Nieuws
800072
Nieuws

Wat Zij Vindt

Dwing kinderen toch niet om buiten te spelen!

Nationale Buitenspeeldag. Wat doe jij? Schop jij je kinderen de straat op? In de talrijke speeltuintjes waar ze zich kapotvervelen, afgezet tegen al het andere vertier dat ze tegenwoordig ook binnen handbereik hebben?.

“Wat heb jij daar voor een auto? Oh wacht, dan steel ik ook even een snellere. Ik kom eraan. En kijk maar uit, want ik heb een gun!” De tekst komt uit de slaapkamer van mijn 14-jarige zoon, waar hij chat met een vriendje. Een slaapkamer waar sinds kort naast een televisie en een iMac ook een PlayStation staat.

Hij jat sinds de aanschaf van dit stukje speelgoed auto’s bij het leven met het spel Grand Theft Auto (GTA) en rijdt toevallige passanten zonder blikken of blozen dood. Ik mocht ook een keer een stukje rijden. Het liep op een groot fiasco uit. Ik koos allereerst de minst coole te jatten wagen en daarmee bleef ik vervolgens om de paar seconden hangen in een grasveld. Ik eindigde om een lantaarnpaal. Zonder punten.

Vuile kleding

Sinds de komst van de PlayStation is buitenspelen er amper nog bij. Ik begrijp dat wel. Hij is 14 en in het kleine dorp waar wij wonen is weinig vertier. Te oud voor de speeltuin, het trapveldje naast de kerk mag op zondag niet gebruikt worden (ja heus, het bestaat nog!) en de kinderen in de buurt verdiepen zich vooral in trekkers en een heel stuk minder in computerspelletjes. Soms kijk ik wel eens met een gevoel van jaloezie naar buiten, als ik ze zie lopen in hun overall of vuile kleding. Mijn kind komt alleen buiten als er ergens in de omgeving een kermis wordt opgetuigd. Het moet spannend, net als op de computer.

Geen jongens toegestaan

Mijn dochter is al geen haar beter. Die is bijna elf en smeert per dag drie flesjes nagellak leeg, naar voorbeelden van YouTube Beautyblogsters. Of ze schrijft een dagboek vol. Of ze maakt een tekening met uigebreide instructies wie er wel en wie er niet in haar kamertje mag komen (no boys – een zekerheid). Buitenspelen doet ze heel soms. Dan hangt ze wat in het klimrek of schommelt ze een paar keer op en neer. Nee, ze is niet zoals ons overbuurmeisje dat haar kleding in razend tempo verslijt door met een skateboard van de dijk af te scheuren. Mijn dochter verslijt haar kleding voor de spiegel, door de mooiigheid er vanaf te kijken.

Een leven met gadgets

Jaren geleden was het anders. Toen speelden ze uren buiten. Mijn zoon maakte vele kilometers op zijn fiets. Ik weet nog dat de fietsenmaker onthutst zei, toen hij het drie maanden oude rijwiel volledig afgeragd ter reparatie aangeboden kreeg: “Is deze fiets écht pas drie maanden oud? Ik zit al lang in het vak, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt…” Ja, toen was ik trots. Mijn kind was gezond. Hij speelde buiten. Hij werd vies en had gaten in zijn broeken. Ook mijn dochter vermaakte zich uren bij de pony’s in de wei. Of met een step ergens op een speelpleintje.

Nee, de pubers van nu hebben een ander leven. Een leven met gadgets. En in de ogen van de oudere generatie is dat natuurlijk dood en verderf. Eerlijk is eerlijk: als ik ze onderuitgezakt op de bank zie hangen met hun mobieltjes in hun hand, raak ik ook niet echt geïnspireerd, maar het hoort gewoon bij deze tijd. Het is niet anders. Ze zitten allebei op twee sporten en komen echt wel aan hun beweging. In de tijd van de tol en knikkerpot moesten kinderen niet twee keer per week naar tennis en drie keer per week naar voetbal. En ook in de pauzes op school spelen ze verplicht buiten.

Ze moeten al zoveel

Ik maak mij er niet druk om, ik ga ze niet dwingen buiten te spelen, ook niet op Nationale Buitenspeeldag. Ze moeten al zo veel. Misschien wordt het tijd dat we accepteren dat de tijd van de tol en de knikkerpot achter ons liggen. En waarschijnlijk had de generatie die daar nu zo over loopt te zeuren zelf ook de hele dag GTA gespeeld als dat er destijds was geweest.

Lees ook:

Wil je meepraten over Wat Zij Vindt? Dan kan dat áltijd onder de artikelen van onze panelleden. Of tweet met ons mee met #watzijvindt!