Nieuws/Binnenland
795146
Binnenland

Wandelen in Wenum Wiesel

Weer zo’n pareltje!

Klompenpaden zijn de parels van het Nederlandse wandelwegnet. Inmiddels liggen er bijna duizend kilometers van in Utrecht en Gelderland. Omdat we wel eens willen weten hoe zo'n klompenpad nou tot stand komt, gaan we langs in Wenum Wiesel waar we wandelen met Ruud Lorwa, één van de ontwikkelaars van het Kopermolenpad.

Het Kopermolenpad kwam eind vorig jaar als 65e klompenpad gereed en dat worden er volgend jaar zeker honderd. Dit jaar ontwikkelen Landschap Erfgoed Utrecht en Stichting Landschapsbeheer Gelderland er maar liefst nog eens dertig. Die worden gemaakt in samenwerking met belangenverenigingen als wandel- of natuurclubs, of zoals in dit geval met de plaatselijke dorpsraad. Want dáár ligt het initiatief voor dat mooie rondje rond Wenum Wiesel, een dorp grenzend aan Apeldoorn.

In 2012 kwam de dorpsraad met een zgn Dorpsvisie, waarin natuur één van de hoofdthema’s was. Dat dat onderwerp leeft in het tweelingdorp bleek wel toen men na een enquete liefst 170 reacties ontving. Ruud Lorwa was één van de mensen die zijn vinger opstak toen werd gevraagd wie zich daarvoor wilde inzetten. Eén van de speerpunten werd het Kopermolenpad. Aan de hand van een door Landschapsbeheer Gelderland ontwikkeld stappenplan ging men aan de slag. De voorbereidingsploeg wist de gemeente Apeldoorn, waartoe de Wenum Wiesel behoort, en sponsors als Rabobank en Waterschap Vallei en Veluwe enthousiast te maken, terwijl de ’veldploeg’ onder leiding van Eddie Bouwmeester allerlei al eeuwen gebruikte kerken- en jachtpaden, aan de hand van een door de gemeente beschikbaar gestelde kaart uit 1907, herontdekte.

Omdat in dit gebied geen ruilverkaveling heeft plaatsgevonden, kon een wandeling worden gecreëerd met mooie slingerende paden. Die starten we bij de uit 1313 daterende Wenumsche Watermolen die in 1767 werd omgebouwd tot kopermolen, waarnaar dit klompenpad is vernoemd. Dikke stukken koper werden met behulp van door het waterrad aangedreven hamers verwerkt tot dunne koperplaten die o.a. werden gebruikt voor de schepen van de VOC. Langs de wijerd, een opslagvijver voor de molen, gaan we op weg langs de Wenumsche beek met al snel een vistrap die is aangelegd om de vissen de mogelijkheid te geven de Watermolen te passeren.

 

 

Vervuiling

In het beekdal kan nu weer vee grazen. Onmogelijk toen er nog koper werd verwerkt, omdat het gras zo vervuild was dat het vee er niet kon leven. Verderop steken we de Zwolseweg over, de scheiding tussen Wenum en Wiesel. Aan het begin van vorige eeuw woonden de boeren aan de oostelijke kant in Wenum, terwijl in het westelijk gelegen Wiesel de werknemers van Paleis Het Loo woonden. Zij werkten in de bosbouw of verzorgden het onderhoud van het paleis. Koningin Wilhelmina was hun werkgeefster en daarom wordt hier nog elk jaar op 31 augustus koninginnedag gevierd met een kermis, optocht, en volksspelen als ringsteken te paard en stoelendansen.

Onderweg wijst Lorwa op diverse mogelijkheden die zijn onderzocht om in de route te gebruiken, maar waarvoor men helaas van de eigenaars geen toestemming kreeg. Ook het Maarten van Rossumpad kruist dit gebied en toen gebruikers ervan bij de eigenaresse klaagden dat ze haar honden moest aanlijnen, kon men het pad gaan verleggen. Voor het Kopermolenpad maakte ze gelukkig een uitzondering zodat u, als het wat te lang wordt, daar de route kunt verkorten.

Ook de planners van Rijksweg 50 mochten in de jaren dertig van de vorige eeuw een ander traject bedenken. Daar was Wilhelmina verantwoordelijk voor toen ze er achter kwam dat de snelweg wel heel erg dicht bij haar paleis kwam te lopen. Nog altijd is heel duidelijk zichtbaar waar de weg zou hebben gelopen en als we het bos inlopen zijn zelfs de zandbergen waar overheen een viaduct zou worden gelegd nog aanwezig. Bij deze in de volksmond genoemde ’Tieten van Wiesel’ zien we de voormalig wijerd van de Rotterdamse Kopermolen die net als de Wenumse Watermolen in bezit was van Daniël Daniëlzoon de Jongh, een Rotterdamse reder.

 

 

Kroondomeinen

De Wenumsche Beek, die hier op 16.30 meter boven NAP stroomt, gaat over in de Wieselsche Beek die we volgen over De Ploeg. Het landgoed grenst aan de Kroondomeinen en het park van het nabijgelegen Paleis Het Loo. Het open, zachtglooiende landschap heeft een mooi, wit landhuis en wordt doorsneden met heggen, bos, sprengen en beken. Men heeft hoop dat de beekprik weer terugkeert in het schone, zachtstromende water. Dit uiterst zeldzame, palingachtige visje leeft zo’n vijf jaar als larve in de beekbodem om vervolgens in het voorjaar te paaien en na enkele dagen te sterven.

Op de weg terug volgen we een stukje van de Greutelseweg, een oude Hessenweg die werd gebruikt om allerlei handelswaren vanuit Duitsland via Doesburg naar Elburg aan de Zuiderzee te vervoeren. Onderweg passeren we o.a. diverse dassenburchten en een fraaie houten brug waarmee eerdergenoemde Bouwmeester zijn naam volledig eer aan doet. Het kostte twee jaar voorbereiding, maar ook het Kopermolenpad is een parel in de ketting.

Reacties:

jduijs@telegraaf.nl

Routebeschrijving

13 kilometer. Honden verboden. 90% on(half)verhard. 

Horeca:

Le Triangle, Elburgerweg 1 (waar u de wandeling ook kunt starten), Bakkerij Breden, Zwolseweg 393 en De Veldmaet, Veldmaterweg 9.

Voor de kinderen

Bij Bunnik/Houten komt in het najaar een Klompenpad Kids. Leuk voor volwassenen èn kinderen. Samen met boerin Djuke van der Maat kan je samen met je (klein)kinderen een spannende en uitdagende wandeling maken vlakbij de stad Utrecht. Er komen korte rondjes, maar ook een langere afstand. Je struint dwars door de wei, staat ineens oog in oog met een koe. Je kunt een zak biologische appels bij boerin Djuke kopen of oversteekjes maken over slootjes. Er komt een 'archeologische opgravingsplek' en je kunt uitrusten op een zwevende picknickbank. Geïnteresseerden kunnen op de facebookpagina van Klompenpaden op de hoogte blijven of via www.klompenpaden.nl.