar hij zin in heeft. Ook vorig jaar weer: zijn vakantiegeld ging toen op aan een duur auto-onderdeel. 'Ja sorry, dat moest echt gebeuren,' zei hij. Hij is op dat gebied zo egocentrisch. Ik heb het weleens geprobeerd om net zo te doen als hij en dat spaarpotje in mei gewoon aan mezelf te spenderen. Maar dat kon ik gewoon niet. Voor mezelf maakt het nog niet eens zo uit, maar de kinderen... ik wil niet dat zij de dupe zijn van onze strijd.

Dit jaar wilde ik hem daarom voor het blok zetten. Ik zei: 'Of je stopt je vakantiegeld in onze reis, of je blijft maar thuis en dan gaan de kinderen en ik samen weg.' Eens kijken wat hij dan zou doen. Nou, dat viel dus zwaar tegen. Hij reageerde eigenlijk vrij enthousiast. Hij vond het helemaal niet erg om thuis te blijven, want dan kon hij meedoen aan allerlei activiteiten van de autoclub!

Tja, dat was ook weer niet de bedoeling. Ik wil gewoon dat hij meegaat met zijn gezin en evenredig meebetaalt. Zo gek is dat toch niet? Moet ik hem dan als een klein kind behandelen en hem elke maand een bedrag van zijn rekening laten afboeken? Moedeloos word ik ervan. Ik ben toch niet met een klein kind getrouwd? Het wordt tijd dat hij zich eens gaat gedragen als een verantwoordelijke ouder!''

Lees ook deze verhalen in Opgebiecht: